II SAB/Gd 52/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zabudowy działki postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 sierpnia 2011 r. S. Sz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zabudowy działki. Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżący wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, tym samym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2011 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy w okresie od 4 lutego 2009 r. do dnia wniesienia skargi zwracał się do organu wyższego stopnia – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego- z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi, pismem z dnia 8 października 2011 r., skarżący wyjaśnił, iż w okresie od dnia 4 lutego 2009 r. do dnia wniesienia skargi wielokrotnie telefonicznie zwracał się z interwencją do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. należy zaliczyć również zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 kpa (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2008, 9 wydanie, str. 835, wyrok WSA w Opolu z dnia 7 listopada 2005 r., sygn. II SAB/Op 13/05, publ. ONSAiWSA 2006, Nr 4, poz. 104). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia - to jest do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazane przez skarżącego interwencje telefoniczne nie mogą bowiem zostać uznane za zażalenie na niezalatwienie sprawy w terminie w myśl art. 37 § 1 kpa. W związku z powyższym skoro skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił