II SAB/Gd 110/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na bezczynność Starosty w sprawie wniosku dotyczącego pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K. L. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. K. L., reprezentowany przez adwokata P. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty w sprawie wniosku dotyczącego pozwolenia na budowę. Skargę zarejestrowano pod sygn. II SAB/Gd 44/21. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z 8 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz wezwano do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, wezwano o udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi skarżący zwracał się z ponagleniem do organu – również w terminie 7 dni. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego 16 kwietnia 2021 r., zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków skargi oraz udzielenia odpowiedzi w kwestii ponaglenia upłynął 23 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 19 kwietnia 2021 r. uiszczono wpis sądowy od skargi, a ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał numer PESEL skarżącego, jednakże nie ustosunkował się do kwestii złożenia ponaglenia. W konsekwencji, postanowieniem z 18 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego postanowieniem z 25 sierpnia 2021 r., sygn. II OZ 478/21, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z powodu oparcia rozstrzygnięcia na błędnej podstawy prawnej. Ponownie rozpoznając sprawę, obecnie zarejestrowaną pod sygn. II SAB/Gd 110/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga K. L. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 2 powołanego przepisu ponaglenie zawiera uzasadnienie. Środek ten jest wnoszony do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2). Reasumując powyższe, ponaglenie jest jednym z warunków dopuszczalności skargi, którego spełnienie umożliwia sądowi rozstrzygnięcie sprawy. Przy czym nie jest to tzw. brak formalny, do uzupełnienia którego strona może zostać wezwana na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy wymogów formalnych skargi, o których mowa w art. 46 oraz art. 57 p.p.s.a. Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga K. L. z 12 marca 2021 r. na bezczynność Starosty w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę była obarczona brakami formalnymi w postaci braku wskazania numeru PESEL. Ponadto, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego został wezwany, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia powyższego braku oraz uiszczenia wpisu, co skarżący uczynił w terminie. W konsekwencji, należało uznać, że skarga była kompletna, tj. zawierała wszystkie elementy skargi wynikające z art. 46 oraz art. 57 p.p.s.a., a skarżący również uiścił wpis sądowy od skargi, co pozwoliło sądowi na przejście do analizy warunków dopuszczalności skargi. Jak wynika z treści skargi, nie wskazano w niej, czy skarżący wniósł ponaglenie przed złożeniem skargi do sądu. Takiego ponaglenia nie ma także w aktach administracyjnych. Z tego powodu zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 8 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi zwrócił się z ponagleniem do organu. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 16 kwietnia 2021 r., zatem 7-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi w kwestii ponaglenia upłynął w dniu 23 kwietnia 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, w tym terminie skarżący nie złożył żadnych wyjaśnień w tym zakresie. Nie złożył ich także w zażaleniu oraz w związku z otrzymaniem postanowienia NSA z 23 sierpnia 2021 r., mimo, że sąd ten wyraźnie przesądził, że brak ponaglenia, wniesionego przed zgłoszeniem skargi, stanowi podstawę do jej odrzucenia, choć nie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jak to przyjął sąd I instancji w uchylonym postanowieniu z 18 maja 2021 r., lecz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wskazano powyżej, przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., przy czym w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. środkiem zaskarżenia jest uprzednie (tj. przed wniesieniem skargi do sądu) złożenie ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie skarżący, mimo wezwania nie wykazał, że wniesienie skargi poprzedził zgłoszeniem ponaglenia, co uniemożliwia sądowi merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Natomiast w punkcie 2, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwrócił skarżącemu wpis sądowy od odrzuconej skargi.