II SO/Gd 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze wniosku W. K. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy za nieprzekazanie skargi dotyczącej zgody na zamianę nieruchomości postanawia: 1. wymierzyć Radzie Gminy grzywnę w wysokości 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych; 2. zasądzić na rzecz W. K. od Rady Gminy kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 19 września 2011 r. W. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Radzie Gminy w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 8 sierpnia 2011 r., wniesionej na uchwałę z dnia 29 października 2010 r. w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości położonych w obrębie S. Wnioskodawczyni zwróciła się o zastosowanie art. 55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie organowi grzywny, gdyż termin do przekazania skargi upłynął. W odpowiedzi na wniosek Rada Gminy przyznała, że w dniu 4 sierpnia 2011 r. W. K. złożyła skargę na uchwałę oraz podała, że w dniu 14 września 2011 r. została sporządzona odpowiedź na skargę i wysłana do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. 2003 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "P.p.s.a.", w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Celem powołanego unormowania, jak podnosi się w orzecznictwie, jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków i zapobieganie naruszeniom prawa na przyszłość (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt II SO/Ol 42/09, opub. w LEX nr 560396) Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 344/11, opub. w LEX nr 794904). Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 P.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, lecz ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 P.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2011 r, sygn. akt I OZ 996/10, opub. w LEX nr 742240). Podzielając ten podgląd stwierdzić należy, że podejmując rozstrzygnięcie Sąd winien wziąć pod uwagę sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2 P.p.s.a. Natomiast w kwestii wysokości grzywny należy wziąć pod uwagę okoliczności nieprzekazania skargi przez organ. W szczególności do okoliczności takich należy okres jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Sąd stwierdził, że Rada Gminy nie przekazała w ustawowym terminie skargi W. K. złożonej za jej pośrednictwem a skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zatem wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. Skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 9 sierpnia 2011 r., termin do jej przekazania upłynął w dniu 8 września 2011 r. Wniosek o ukaranie organu grzywną wpłynął do Sądu w dniu 20 września 2011 r., zaś skarga została przekazana dopiero w dniu 27 września 2011 r. Co do wysokości orzeczonej grzywny należy wskazać, że okoliczności nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w żaden sposób nie zostały usprawiedliwione, organ podniósł jedynie, że odpowiedź na skargę została sporządzona w dniu 14 września 2011r. i po uzyskaniu akceptacji Komisji Rady Gminy przekazana wraz ze skargą do Sądu. Zatem w ocenie Sądu zasadne jest orzeczenie grzywny w wysokości 250 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.