II SO/Gd 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. P. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek. W dniu 6 maja 2019 r. I. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm), dalej jako p.p.s.a., z powodu nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi z dnia 11 marca 2019 r. na przewlekłe prowadzenie przez postępowania w sprawie robót budowlanych. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że przedmiotową skargę złożyła osobiście w dniu 12 marca 2019 r., lecz organ nie przekazał tej skargi sądowi w obowiązującym go terminie 30 dni. W związku z tym skarżąca w dniu 18 kwietnia 2019 r. skierowała dodatkowy egzemplarz skargi do sądu, który został przez sąd przekazany organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd – w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanej regulacji wynika, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy, w terminie tamże przewidzianym. Ponadto, sąd administracyjny wymierzając organowi grzywnę, nie czyni tego automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09, Legalis). Rozpoznając przedmiotowy wniosek sąd uznał, że nie zasługiwał on na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy skarga I. P. z dnia 11 marca 2019 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie robót budowlanych została ponownie wniesiona bezpośrednio do sądu w dniu 18 kwietnia 2019 r. W tej sytuacji sąd, stosownie do art. 53 § 4 p.p.s.a., w dniu 26 kwietnia 2019 r. przekazał organowi ww. skargę. Przesyłka została odebrana przez PINB w dniu 6 maja 2019 r., a w dniu 24 maja 2019 r. organ przekazał sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (karta 41 akt sygn. II SAB/Gd 64/19). Z powyższego wynika zatem, że ustawowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a który rozpoczął swój bieg w dniu 26 kwietnia 2019 r., został zachowany. To zaś czyni wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny niezasadnym. Wskazać też trzeba, że niewątpliwie cel niniejszego wniosku został osiągnięty, albowiem organ przekazał sądowi skargę I. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania, skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Gd 64/19 i przyjęta do rozpoznania. W konsekwencji tego wyrokiem z dnia 24 lipca 2019 r. sąd uczynił zadość żądaniom strony stwierdzając, że przewlekłość, której dopuścił się organ miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.000 zł oraz przyznał na rzecz skarżącej od organu sumę pieniężną w wysokości 1.000 zł. W związku z tym również cel, jaki skarżąca chciała osiągnąć wnosząc niniejszej skargę, został osiągnięty, a przysługujące stronie prawa znalazły ochronę. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.