II SAB/Gd 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie skarżącej B. J. na postanowienie z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. akt II SAB/Gd 4/09. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. akt II SAB/Gd 4/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej B. J. o zawieszenie postępowania. W dniu 24 sierpnia 2009 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia postanowień, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania oraz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Na mocy art. 194 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżeniu zażaleniem podlega postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Użycie w tym przepisie zwrotu "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym Sąd zawiesza postępowanie. Tym samym zwrotu tego nie można utożsamiać z rozstrzygnięciem, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania. Za takim rozumieniem tego przepisu przemawia przede wszystkim wykładnia językowa. Tak przyjęta interpretacja powyższego przepisu pozostaje w zgodzie również z zasadami wykładni systemowej. Należy bowiem zauważyć, że ustawodawca przewidując w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość wydania rozstrzygnięcia "pozytywnego" (zawieszenie) oraz "negatywnego" (odmowa zawieszenia), w sposób wyraźny stwierdza, czy oba takie rozstrzygnięcia są zaskarżalne, czy tylko jedno z nich. Przykładem sytuacji, gdzie tylko jedno z rozstrzygnięć jest zaskarżalne, jest dopuszczenie możliwości zaskarżenia wyłącznie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. W świetle brzmienia art. 194 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżalne są wyłącznie takie postanowienia, którymi Sąd zawiesił postępowanie. Orzeczenia o odmowie zawieszenia postępowania są zatem niezaskarżalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II GZ 286/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z art. 178 tejże ustawy wynika z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, uznając że przedmiotowe zażalenie jest niedopuszczalne, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.