II SAB/Gd 2/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Przy piśmie z dnia 20 października 2017 r. Prezes Sądu Apelacyjnego, działając na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo R. S. z dnia 17 października 2017 r. zatytułowane "skarga" wraz ze swoją odpowiedzią na tą skargę. Zarządzeniem z dnia 26 października 2017 r. Sąd poinformował skarżącego o przekazaniu pisma z dnia 17 października 2017 r. do tutejszego Sądu oraz wezwał do udzielenia informacji, czy ww. pismo jest skargą skierowaną na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 16 czerwca 2017 r. nr [..], umarzającej postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu organowi ww. pisma wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W piśmie z dnia 23 listopada 2017 r. skarżący oświadczył, że jeżeli nie wiąże się to z koniecznością opłat sądowych, to jego pismo z dnia 17 października 2017 r. należy potraktować jako skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 16 czerwca 2017 r., nr [..], umarzającej postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 28 listopada 2017 r. poinformowano skarżącego, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 100 zł oraz wezwano go do jednoznacznego wskazania, czy wnosi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego– w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu organowi pisma z dnia 17 października 2017 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Pismo z dnia 2 stycznia 2018 r., stanowiące odpowiedź skarżącego na powyższe wezwanie, zostało potraktowane przez Sąd jako podtrzymanie skargi na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 stycznia 2017 r., wydanym na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z dnia 17 października 2017 r. oraz pisma z dnia 23 listopada 2017 r. – odpowiedzi na wezwanie, przesłanych pocztą elektroniczną, ewentualnie złożenie odpisu skargi i odpisu pisma zawierających własnoręczny, oryginalny podpis. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 30 stycznia 2018 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest opatrzenie skargi podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod skargą potwierdza bowiem, że pochodzi ona od osoby ją podpisującej oraz sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Brak takiego podpisu uniemożliwia natomiast stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2953/13, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieusunięcie, pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W postępowaniu sądowoadministracyjnym, z uwagi na treść art. 46 § 1 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest bowiem dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, publ. ONSAiWSA z 2014 r., nr 5, poz. 70; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14; z dnia 9 października 2014 r., I OZ 854/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego powodu dla nadania prawidłowego biegu skardze wniesionej w niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi, ewentualnie złożenie jej odpisu zawierającego oryginalny, własnoręczny podpis. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu 30 stycznia 2018 r., zatem zakreślony w zarządzeniu termin na jego wykonanie upływał w dniu 6 lutego 2018 r. Skarżący, prawidłowo pouczony o skutkach niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, w przewidzianym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, co oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.