II SAB/Gd 47/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. M. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej w G. w przedmiocie udzielenia informacji w sprawie umowy o najem lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Sprawę ze skargi S. M. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej w G. omyłkowo zarejestrowano w repertorium SA zamiast w SAB. Z tego względu sprawa to po wpisaniu do rep. SAB otrzymała sygn. akt II SAB 47/05. Skarżący w skardze domaga się od spółdzielni mieszkaniowej informacji na temat wiążącego skarżącego ze Spółdzielnią stosunku zobowiązaniowego. Chodziło bowiem i podanie czy Spółdzielnia zawarła ze skarżącym umowę cywilnoprawną najmu lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Nadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani przepisy szczególne nie przewidują prawa wniesienia skargi na bezczynność organów spółdzielni mieszkaniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku członka spółdzielni dotyczącego ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego. Skarga w tym zakresie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa nie podlega bowiem właściwości sądu administracyjnego. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U Nr 112 poz. 1198 ze zm.), stanowi przepis szczególny w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a., przewiduje bowiem w art. 16, 17 i 21 możliwość wniesienia skargi na bezczynność podmiotów nie będących organami władzy publicznej obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu przepisy tej ustawy nie mogą jednak stanowić podstawy wniesienia skargi w niniejszej sprawie, bowiem żądana przez skarżącego informacja dotycząca zawarcia z nim umowy najmu nie ma charakteru informacji publicznej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w art. 1 ust. 1 stanowi, że informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, nie definiując pojęcia sprawy publicznej. W art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy wskazano, że do udzielenia informacji publicznej obowiązane są m. in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Art. 6 ustawy stanowi, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a)-c), oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d). Dotyczący prawa do informacji art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Spółdzielnia mieszkaniowa mogłaby mieścić się w katalogu podmiotów wyszczególnionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy tylko wówczas gdyby faktycznie wykonywała zadania publiczne lub dysponowała majątkiem publicznym. Przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U z 2003 r. Nr 188 poz. 1848) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U z 2003 r. Nr 119 poz. 1116) nie dają podstaw do uznania, że spółdzielnie mieszkaniowe wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Majątek spółdzielni zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze jest prywatną własnością jej członków. Przepis ten z mocy art. 1 ust.7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych znajduje odpowiednie zastosowanie do spółdzielni mieszkaniowych. Przepisy Prawa spółdzielczego w zakresie pomocy państwa w gospodarce finansowe spółdzielni i nakładania na spółdzielnie obowiązków przez władze zostały uchylone z dniem 26 września 1994 r. ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. o zmianie ustawy Prawo spółdzielcze oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 90 poz. 419). Spółdzielnia, co do zasady, nie należy do kategorii podmiotów wyszczególnionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy, gdyż nie wynika to z jej charakteru ani woli ustawodawcy. Nie wyklucza to możliwości, że konkretna spółdzielnia wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym, przesłanka taka winna jednak wynikać z okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie skarżący nie powoływał się na takie okoliczności. Nadto wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 Konstytucji obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów osób oraz jednostek organizacyjnych, nie będących organami władzy publicznej, w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przesłanką uznania danej informacji za informację publiczną, poza wyraźnie wymienionymi w art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w przypadku podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy, winno być zatem pozostawanie tej informacji w zakresie gospodarowania mieniem publicznym. W tezie wyroku NSA z dnia 30 października 2002 r. II SA 1956/02 (Lex Nr 78062) wskazano, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Ważne jest by podnieść, że uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OPS 1/05 (ONSA nr 4, poz. 63 z 2005 r.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 4 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do spółdzielni mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym te sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w uchwale (por. art. 269 P.p.s.a.). Skoro informacja, której domagał się skarżący nie jest informacją publiczną i nie stosuje się do niej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a nadto przepis art. 4 ust. 5 tej ustawy w ogóle nie ma zastosowania do spółdzielni mieszkaniowej, przeto sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd odrzucił wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa nie podlega bowiem właściwości sądu administracyjnego.