II SAB/Gd 75/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: sędzia WSA Dorota Jadwiszczok sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2018 r. sprawy ze skargi Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Oddział na bezczynność Zarządu Dróg i Zieleni w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. A. wniosło skargę na bezczynność Zarządu Dróg i Zieleni polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej, o którą strona skarżąca wnosiła we wniosku z 7 czerwca 2018 r. Do skargi został załączony wniosek, w którym strona skarżąca domagała się udostępnienia dokumentacji wytworzonej przez ZDiZ w kontekście sprawy dotyczącej obniżenia poziomu nawierzchni ulicy [..] w okolicy Kaplicy [..], opisanej w artykule "Nie obniżą chodnika" opublikowanym w Dzienniku [..] z dnia 15 października 2002 r.. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dróg i Zieleni wniósł o oddalenie skargi wskazując, że na skierowany wniosek udzielono odpowiedzi w dniu 22 czerwca 2018 r., informując, iż wszelkie zadania związane z modernizacją chodnika i nawierzchni jezdni ul. [..], która została wykonane w 2017 roku były realizowane przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta i wszelkie pytanie dotyczące tego zadania należy kierować na adres tego podmiotu. Podkreślił organ, że nie posiada dokumentacji, której domaga się strona skarżąca. Jedyną czynnością, której w niniejszej sprawie dokonano z inicjatywy ZDiZ było zlecenie wykonania projektu pod nazwą "[..]". W opracowaniu tym znajdują się między innymi profile podłużne i przekroje poprzeczne ulicy [..], które obrazują ideę opisaną w artykule zamieszczonym w Dzienniku [..] z dnia 15 października 2002r., załączonym do wniosku strony skarżącej o udzielenie informacji publicznej. Natomiast organ nie uczestniczył w żaden sposób w realizacji inwestycji związanej z przedmiotowym chodnikiem i nie posiada jakiejkolwiek dokumentacji związanej ze złożonym wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.) – art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tym samym przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga ta stanowi zatem środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie czego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Kr 13/14, LEX nr 1512583; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 205/07, LEX nr 479291; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SAB/Łd 62/07, LEX nr 451159). Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wniesieniem skargi przez A. była bezczynność Zarządu Dróg i Zieleni w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 7 czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia dokumentacji wytworzonej przed ZDiZ w kontekście sprawy dotyczącej obniżenia poziomu nawierzchni ulicy [..] w okolicy Kaplicy [..]. Wymaga w tym miejscu zaznaczenia, że kontrolowana sprawa z uwagi na swój przedmiot (skarga na bezczynność), została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Odnosząc się do charakteru żądanej informacji, podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330), informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tak więc rozumianą informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (patrz wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02). Tak więc organ, do którego skierowano pytanie musi udzielić odpowiedzi czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej, bo tylko taka informacja podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne a w szczególności m.in. organy władzy publicznej, samorządów gospodarczych i zawodowych. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną a jej udostępnienie na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni, natomiast odmowa jej udostępnienia, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. następuje w formie decyzji. Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnianiu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądna informacja jest informacją publiczną a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej skierowany został do organu, który powołany został do realizacji zadań publicznych a informacja ta ma charakter informacji publicznej. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem (art. 14 ust. 2 ustawy). Biorąc pod uwagę powyższe Zarząd Dróg i Zieleni udzielił informacji skarżącemu zachowując ustawowy termin, iż nie posiada żądanych informacji, wskazując również kto jest w ich posiadaniu. Powyższe czyni zarzuty skargi nieuzasadnionymi, bowiem zobowiązany do udostępnienia informacji podmiot nie może udostępnić informacji, której nie posiada. Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.