II SO/Gd 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. W.-F. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi S. W.-F. na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania postanawia oddalić wniosek. S. W.-F. wniosła o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi z dnia 6 stycznia 2008r. W odpowiedzi na wniosek dotyczący wymierzenia grzywny, Wójt Gminy wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że Rada Gminy podjęła w dniu 31 marca 2008r. uchwałę Nr XIX/30/2008 o odrzuceniu skargi na działalność Wójta wniesionej przez S.W.-F. Stwierdził nadto, że skarga z dnia 6 stycznia 2008r. dotyczyła działalności Wójta Gminy, w związku z czym właściwym organem do jej rozpoznania była Rada Gminy. Tak sformułowana skarga nie podlegała natomiast właściwości sądów administracyjnych. Z uwagi na powyższe brak jest podstaw do wymierzenia grzywny za bezczynność w zakresie przekazania akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu. Stanowi on bowiem, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie ze stanowiskiem judykatury i doktryny, organ którego akt bądź czynność jest przedmiotem zaskarżenia do sądu, nie posiada kompetencji do podjęcia czynności sprawdzających dopuszczalność skargi, legitymację skarżącego czy spełnienie przez skargę wymaganych warunków formalnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt I OSK 1081/06 – niepublikowane; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Uprawnienia w tym zakresie przysługują wyłącznie sądowi właściwemu do rozpatrzenia danej sprawy. S.W.-F. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z dnia 6 stycznia 2008r. W związku z tym, że cytowany wyżej art. 54 § 1 ustawy przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu, w dniu 10 stycznia 2008r. Sąd przekazał według właściwości Radzie Gminy skargę S. W.-F., jako mylnie nadesłaną do Sądu zamiast bezpośrednio do Rady. Jednocześnie poinformowano skarżącą o przekazaniu skargi według właściwości Radzie Gminy z wyjaśnieniem trybu wnoszenia skargi określonego w art. 54 § 1 ustawy. W tej sytuacji stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy Rada Gminy winna była przekazać skargę S. W.-F. Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni. Rada natomiast rozpoznała skargę uchwałą z dnia 31 marca 2008r. W myśl przepisu art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Rada Gminy nie przekazała Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni. Wnioskodawczyni domaga się jednakże wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy, który nie jest organem zobowiązanym do przekazania przedmiotowej skargi, skoro wniesiona przez S. W.-F. skarga dotyczyła uchwały Rady Gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania. Na marginesie jedynie stwierdzić należy, że rada gminy nie miałaby podstaw do rozpoznania skargi adresowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego nawet gdyby nie należała do jego właściwości, jako że w kwestii tej władny jest wypowiedzieć się jedynie ten sąd, do którego została skierowana skarga. W takiej sytuacji organ jest również zobowiązany do postępowania zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 ustawy, a stanowisko swoje może przedstawić w odpowiedzi na skargę. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek jako bezzasadny.