II SAB/Gd 34/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia uzupełnić wyrok z dnia 1 lipca 2015 r. poprzez zamieszczenie w punkcie 4 i 5 orzeczenia o kosztach postępowania o treści: 4. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego na rzecz skarżącego R. S. kwotę 1 (jeden) zł 40 (czterdzieści) gr tytułem zwrotu kosztów postępowania, 5. oddala wniosek skarżącego R. S. o zwrot kosztów postępowania w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sygn. akt II SAB/Gd 34/15 rozstrzygnął sprawę ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji zobowiązując organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, orzekając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz oddalając wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W zażaleniu z dnia 20 lipca 2015 r. skarżący zakwestionował brak rozstrzygnięcia w wyroku o zwrocie kosztów postępowania poniesionych przez niego w związku z prowadzeniem sprawy, w tym kosztów wysłanej korespondencji i sporządzenia skargi. Zażalenie to potraktowane zostało jako wniosek o uzupełnienie wyroku w części odnoszącej się do zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uzupełnił wyrok z dnia 1 lipca 2015 r. w ten sposób, że oddalił wniosek skarżącego R. S. o zwrot kosztów postępowania. Sąd uznał, że pojęcie kosztów sądowych dotyczy kosztów poniesionych w postępowaniu sądowym i zgodnie z art. 211, 212 § 1 i 213 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., obejmuje opłaty sądowe (wpis i opłatę kancelaryjną) oraz zwrot wydatków (należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach). Prawo zwrotu poniesionych w związku z postępowaniem sądowym kosztów przysługuje skarżącemu jedynie w zakresie wskazanym w ustawie. Przepisy ustawy nie zaliczają do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście kosztów sporządzenia skargi ani kosztów korespondencji. Ze względu na powyższe, w ocenie Sądu, wniosek skarżącego podlegał oddaleniu na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 a contrario p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. wniósł o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach poniesionych przez skarżącego przez zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów poniesionych w związku z prowadzeniem sprawy. Powołując się na art. 200 p.p.s.a. skarżący podkreślił, że pomimo tego, że wygrał sprawę nie zasądzono na jego rzecz zwrotu kosztów niezbędnych, poniesionych przez niego w niniejszej sprawie tj. kosztów wysłanej korespondencji i kosztów sporządzenia skargi. Skarżący zarzucił, że takie rozstrzygnięcie godzi w konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji) i jest niezgodne z art. 77 ust. 1 Konstytucji, który stanowi, że "każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej". Gdyby bowiem organ działał zgodnie z prawem, skarżący nie musiałby ponosić dodatkowych kosztów, w tej zatem sytuacji nie można obciążać skarżącego kosztami nieznajomości prawa przez organ. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r., I OZ 1486/15, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują zwrotu wydatków poniesionych przez stronę osobiście na opłaty związane ze sporządzeniem skargi i w konsekwencji uznał za prawidłową argumentację sądu I instancji przemawiającą za brakiem podstawy prawnej do zwrotu kosztów sporządzenia skargi. Natomiast odnośnie kosztów korespondencji Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na postanowienie tegoż Sądu z dnia 30 września 2015 r. sygn. I OZ 1135/15 wskazał aby przy ponownym rozstrzyganiu o wniosku w zakresie zwrotu kosztów korespondencji (jednokrotnie uiszczona kwota 1,40 zł) Sąd wziął pod uwagę, że koszty korespondencji ujęte w spisie kosztów stanowią niezbędny koszt prowadzonego przez stronę osobiście postępowania (art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Ponownie rozpoznając sprawę po kasacyjnym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zgodnie z art. 190 w związku z art. 197 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z wykładnią przepisów art. 200 i art. 205 p.p.s.a. przedstawioną przez Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle której wydatki poniesione przez stronę osobiście na opłaty związane ze sporządzeniem skargi nie należą do kategorii kosztów podlegających zwrotowi, a koszty korespondencji ujęte w spisie kosztów stanowią niezbędny koszt postępowania prowadzonego przez stronę osobiście, Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek skarżącego o zwrot kosztów korespondencji w wysokości 1,40 zł. W pozostałym zakresie obejmującym zwrot kosztów podniesionych na sporządzenie skargi w wysokości 50 zł Sąd oddalił wniosek, jako niezasadny. Orzeczenie o uzupełnieniu wyroku w zakresie kosztów postępowania wydano na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.