II SAB/Gd 43/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Burmistrza w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza w sprawie udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2009r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia czy zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza. W piśmie z dnia 25 września 2009r. skarżący wskazał, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 25 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W przypadku udostępniania informacji publicznej na wniosek wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kpa, wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 27.05. 2004r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33). Skarga na bezczynność została wniesiona w dniu 11 sierpnia 2009r. Z pisma skarżącego z dnia 25 września 2009r. wynika natomiast, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie złożył on w dniu 25 września 2009r., a więc już po wniesieniu skargi do Sądu. To zaś czyni skargę wniesioną w niniejszej sprawie niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.