II SAB/Gd 24/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. H. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego. Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. wskazuje zaś, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei, w myśl art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290), funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego pełni Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z powyższego wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca powinna była wystąpić do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z zażaleniem na niezałatwienie jej sprawy w terminie. Z jednoznacznej treści art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wyczerpanie środków zaskarżenia winno poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 947/08, Legalis). Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżąca wystosowała takie zażalenie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 7 kwietnia 2017 r., wezwano ją do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwracała się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 14 kwietnia 2017 r. a tym samym termin do wykonania nałożonego w nim obowiązku upływał dla skarżącej w dniu 21 kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wyczerpała trybu zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis). Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.