II SO/Gd 6/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku B. B. i G. P. w przedmiocie określenia rodzaju obiektu budowlanego postanawia odrzucić wniosek. B. B. i G. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z wnioskiem o wydanie wyroku stwierdzającego, że drewniane obiekty budowlane o oznaczonych numerach geodezyjnych są budowlami i nie podlegają wpisowi do ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie zaś treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wskazany katalog przedmiotów zaskarżenia wyznaczający zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego jest zamknięty, a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Ponadto, zgodnie z art. 63 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Według treści art. 64 § 1 i 3 wniosek składa się bezpośrednio do sądu, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Za wszczynające postępowanie sądowe na podstawie art. 63 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznaje się (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 63 LEX): wniosek o wymierzenie organowi grzywny (art. 55 § 1; uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 756/09, LEX nr 552411), wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania w sprawie (art. 243 § 1; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 152/10, LEX nr 694425), wniosek o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt (art. 288 i 289), a także wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o unieważnienie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlegała orzecznictwu sądu administracyjnego w chwili orzekania (art. 172), oraz wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie uchwały abstrakcyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjnego. Wnioskiem wszczynającym postępowanie jest wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego (por. art. 22 § 2 i 3 k.p.a., art. 19 § 1 pkt 5–7 ordynacji podatkowej w związku z art. 15 § 2 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy sąd stwierdza, że żądanie strony nie mieści w ramach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej przytoczonymi przepisami. Wniosek skarżących nie dotyczy kontroli sądowej konkretnego rozstrzygnięcia administracyjnego podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jak również nie może zainicjować odrębnego postępowania sądowego w trybie określonym w art. 63 i art. 64 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast analizując treść wniosku można dopatrzeć się, że skarżący domagają się wydania zaświadczenia określonej treści, dotyczącego urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. Wyjaśnia się jednak skarżącym, że taki wniosek podlegałby rozpatrzeniu w trybie określonym w Dziale VII Kodeksu postępowania administracyjnego ("Wydawanie zaświadczeń") przez właściwy organ administracji publicznej. Organ ten albo wydaje zaświadczenie, albo odmawia wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej. Odmowa następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 k.p.a.), co oznacza, że po wyczerpaniu administracyjnego toku instancyjnego można następnie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przedstawionych przyczyn niniejszy wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 tej ustawy.