II SAB/Gd 45/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A spółka jawna w B. na czynność Marszałka Województwa w przedmiocie odmowy udostępnienia wykazu przedsiębiorców uiszczających opłatę produktową 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu A spółka jawna w B. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) złotych. Pismem z dnia 9 września 2009 r. A sp. j. w B. zwróciła się do Marszałka Województwa o udostępnienie wykazu przedsiębiorców, którzy wnieśli opłatę produktową w latach 2006-2008, powołując się na art. 4 i art. 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Pismem z dnia 14 maja 2010 r. Marszałek Województwa poinformował wnioskodawcę, że informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji środowiskowej, jak również informacji publicznej i dlatego organ nie może przekazać listy podmiotów, które uiściły opłatę produktową w latach 2006-2008. Po rozpatrzeniu wezwania wnioskodawcy do usunięcia naruszenia prawa Marszałek Województwa pismem dnia 28 czerwca 2010 r. podtrzymał stanowisko w sprawie i wskazał, że nie doszło do naruszenia prawa poprzez odmowę udostępnienia listy podmiotów, które uiściły opłatę produktową w latach 2006-2008. A sp. j. w B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaskarżyła ww. odpowiedź Marszałka Województwa z dnia 28 czerwca 2010 r. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25. lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). Przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Marszałka Województwa, wyrażona pismem z dnia 28 czerwca 2010 r., stanowiąca odpowiedź organu na wezwanie skarżącej Spółki z dnia 2 czerwca 2010 r. do usunięcia naruszenia prawa, złożone po uprzednim otrzymaniu przez wyżej wymienioną Spółkę niezadowalającej ją odpowiedzi tego organu z dnia 14 maja 2010r. na jej pierwotne żądanie z dnia 9 września 2009 r. dotyczące udostępnienia wykazu przedsiębiorców wnoszących opłatę produktową w latach 2006-2008. Wobec przyjęcia przez organ, że żądana przez stronę informacja środowiskowa nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy z 2008 r., brak było podstaw do wydania decyzji z art. 20 ust. 1 tejże ustawy. Tym samym pismo organu stanowiące odpowiedź na tego rodzaju żądanie strony należało uznać za czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. czynność z zakresu administracji publicznej odnoszącą się do praw (obowiązków) wynikających z przepisów prawa. W takiej zaś sytuacji jej zaskarżenie wymagało wyczerpania przez stronę skarżącą trybu z art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to tryb został przez stronę zachowany. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy Sąd miał na uwadze, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z dnia 14 maja 2010 r. skierowane przez Marszałka Województwa do strony skarżącej. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca Spółka natomiast wyraźnie wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo Marszałka Województwa z dnia 28 czerwca 2010 r., stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W tym miejscu przypomnieć należy ugruntowane już stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie zasady skargowości, zgodnie z którym wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest dla Sądu wiążące (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II GZ 312/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2008 r., sygn. akt II GZ 316/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W celu objęcia kontrolą sądu administracyjnego stanu, w którym organ administracji publicznej nie udziela żądanej informacji z tej przyczyny, że w ocenie organu nie stanowi ona informacji środowiskowej w rozumieniu ustawy z 2008 r., strona winna wnieść skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku. W postępowaniu zainicjowanym tego typu skargą sąd administracyjny będzie zobowiązany do przeprowadzenia oceny, czy żądana przez stronę informacja stanowi informację środowiskową określoną w tejże ustawie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, uznając wniesienia skargi za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił, zwracając jednocześnie stronie skarżącej, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) tejże ustawy, kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.