II SAB/Gd 57/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M.-I. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Skarżąca A. M. - I. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wydania pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. M. [...] w G. Istotne okoliczności sprawy przedstawiają się w sposób następujący: Skarżąca w dniu 26 sierpnia 2009r. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym znajdującym się w budynku wielorodzinnym w G. przy ul. M. [...], na działkach nr [...] i [...]. Prezydent Miasta w dniu 31 sierpnia 2009r. wezwał skarżącą, na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., do uzupełnienia wniosku o prawidłowe oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uwzględniające numer działki, karty mapy oraz numer księgi wieczystej oraz wpisaniem w punkcie 6 oświadczenia pozostałych współwłaścicieli. Skarżąca odebrała to wezwanie w dniu 5 września 2009 r. Następnie organ postanowieniem z dnia 18 września 2009r. nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia projektu do dnia 4 października 2009r. o aktualną mapę do celów informacyjnych z zaznaczeniem budynku objętego inwestycją, pozwolenie na roboty związane z przebudową dwupoziomowego mieszkania położonego na pierwszym i drugim piętrze na dwa lokale, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz powołanie się na tytuł własności, z którego prawo do przedmiotowych działek wynika (zgoda właścicieli). Wobec niewykonania powyższych obowiązków Prezydent Miasta decyzją z 14 października 2009r. odmówił skarżącej zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na wnioskowaną inwestycję. Decyzją z 17 sierpnia 2010r. Wojewoda uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Akta administracyjne wpłynęły do organu I instancji w dniu 24 sierpnia 2010r. Prezydent Miasta pismem z 22 września 2010 r. wezwał skarżącą w trybie art. 64 § 2 K.p.a., do uzupełnienia przedmiotowego wniosku z dnia 26 sierpnia 2009r. o prawidłowe określenie nazwy oraz adresu całego zamierzenia budowlanego, wskazanie wszystkich działek objętych inwestycją oraz o poprawnie wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżąca uzupełniła wniosek w dniu 30 września 2010r. Postanowieniem z 6 października 2010r. Prezydent Miasta nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego do dnia 19 października 2010r. o załączenie aktualnej mapy do celów informacyjnych z zaznaczeniem budynku objętego inwestycją; doprowadzenie projektu do zgodności z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w zakresie § 3 ust 1. (m.in. poprzez podanie na stronie tytułowej numerów ewidencyjnych działek, na których obiekt jest usytuowany, adres jednostki projektowej), doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z wnioskiem w zakresie rodzaju inwestycji (należy ujednolicić nazwę inwestycji na projekcie budowlanym z wnioskiem), doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z załączoną do projektu opinią kominiarską nr [...]. W dniu 12 października 2010r. Prezydent Miasta otrzymał pismo J. S., z którego wynikało, iż jest przeciwny przebudowie instalacji gazowej na zasadach określonych w projekcie budowlanym przedłożonym przez skarżącą. W związku, z tym organ wydał ponownie postanowienie z dnia 14 października 2010r., w którym zobowiązał inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym o: załączenie aktualnej mapy do celów informacyjnych z zaznaczeniem budynku objętego inwestycją; doprowadzenie projektu do zgodności z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w zakresie § 3 ust. 1 (m.in. poprzez podanie na stronie tytułowej numerów ewidencyjnych działek, na których obiekt jest usytuowany oraz adres jednostki projektowej); doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z wnioskiem w zakresie rodzaju inwestycji (należy ujednolicić nazwę inwestycji na projekcie budowlanym z wnioskiem); doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z załączoną do projektu opinią kominiarską nr [...]; uzupełnienie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane o zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na roboty objęte wnioskiem. W piśmie z 19 października 2010r. skarżąca oświadczyła, że wypełniła już nałożone na nią obowiązki. Do pisma dołączyła oświadczenie pięciorga współwłaścicieli nieruchomości na przeniesienie spornej instalacji gazowej. Następnie Prezydent Miasta postanowieniem z 27 października 2010r. nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego do 9 listopada 2010r. o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym oraz uzupełnienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane o aktualną zgodę wszystkich właścicieli nieruchomości na roboty objęte wnioskiem. W związku z nieuzupełnieniem braków, Prezydent Miasta decyzją z 26 listopada 2010r. odmówił skarżącej wydania pozwolenia na wnioskowaną przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej. Skarżąca w dniu 8 listopada 2010 r. częściowo wykonała nałożone obowiązki. Nie przedłożyła dokumentu świadczącego, że istniejąca wewnętrzna instalacja gazowa została wybudowana na podstawie pozwolenia na budowę oraz nie uzupełniła oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z 31 marca 2011r. Wojewoda uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Akta wpłynęły do organu I instancji w dniu 9 czerwca 2011r. Pismem z 20 czerwca 2011r. Prezydent Miasta zobowiązał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o wskazanie wszystkich działek objętych inwestycją oraz poprawnie wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym należy podać wszystkie działki, przez które przebiega planowana inwestycja, w tym również działkę nr [...] ze wskazaniem wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. M. [...] oraz działki nr [...] wraz z adresami oraz dokumentu potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. powołanie się na zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. M. [...] i [...] na prace objęte wnioskiem. Nadto wezwano o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym oraz 2 egzemplarze projektu budowlanego. Jednocześnie organ stwierdził, że nieusunięcie braków w podanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 czerwca 2011r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca w piśmie z 29 czerwca 2011r. wskazała, że przedmiotowa inwestycja obejmuje działki [...], [...] i [...] przy ul. M. [...] oraz działkę [...] przy ul M. [...]. Stwierdziła, że uzupełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z dokumentami potwierdzającymi jego treść przesłała organowi w załączeniu do pisma z dnia 8 listopada 2010r. Wymieniła wszystkich właścicieli nieruchomości objętych inwestycją wraz z adresami. Stwierdziła ponadto, że nie dysponuje pozwoleniem na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...], która najprawdopodobniej znajduje się w posiadaniu poprzedniego właściciela (obecny właściciel nabył lokal w 2008 r.). Jednocześnie określiła żądania organu w tym zakresie jako nieznajdujące uzasadnienia i niemożliwe do spełnienia. Wskazała także, że projekt budowlany inwestycji został złożony wraz z wnioskiem o pozwolenie na przebudowę. Do projektu tego odnosił się organ w decyzji dnia 14 października 2010r., a więc nie ma wątpliwości, że znajduje się w jego posiadaniu. Żądanie ponownego dostarczenia tego dokumentu stoi w sprzeczności z art. 77 § 4 Kpa. Do pisma zostało dołączone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane posiadanym. Prezydent Miasta pismem z 7 lipca 2011r. pozostawił wniosek bez rozpoznania wobec niewywiązania się przez skarżącą z nałożonych obowiązków w zakresie uzupełnienia wniosku, a w szczególności niezłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do nieruchomości nr [...] przy ul. M. [...] w G. Skarżąca wniosła zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta. Wojewoda postanowieniem z 20 września 2011r. odmówił wyznaczenia Prezydentowi Miasta dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania było zasadne wobec nieuzupełnienia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane o wskazanie wszystkich działek i wszystkich współwłaścicieli, jako że nie została wskazana objęta inwestycją działka nr [...]. Jednoczenie stwierdził, że niesłuszne było wezwanie o dwa egzemplarze projektu budowlanego, gdyż razem z wnioskiem złożono już cztery egzemplarze. Nadto nie było zasadne wezwanie o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...]. Skarżąca we wniesionej do Sądu skardze domagała się: 1. zobowiązania Prezydenta Miasta do wydania decyzji w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. M. [...] w G. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdzenia, iż przewlekłość postępowania, a następnie bezczynność organu miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wydania postanowienia sygnalizacyjnego, o jakim mowa w art. 155 p.p.s.a.; 4. wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a; 5. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłat skarbowych według norm przepisanych. Uzasadniając skargę stwierdzono między innymi, że tryb ustalony w art. 64 § 2 K.p.a. nie ma w ogóle zastosowania w razie stwierdzenia przez organ naruszeń we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W takim bowiem przypadku organ, na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nakłada w drodze postanowienia na wnioskodawcę obowiązek usunięcia w określonym terminie stwierdzonych we wniosku nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie organ rzekomo kończąc postępowanie nie wydał w ogóle postanowienia, a jedynie dokonał na podstawie art. 64 §2 k.p.a. innej czynności (innej niż decyzja i postanowienie). Właściwym trybem dla postępowania organu winno być zatem, na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązanie skarżącej do usunięcia w terminie stwierdzonych we wniosku nieprawidłowości, a po jego bezskutecznym upływie wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę podniósł, że kryterium zastosowania art. 64 § 2 K.p.a. bądź art. 35 ust. 3 Prawa Budowlanego stanowi charakter braków. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalnoprawnym, organ winien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 K.p.a. W sytuacji natomiast, gdy wniosek zawiera wady materialnoprawne, określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, winien być zastosowany art. 35 ust. 3 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie charakter nieuzupełnionych przez skarżącą braków był formalnoprawny, dlatego zastosowanie miał art. 64 § 2 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Z art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika natomiast, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta w sprawie wydania pozwolenia na budowę, a konkretnie przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. M. [...] w G. Zgodnie z art. 37 §1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia. Po rozpoznaniu tegoż zażalenia Wojewoda postanowieniem z 20 września 2011r. odmówił wyznaczenia Prezydentowi Miasta dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta było dopuszczalne, jako że przed wniesieniem skargi skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kpa, a tym samym spełniła wymogi określone w art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy istniał obowiązek podjęcia działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności podlega uwzględnieniu w sytuacji, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej aktu rozstrzygającego określoną sprawę administracyjną. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa. Rozstrzygnięcie sprawy powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę wraz z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 K.p.a.). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w terminach zakreślonych w art. 35 § 3 K.p.a., zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Stosownie zaś do brzmienia art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Oznacza to, że organ administracji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie pozwolenia na budowę najpóźniej w 65 dniu od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna niewadliwy formalnie wniosek złożony przez legitymowany do tego podmiot. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi. Natomiast przepis art. 33 ust. 2 w pkt 1 do 3a Prawa budowlanego określa, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi /.../ 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym 3a) pozwolenie o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich. Tym samym, aby wszcząć postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wniosek (podanie) musi spełniać zarówno warunki wynikające z art. 63 k.p.a., jak i art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym (poza brakiem adresu z § 1) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków formalnych w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Termin siedmiodniowy, o którym mowa w tym przepisie, jest terminem ustawowym, nie może być zatem skrócony, ani przedłużony, może być zaś przywrócony na zasadach i w trybie określonym w art. 58 - 59 K.p.a. Tryb określony w art. 64 § 2 K.p.a. służy wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Natomiast regulacja zawarta w art. 35 Prawa budowlanego dotyczy już merytorycznego postępowania, które następuje wówczas gdy wniosek został złożony zgodnie z wymogami określonymi w art. 33 ust. 2. W ramach tego merytorycznego postępowania organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza, zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu /.../, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami technicznymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień /.../. W razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1 organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego ). Wskazany przepis może być stosowany wyłącznie do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w art. 35 ust. 1., czyli ogólnie ujmując nieprawidłowości dotyczących dokumentacji budowlanej. Natomiast w przypadku, gdy złożony wniosek nie spełnia wymagań formalnych określonych w art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, wezwanie do usunięcia braków formalnych następuje w trybie art. 64 K.p.a. (por. wyrok NSA z 17 maja 2011 r. wydany w sprawie II OSK 330/11, opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). Podzielając zaprezentowany powyżej pogląd oraz odnosząc go do okoliczności rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca w odpowiedzi na wezwanie organu z 20 czerwca 2011r. nie złożyła prawidłowo wypełnionego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ w wezwaniu z dnia 20 czerwca 2011r. wyjaśnił, że poprawnie wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane powinno dotyczyć wszystkich działek, przez które przebiega planowana inwestycja, w tym również działki nr [...] ze wskazaniem wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. M. [...] oraz działki nr [...] wraz z adresami oraz dokumentu potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. powołaniem się na zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. M. [...] i [...] na prace objęte wnioskiem. Pomimo że przedmiotowe wezwanie było w tym zakresie precyzyjne, w przedłożonym przez skarżącą oświadczeniu z dnia 29 czerwca 2011r. nie wskazano działki nr [...], nie wskazano wszystkich współwłaścicieli nieruchomości wraz z ich adresami, nie powołano dokumentu, z którego wynika zgoda współwłaścicieli nieruchomości na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Wskazać przy tym należy, że w piśmie z dnia 29 czerwca 2011r. skarżąca wyjaśniła, że przedmiotowa inwestycja obejmuje swym zasięgiem obejmuje działki nr [...], [...] i [...] przy ul. M. [...] oraz działkę nr [...] przy ul. M. [...]. Wynika to również z projektu budowlanego dotyczącego przebudowy instalacji gazowej w celu zlikwidowania pionu gazu w miejscu niedostępnym na zewnętrznej ścianie i przeniesienia gazomierza ze ściany budynku nr [...] na zewnętrzna siane budynku nr [...]. W tej sytuacji nie jest więc zrozumiałe dlaczego skarżąca nie złożyła oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością stanowiącą działkę nr [...] przy ul. M. [...]. Nadto wskazać należy, że w piśmie z dnia 29 czerwca 2011r. skarżąca wskazała dane personalne oraz adresy dziewięciu osób jako właścicieli nieruchomości objętych inwestycją, natomiast w dołączonym do tego pisma oświadczeniu również z dnia 29 czerwca 2011r. wymieniła siedem osób, wskazując ich adresy na odwrocie. W oświadczeniu zostali pominięci A. K.-S. oraz P. R., mimo że według twierdzeń samej skarżącej są właścicielami nieruchomości objętych inwestycją. Z tych samych przyczyn nie mogą być uznane za prawidłowe znajdujące się w aktach administracyjnych oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 25 sierpnia 2008r. oraz 30 września 2010r. Podkreślić przy tym należy, iż wskazane informacje powinny być złożone na odpowiednim formularzu określonym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120, poz. 1127). Przedkładanie spornych informacji w innej formie, tak jak uczyniła to skarżąca, nie może być uznane za wypełnienie warunków formalnych z art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, zwłaszcza że oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej. Wobec powyższego nie można stwierdzić, aby Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności w sprawie z wniosku skarżącej o udzielenie pozwolenie na budowę, a pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania uznać należy za zasadne, jako jedyne możliwe w powyższych okolicznościach. Podkreślić jednocześnie należy, że wezwanie organu do złożenia dwóch egzemplarzy projektu było bezzasadne. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że skarżąca w dniu 26 sierpnia 2009r. złożyła wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę cztery egzemplarze projektu budowlanego, na co zresztą wskazał również Wojewoda w postanowieniu z dnia 20 września 2011r. Także wezwanie do złożenia projektu budowlanego istniejącej instalacji gazowej nie mogło być powodem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, ponieważ nie jest to wymóg formalny wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalił.