II SO/Gd 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. i A. G. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej niewykonania wyroku sądu w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia umorzyć postępowanie. M. i A. G. w dniu 11 marca 2008 r. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wniosek, z którego wynika, iż domagają się zobowiązania Rady Gminy do dostarczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi z dnia 7 listopada 2007 r. na niewykonanie wyroku sądu (w sprawie sygn. akt II SA/Gd 297/06). Ponadto wnieśli o wymierzenie Radzie Gminy grzywny z powodu nieprzekazania do sądu administracyjnego w terminie wskazanej powyżej skargi. Rada Gminy pismem z dnia 21 marca 2008 r., nadanym 25 marca 2008 r., wyjaśniła, iż skarga z dnia 7 listopada 2007 r. została rozpatrzona na sesji Rady Gminy i w dniu 28 grudnia 2007 r. wraz z aktami administracyjnymi oraz stanowiskiem Rady Gminy została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, listem zwykłym, zamiast poleconym. Do pisma dołączona została skarga oraz akta administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny Radzie Gminy za nieprzekazanie w terminie skargi należało umorzyć. Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy (organ do którego wpłynęła skarga przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Na wstępie rozważań wskazać należy, iż wykładania przytoczonego wyżej przepisu nie jest jednolita w orzecznictwie sądów administracyjnych. W tezie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06 wskazano, iż "wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 powołanej ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie." (por. ONSA i WSA nr 6/2006, poz. 156). Podobne stanowisko można znaleźć w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SO/Ol 10/06, w którym sąd ten stwierdził między innymi: " wniosek skarżącego, o jakim mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należy merytorycznie rozpatrzyć, niezależnie od momentu wykonania przez organ ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 tej ustawy obowiązku. Wymierzenie organowi grzywny nie ma jedynie na celu dyscyplinowanie organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sformułowania zawarte w treści art. 55 § 1 prowadzą do wniosku, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką do wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie." (Baza orzeczeń Lex nr 202885) Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska wyrażonego w powołanych powyżej orzeczeniach. W ocenie Sądu, wniosek o wymierzenie grzywny w razie nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego ma charakter jedynie dyscyplinujący, przymuszający do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje, że w przypadku wykonania tego obowiązku po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny staje się bezprzedmiotowe. Sąd podziela tym samym poglądy wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniach z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SO/Gd 9/07 (niepublikowane), oraz z dnia 10 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SO/Gd 18/06 (niepublikowane). Odnosząc się do stanowiska wyrażonego w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie II OSK 1024/06, WSA w Gdańsku w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SO/Gd 9/07 wskazał między innymi, że ustawodawca regulując podobną instytucję prawną, mianowicie skargę o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz z powodu bezczynności organu po wyroku uwzględniającym skargę na akt lub czynność (art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wyraźnie postanowił, iż wykonanie obowiązku po wszczęciu postępowania przed sądem administracyjnym mającym na celu wymuszenie wykonania tego obowiązku, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W związku z tym, skoro w przepisach regulujących wymierzenie grzywny z powodu nieprzekazania sądowi skargi, akt i odpowiedzi na skargę brak podobnego przepisu, to nie można przyjmować, że również w tym przypadku wykonanie obowiązku po wszczęciu postępowania mającego na celu wymuszenie wykonania obowiązku nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia wniosku. Z różnie brzmiących przepisów nie można w drodze wykładni uzyskać takiej samej normy prawnej. Gdyby ustawodawca chciał, aby wykonanie obowiązku przekazania skargi, akt i odpowiedzi na skargę po wniesieniu wniosku o ukaranie grzywną nie powodowało umorzenia postępowania lub oddalenia wniosku, to podobnie jak w przypadku skargi o wymierzenie grzywny dałby temu wyraz w wyraźnym przepisie. Istotne jest przy tym, że w art. 55 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulującym instytucję wniosku o ukaranie organu grzywną z powodu nieprzekazania do sądu administracyjnego skargi, akt i odpowiedzi na skargę znajduje się odesłanie do odpowiedniego stosowania niektórych przepisów regulujących skargę o wymierzenie grzywny. Jednakże odesłanie to jest ograniczone tylko do przepisu określającego wysokość grzywny. Mając powyższe na uwadze i w świetle przytoczonych wyżej okoliczności sprawy, uznać należy, iż Rada Gminy, przekazała skargę z dnia 7 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę przed wydaniem postanowienia o ukaraniu, tym samym postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny w przypadku wykonania tego obowiązku po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny stało się bezprzedmiotowe. Z tych też względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.