II SAB/Gd 85/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Burmistrza w sprawie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza do udzielenia informacji publicznej żądanej przez K. B. wnioskiem złożonym w dniu 13 sierpnia 2012 r., bądź wydania decyzji o odmowie udzielenia takiej informacji, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdza, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego K. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem złożonym w dniu 13 sierpnia 2012 r. K. B. zwrócił się do Burmistrza, wskazując jako podstawę art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: pełny ostatni operat szacunkowy dla działki nr [[...]] miasto P. Sposób i forma udostępnienia informacji – kserokopia. W piśmie z dnia 5 września 2012 r. nr [[...]] Burmistrz wskazując na pisma wnioskodawcy z dnia 9 i 12 sierpnia 2012 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej poinformował K. B., że nie jest stroną w postępowaniu podziałowym dla działek nr [[...]] i [[...]] w P., oraz że operat szacunkowy dla działki [[...]] został sporządzony w celu ustalenia wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, zawiera też klauzule i ustalenia dodatkowe, według których operat nie może być publikowany w całości lub części i nie może być wykorzystywany do innych celów niż określone w operacie. W skardze na bezczynność skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. B. wniósł o zobowiązanie Burmistrza do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu przedstawiono przebieg postępowania, wskazano na brak udostępnienia bądź wydania decyzji odmownej co do żądanej informacji publicznej, jaką stanowi operat szacunkowy wykonany na zlecenie organu administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego wniósł o jej oddalenie uznając skargę za zasadną z uwagi na okoliczność błędnego uznania skarżącego za "petenta", nie zaś za osobę żądającą udostępnienia informacji publicznej. Przyznano uchybienie terminowi do odmowy udostępnienia informacji publicznej, poprzez wysłanie pisma z dnia 5 września 2012 r. Ponadto poinformowano, że skarżący zawarł w dniu 12 września 2012 r. umowę sprzedaży warunkowej działki oznaczonej numerem [[...]]. W piśmie procesowym z dnia 3 października 2012 r. K. B. przyznaje fakt dokonania zakupu prawa użytkowania wieczystego działki nr [[...]], niemniej wskazuje na rażące naruszenie art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez żądanie wykazania przymiotu strony w tym postępowaniu. Jego zdaniem powinno nastąpić wydanie żądanego operatu szacunkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej (3 § 2 pkt 1) i podejmowaniu innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (3 § 2 pkt 4). Niniejsza skarga w ocenie sądu zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie nierozpatrzenia wniosku wniesionego w dniu 13 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Okoliczności faktyczne sprawy nie są sporne. Skarżący zwrócił się do Burmistrza o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej ustawą, operatu szacunkowego sporządzonego dla działki nr [[...]] miasto P., w formie kserokopii, sporządzonego jak wynika z okoliczności sprawy dla celu ustalenia wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste dla działki, która pozostawała współwłasnością gminy. W trybie przewidzianym w ustawie wnioskodawca nie uzyskał odpowiedzi. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że niewątpliwie żądana informacja w postaci operatu wyceny nieruchomości dla celów ustalenia wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, sporządzona na zlecenie gminy, ma charakter informacji publicznej. Zgodnie z definicją pojęcia "informacja publiczna" określoną w art. 1 ust. 1 ustawy, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Jak zatem wynika z ustawy "informacja publiczna" obejmuje informacje "o sprawach publicznych", których przykładowe wyliczenie obejmuje przepis art. 6 ustawy. Ponieważ żądana informacja dotyczy gospodarowania nieruchomością jednostki samorządu terytorialnego, która w rozumieniu art. 163 Konstytucji RP wykonuje zadania publiczne, chociażby z tego powodu jest informacją publiczną. Niemniej należy zaznaczyć, że w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy wskazano na obowiązek udostępniania informacji publicznej o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego. Także zatem wymieniony przepis znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie, dla przyjęcia oceny charakteru żądania wnioskodawcy. Również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się powszechnie, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 652/07, Baza orzeczeń LEX nr 460751). Takie też stanowisko wyrażono w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. II SAB/Lu 19/06 (Baza orzeczeń LEX Nr 236231), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r., sygn. IV SA/Wa 221/04 (Baza orzeczeń LEX Nr 146742) oraz postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II SAB/Bk 36/08 (Baza orzeczeń LEX Nr 146742). W odniesieniu do wycen, sporządzanych przez rzeczoznawców majątkowych na potrzeby gospodarowania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa również przyjmuje się, że stanowią one informację publiczną (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 897/05, dostępny w Internecie WWW.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceniając zgłoszone żądanie trzeba więc uznać, że skarżący domaga się udostępnienia informacji publicznej. Sporządzony operat pozostaje bowiem w związku z gospodarowaniem nieruchomością komunalną i niewątpliwie znajduje się w posiadaniu Burmistrza. W konsekwencji Burmistrz jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, w którego posiadaniu znajdują się żądana informacja, jest zobowiązany do jej ujawnienia w celu zadośćuczynieniu żądaniu skarżącego opartego na art. 2 ust. 1 ustawy, o ile nie zachodzą ograniczenia, o których mowa w art. 5 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej, natomiast jedynie w przypadku odmowy jej udostępnienia lub umorzenia postępowania, ustawa przewiduje załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, organ powinien udzielić informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem chyba, że środki techniczne którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, uniemożliwiają mu udostępnienia informacji. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub, w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Zdaniem sądu Burmistrz nie tylko nie zachował terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, w istocie w ogóle nie odniósł się do treści przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie tej ustawy, nie zajął zatem żadnego stanowiska w przedmiocie sprawy. Nie udostępnił żądanej informacji powołując się na brak charakteru informacji publicznej, nie udostępnił informacji zgodnie z wnioskiem, ani też nie wydał decyzji odmownej powołując się na przesłanki określone w ustawie. W konsekwencji, nie można uznać za dopuszczalną formę odmowy udzielenia informacji publicznej pisma organu, w którym powołuje się on na brak przymiotu strony wnoszącego podanie. Organ pozostaje więc w bezczynności do chwili wyrokowania, z tych przyczyn należało zobowiązać Burmistrza do udzielenia informacji publicznej żądanej przez K. B. wnioskiem złożonym w dniu 13 sierpnia 2012 r., bądź wydania decyzji o odmowie udzielenia takiej informacji zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy, co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi ze względu na przyczynę odmowy. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargę na bezczynność za zasadną, na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa (punkt drugi wyroku). Organ administracji pozostawił bowiem wniosek skarżącego bez odpowiedzi wniosku tego dotyczącej, szczególnie wobec tego, że połączył dwa pisma – z 9 i 12 sierpnia 2012 r., odnosząc się głównie do oceny braku przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym podziału nieruchomości. Z treści pisma datowanego w dniu 5 września 2012 r. i skierowanego do K. B. nie można wyprowadzić konkluzji, że stanowisko organu pozostaje w związku ze sprawą udostępnienia informacji publicznej, stąd ocena sądu pozostawania organu w bezczynności. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądzając od Burmistrza na rzecz K. B. kwotę w wysokości 100 zł, stanowiącą uiszczony w sprawie wpis sądowy.