III SA/Gd 1011/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. spraw ze skarg P. M. na decyzje Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 13 października 2014 r. nr [...], z dnia 13 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie cła antydumpingowego oddala skargi. Zaskarżonymi decyzjami z dnia 13 października 2014 r. (nr [...] oraz nr [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 11 lipca 2014 r. (nr [...] oraz nr [...]), którymi organ orzekł o pochodzeniu towarów objętych zgłoszeniami celnymi z dnia 26 września 2011 r. oraz z dnia 5 września 2011 r., określił stawkę cła antydumpingowego dotyczącego towarów objętych tymi zgłoszeniami celnymi oraz określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu. W sprawach zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne: Decyzjami z dnia 11 lipca 2014 r. (nr [...] i nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego– działając na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749. ze zm.), art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. g, art. 67, art. 78 ust. 1 i 3, art. 201 ust. 2, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE z 1992 r. L 302 ze zm.) – dalej: "WKC", rozporządzenie Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE z 2010 r. L 284), rozporządzenie Komisji (UE) nr 138/2011 z 16.02.2011 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. L 43/9 z dnia 17.02.2011 r.), art. 1 ust. 1, ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. L 204/1 z dnia 9.08.2011) – dla: I. towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...]z dnia 26 września 2011 r. 1. określił - kraj pochodzenia: Chiny; 2. określił stawkę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) - w wysokości 62,9%, z dodatkowym kodem TARIC - B999; 3. określił niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 58.746 zł; 4. odstąpił od poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne od kwoty wskazanej w pkt 3. II. towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia 5 września 2011 r. 1. określił kraj pochodzenia - Chiny; 2. określił stawkę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) - w wysokości 62,9 %, z dodatkowym kodem TARIC - B999; 3. określił niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 50.113 zł; 4. odstąpił od poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne od kwoty wskazanej w pkt 3. Decyzje zostały skierowane do P. M. W ich uzasadnieniach organ wskazał, że "A" sp. z o.o., działając jako przedstawiciel bezpośredni w imieniu P. M. (dalej: "strona", "skarżący"), prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] P. M., zgłosiła celem dopuszczenia do obrotu sprowadzony z Malezji towar w postaci białej siatki z włókna szklanego, który zaklasyfikowała do kodu 7019 59 00 10. Według załączonych dokumentów eksporterem towaru była firma "B" z Malezji. Zgłoszenia celne zostały przyjęte w dniu 26 września 2011 r. oraz w dniu 5 września 2011 r. i zarejestrowane pod numerem [...] oraz [...]. Obejmując towar przedmiotową procedurą, strona jako kraj wysyłki i pochodzenia towarów zadeklarowała Malezję. Wysokość należności celnych (A00) określona zastosowaniem preferencyjnej stawki celnej w wysokości 3,5 % na podstawie świadectw pochodzenia FORM A nr [...] oraz nr [...]. W związku informacjami o możliwości obchodzenia ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chin poprzez dokonywanie importu tych wyrobów z krajów nieobjętych cłami antydumpingowymi, organ zwrócił się za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej do malezyjskich władz celnych o weryfikację m.in. świadectwa pochodzenia FORM A nr [...] i nr [...]. Pomimo, że pismem z dnia 24 lipca 2012 r. władze Malezji potwierdziły malezyjskie pochodzenie towaru, to jednak uzyskany końcowo wynik przeprowadzonego postępowania - pismo władz Malezji z dnia 4 grudnia 2012 r. stwierdza, iż władze Malezji unieważniły w trybie natychmiastowym 15 świadectw FORM A (w tym świadectw FORM A o nr [...] oraz nr [...]) wystawionych przez "B". Powyższe stanowiło dla Naczelnika Urzędu Celnego podstawę do wydania: 1/ decyzji z dnia 15 kwietnia 2013 r. ([...]), którą organ: określił dla towaru objętego zgłoszeniem celnym o nr [...] stawkę celną erga omnes w wysokości 7 %; określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 3.269 zł; orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne od kwoty określonej w pkt 2, od których ostatecznie odstąpił wydając decyzję nr [...]; określił podatek od towarów i usług (B00) w wysokości 22.985,00 zł; orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług od kwoty 752 zł, od których ostatecznie odstąpił wydając decyzję nr [...]; 2/ decyzji z dnia 28 kwietnia 2014 r. ([...]), którą organ: określił dla towaru objętego zgłoszeniem celnym o nr [...] stawkę celną erga omnes w wysokości 7 %; określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 2.789 zł; określił podatek od towarów i usług w wysokości 19.607 zł. Decyzje te stały się ostateczne. W dniu 26 lipca 2013 r. do organu wpłynął raport końcowy Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (dalej: "OLAF") nr [...] z przeprowadzonego dochodzenia dotyczącego eksportu chińskich tkanin siatkowych. Dochodzenie OLAF przeprowadzone zostało w związku z podejrzeniem, iż towar deklarowany jako pochodzący z Malezji, faktycznie pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej. Celem unijnej misji było zbadanie wspólnie z Ministerstwem Handlu Międzynarodowego i Przemysłu Malezji (dalej: "MITI"), czy tkaniny siatkowe z włókien szklanych importowane z Malezji faktycznie pochodzą i posiadają deklarowane w Unii Europejskiej malezyjskie pochodzenie. Misja OLAF ujawniła rozmiar stosowanego przez malezyjskich dostawców procederu omijania ceł antydumpingowych nałożonych na siatkę z włókna szklanego pochodzącą z Chin. W ramach misji ustalono, że łącznie 744 kontenery tkanin siatkowych z otwartymi oczkami z włókien szklanych, które zadeklarowano jako pochodzące z Malezji, w rzeczywistości pochodziły z Chin. Takie tkaniny siatkowe były przywożone z Chin do Strefy Wolnego Handlu w Porcie [...] (FCZ) i po przeładunku były wysyłane do Unii Europejskiej, gdzie były niepoprawnie deklarowane jako pochodzące z Malezji. Identyfikacja była możliwa na podstawie danych przekazanych przez Kapitanat Portu [...]. Dodatkowe 261 kontenerów, które zostały zgłoszone przez kraje członkowskie jako import z Malezji i podejrzewane w rzeczywistości o pochodzenie z Chin, nie zostały zidentyfikowane w stosownych danych Kapitanatu Portu [...]. Stąd dalszym celem misji było przeprowadzenie dodatkowych dochodzeń w celu określenia pochodzenia pozostałych 261 przesyłek. Efektem był raport nr [...]. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. organ wszczął z urzędu postępowania w sprawie stawki cła antydumpingowego oraz należności celnych (A30) z tytułu importu objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie ww. zgłoszenia celnego. Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ uznał, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem pochodził z Chin a nie z Malezji, co spowodowało ominięcie środków taryfowych obowiązujących w momencie importu w stosunku do towaru faktycznie pochodzącego z Chin. Dla towaru objętego zgłoszeniem celnym kwalifikowanego do kodu Taric 7019 59 00 10 stawka cła antydumpingowego ostatecznego zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 791/2011, określona dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, została utrzymana na poziomie określonym dla cła tymczasowego, tj. 62,9 %. Strona odwołała się od ww. decyzji organu pierwszej instancji podnosząc, że jest ona niezgodna z prawem, w szczególności wskazała na brak rejestracji zgłoszenia celnego. W dacie dopuszczenia do obrotu towaru – 26.09.2011 r. nie obowiązywał obowiązek rejestracji przywozu towarów wysyłanych z Malezji. Obowiązek taki zaczął obowiązywać od 11 listopada 2011 r. Po rozpatrzeniu odwołań Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia 13 października 2014 r. (nr [...]), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne decyzje. Organ stwierdził, ze spór dotyczy kraju pochodzenia, przywiezionego z Malezji towaru i nałożenia na niego cła antydumpingowego. Wskazał, że w sprawie nie zostały spełnione warunki do zastosowania preferencyjnej stawki celnej dla importowanego przez stronę towaru, stąd organ pierwszej instancji zasadnie wydał decyzje: z dnia 15 kwietnia 2013 r. ([...]) oraz z dnia 28 kwietnia 2014 r. ([...]), gdyż władze Malezji unieważniły ze skutkiem natychmiastowym 15 świadectw FORM A wystawionych z wykorzystaniem nazwy "B" Oznacza to, że towar odprawiony na podstawie przedmiotowych zgłoszeń celnych nie pochodził z Malezji, natomiast przeprowadzone przez OLAF dochodzenie potwierdziło, że sporne towary w rzeczywistości mają niepreferencyjne, chińskie pochodzenie. Misja OLAF ujawniła rozmiar stosowanego przez malezyjskich dostawców procederu omijania ceł antydumpingowych nałożonych na siatkę z włókna szklanego pochodzącą z Chińskiej Republiki Ludowej. Efektem końcowym misji był raport nr [...] oraz raport uzupełniający nr [...]. Zespół misji był wspierany przez organy malezyjskie: MITI, Kapitanat Portu [...] i Królewską Malezyjską Służbę Celną, poprzez przeprowadzenie wspólnego dochodzenia. MITI koordynowało wspólne działania w trakcie trwania misji i zapewniało dostęp do stosownych dokumentów. Zarząd Portu [...] i służby celne udostępnili misji unijnej dane z prowadzonych przez nich elektronicznych rejestrów, wyjaśniając jednocześnie procedury mające zastosowanie do towarów wchodzących i wychodzących zarówno z portu morskiego, Wolnej Strefy Handlowej (dalej: "FCZ") w Porcie [...], jak i Głównego Obszaru Celnego Malezji, tj. Malezyjskiego Obszaru Celnego. Z ujawnionych informacji wynika, że w stosunku do towarów wchodzących lub wychodzących przez FCZ w Porcie [...] - zabronione jest prowadzenie jakiejkolwiek działalności produkcyjnej. Dozwolone jest jedynie wykonywanie prostych czynności komercyjnych takich jak handel, dzielenie, pakowanie przepakowywanie, sortowanie, etykietowanie i.t.p. W związku z tym w obszarze tym nie mogła mieć miejsca jakakolwiek produkcja lub proces nadający towarom pochodzenie. W FCZ Portu [...] obowiązują następujące procedury, zarządzane i nadzorowane wyłącznie przez Zarząd Portu [...]: ZB1 - wejście towarów do strefy FCZ z zagranicy, ZB2 - wyjście towarów ze strefy FCZ za granicę, ZB3 - przeładunek towarów w FCZ (bez przeładowywania towarów z kontenera do kontenera), ZB4 - wnioski o czynności komercyjne, takie jak: dzielenie, pakowanie, przepakowywanie, sortowanie, etykietowanie oraz naprawa towarów znajdujących się w przechowywaniu i tranzycie). Deklaracje ZB1 i ZB2 zawierają szereg danych takich jak kraj pochodzenia/wysyłki, nadawcę, odbiorcę, ilość kontenerów, statek, morski list przewozowy itp. Natomiast w momencie transferu pomiędzy FCZ a Głównym Obszarem Celnym Malezji, towary muszą zostać zadeklarowane w Malezyjskim Urzędzie Celnym. W ramach dochodzenia misja ustaliła istnienie następujących procedur celnych: K1 - import towarów na Główny Obszar Celny Malezji, K2 - eksport towarów z Głównego Obszaru Celnego Malezji, K8 - tranzyt towarów pomiędzy strefami wolnocłowymi albo wolnymi strefami. Przed misją [...] OLAF przedstawił Kapitanatowi Portu [...] wykaz kontenerów z tkaninami siatkowymi z włókien szklanych wysyłanymi z Malezji, które nie zostały zidentyfikowane w stosownych danych ZB1/ZB2 dotyczących przewozu, uzyskanych w trakcie trwania misji [...]. OLAF zaproponował Kapitanatowi Portu przeprowadzenie szczegółowego dochodzenia w celu określenia ich ruchów w Porcie [...]. Kapitanat Portu [...] przedstawił wyniki swojego dochodzenia. Stosowne kopie ZB1 i ZB2 pobrane przez Kapitanat od operatorów ekonomicznych i przedstawione zespołowi misji wskazywały, że towary zadeklarowane w ZB1 posiadały kody taryfy: 702000900, 760692000 i 830249900. Kody towarowe HS mające zastosowanie do tkanin siatkowych z włókien szklanych to: 701951, 701959, 701940. Dalej przekazał wyciąg zawierający dane (eksportowe ZB2) dotyczące 258 kontenerów z produktem zadeklarowanym pod kodem towarowym 702000900. Prawie wszystkie z nich (256) dotyczyły zgodnie z opisem tekstowym, tkanin siatkowych z włókien szklanych eksportowanych do Unii Europejskiej, które w rejestrach importowych krajów członkowskich deklarowano do kodów: 701951 oraz 701959. Towary wchodzące do FCZ w Port [...] z zagranicy są wykazywane w rejestrze ZB1, natomiast towary wychodzące z FCZ są wykazywane w rejestrze ZB2. Jeżeli przeładowywane towary wychodzą z FCZ w Port [...] za granicę nadawca jest zobowiązany złożyć deklarację ZB2, w której wykazuje się odpowiadający jej numer deklaracji ZB1. Jest to dodatkowe narzędzie służące kontroli przepływu towarów w FCZ. Tak więc, jeżeli towary zostały wykazane w rejestrze ZB1 a następnie w rejestrze ZB2 oznacza to, że zachowały one swoje pochodzenie. Deklaracje te zawierają szereg danych takich jak: kraj pochodzenia/przeznaczenia, nadawca, odbiorca, numery kontenerów, nazwa statku, morski list przewozowy itp. dotyczące towarów w nich ujętych, pozwalające na identyfikację towarów. W trakcie trwania misji OLAF dokonał zestawienia danych dotyczących tkanin siatkowych z włókien szklanych wysłanych z Chin znajdujących się w rejestrze ZB1 obejmującym towary wchodzące do FCZ Port [...] z zagranicy z danymi zawartymi w rejestrze ZB2 zawierającym dane dotyczące towarów wychodzących ze FCZ w Port [...] (informacje zawarto w załączniku nr 6 do raportu OLAF nr [...]). Objęty zgłoszeniem celnym o numerze [...] towar, został zarejestrowany w FCZ Portu [...] pod kodem 702000900, jako przywieziony z Chin według deklaracji ZB1- nr refer. [...], a następnie - po przeładunku z kontenera do kontenera - wywieziony do Unii Europejskiej według ZB2 nr refer. [...]. Z kolei objęty zgłoszeniem celnym o numerze [...] towar, został zarejestrowany w FCZ Port [...] pod kodem 702000900, jako przywieziony z Chin według deklaracji ZB1 nr refer. [...], a następnie - po przeładunku z kontenera do kontenera - wywieziony do Unii Europejskiej według ZB2 nr refer. [...]. W rejestrach importowych Unii Europejskiej te same towary zgłoszone zostały do kodu 7019 59 00 10. Wprowadzenie do FCZ towaru pod zmienionym kodem towarowym i przeładunek, miał na celu nie tylko uniemożliwienie identyfikacji w przypadku kontroli, ale i spowodowanie wystawienia nowych dokumentów transportowych oraz handlowych celem ukrycia ich faktycznego pochodzenia. Należy zatem uznać, że towar stanowiący przedmiot niniejszego postępowania został wysłany z Chin do FCZ w Port [...], a następnie po przeładowaniu wysłany do Unii Europejskiej. Przeładunek miał na celu ukrycie faktycznego pochodzenia i uniknięcie zapłaty cła antydumpingowego. Organ odwoławczy podkreślił, że raport OLAF, ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa i jako taki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Treść takiego dokumentu nie podlega swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie dowodowe. W dniu objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu zaklasyfikowanego do kodu Taric 7019 59 00 10, pochodzącego z Chin, obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. Dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, pochodzącego z Chin zaklasyfikowanego do kodu Taric 7019 59 00 10, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich przewidywała w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego stawkę celną erga omnes (konwencyjną) w wysokości 7 % oraz środek taryfowy w postaci cła antydumpingowego (A30) w wysokości 62,9 %, zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 791/2011. P. M. zaskarżył wyżej opisane decyzje organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się ich uchylenia. Zaskarżonym decyzjom zarzucił: 1. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na tym, że organ celny uznał, że towar został wysłany z Chin przez Malezję na obszar UE, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - w tym wyniki dochodzenia wynikające z raportu OLAF - potwierdza, że towar został wysłany z Chin do Malezji (gdzie go przeładowano), a następnie wysłany z Malezji na obszar UE, co jednoznacznie wyklucza, że Malezja była krajem transferu, a nie wysyłki; to w konsekwencji doprowadziło do zastosowania przez organ celny nieprawidłowej podstawy prawnej, tj. rozporządzenia wykonawczego Rady UE nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zamiast rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 672/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji; 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego polegającego na błędnym zastosowaniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011, podczas gdy zastosowanie winien mieć art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 672/2012 z dnia 16 lipca 2012 r.; 3. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 210 § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa polegające na niewyjaśnieniu podstaw faktycznych i prawnych zastosowania rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 672/2012, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia bowiem uniemożliwia skuteczną kontrolę instancyjną decyzji w tym brak wykładni, który z aktów winien mieć zastosowanie w sprawie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 9 listopada 2011 r. zostało wydane rozporządzenie Komisji (UE) nr 1135/2011 wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 791/2011 w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, i poddające ten przywóz rejestracji. Z treści tego rozporządzenia wynika, że podstawą wszczęcia dochodzenia był wniosek zawierający wystarczające dowody wskazujące, że środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, są obchodzone poprzez dokonywanie przeładunku w Malezji. Z dniem wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia, importerzy, którzy mieli kontakty z eksporterami z Malezji powzięli informację, że obarczone wysokim ryzykiem jest sprowadzanie tego typu towarów z Malezji. Zgodnie z dyspozycją art. 2 rozporządzenia nakazano organom celnym rejestrację przywozu, która wygasa po upływie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia. Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 11 listopada 2011 r. W dniu 16 lipca 2012 roku zostało wydane rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 672/2012 rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji. Dyspozycją art. 1 tego rozporządzenia ostateczne cło antydumpingowe zostało rozszerzone na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tkanin siatkowych o wskazanych kodach CN. Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia cło rozszerzone na mocy ust. 1 podbiera się od przywozu wysyłanego z Malezji, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1135/2011 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009. Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 25 lipca 2012 r. Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej rozszerzenie skutkuje począwszy od daty nałożenia obowiązku rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 lub żądania gwarancji. Art. 14 ust. 5 tego rozporządzenia stanowi, że Komisja może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu zarejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły być zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji. Zapisy art. 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 672/2012 w całości korespondują z treścią rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, a w szczególności z dyspozycją art. 13 ust. 3. Wynika z tego, że elementem niezbędnym do zastosowania środków rozszerzających cło antydumpingowe na towary wysyłane z Malezji a pochodzące z Chin jest zarejestrowanie takiego przywozu zgodnie z treścią rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 672/2012. A zatem, brak takiej rejestracji powodować powinien brak możliwości zastosowania wobec towarów środków dotyczących rozszerzenia cła antydumpingowego. Nie ma tu znaczenia okoliczność, że w dacie przywozu towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 138/2011 i rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 791/2011, jako że oba rozporządzenia dotyczą przywozu towarów pochodzących z Chin. Nie po to bowiem organy unijne wszczynały dochodzenia mające na celu udowodnienie, że towary wysyłane z Malezji są de facto pochodzenia chińskiego. W dacie przywozu towarów z Malezji nie mogło być mowy o tym, że towary wysyłane z Malezji miały pochodzenie chińskie. Ma to również znaczenie dla importerów towarów, co do których wszczęto dochodzenie. Gdyby przyjąć logikę organów celnych, należałoby uznać, że przywóz tego rodzaju towarów z innego dowolnego kraju nie będącego członkiem Wspólnot Europejskich winien podlegać cłom antydumpingowym zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 791/2011. Tymczasem tak nie jest. Zostało wydane odrębne rozporządzenie, zgodnie z którym nakazano m.in. rejestrację przywozów z Malezji i to dopiero owa rejestracja jest punktem wyjścia do stosowania ewentualnych środków antydumpingowych. Towar objęty zgłoszeniem celnym z dnia 26 września 2011 r. o nr [...] oraz z dnia 5 września 2011 r. o nr [...], nie został zarejestrowany zgodnie z wymogami cytowanych rozporządzeń. Stosownie do art. 67 WKC datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celna jest data zgłoszenia celnego. Bezsprzecznie w tej dacie nie istniał obowiązek rejestracji przywozu towarów wysyłanych z Malezji. Obowiązek ten powstał dopiero w dniu 11 listopada 2011 r. Co za tym idzie, nie może mieć zastosowanie do przedmiotowego zgłoszenia celnego cło antydumpingowe rozszerzone na towary wysyłane z Malezji. Jak sama nazwa wskazuje, cło to jest rozszerzane o kolejne kraje w stosunku do tych, które były wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 791/2011. Wynika to nie tylko z wykładni celowościowej i funkcjonalnej, ale przede wszystkim z wykładni językowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. Sąd, na mocy art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowił połączyć do wspólnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt III SA/Gd 1011/14 oraz III SA/Gd 1012/14 i prowadzić pod wspólną sygnaturą III SA/Gd 1011/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć przeprowadzona w oparciu o ww. kryterium prowadzi do uznania, że skargi są niezasadne. Na wstępie należy wskazać, że głównym instrumentem unijnej polityki ochrony rynku wspólnotowego przed praktykami polegającymi na obchodzeniu przepisów rozporządzeń antydumpingowych są akty prawne - rozporządzenia Rady wydawane na podstawie art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. Urz. UE L nr 343 str. 51). Procedura przewidziana powołanym przepisem gwarantuje uczestnikom obrotu handlowego z krajami nie należącymi do Wspólnoty zabezpieczenia ich interesów - czyniąc jawnymi podejrzenia o obchodzenie przepisów antydumpingowych w odniesieniu do praktyki handlowej podmiotów działających w konkretnych Państwach i stwarzając możliwość dostosowania swej działalności do tej sytuacji. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie są decyzje organów celnych ustalające, że krajem pochodzenia importowanego przez skarżącego towaru nie jest Malezja lecz Chiny. Towar został bowiem wysłany z Chin przez Malezję na obszar Unii Europejskiej. W konsekwencji dokonania takiego ustalenia organy celne nałożyły cła antydumpingowe. Skarżący natomiast twierdził, że materiał zgromadzony w sprawach wyklucza, aby Malezja była krajem transferu, a nie wysyłki. Okoliczność ta, zdaniem skarżącego, przekładała się również na wadliwe stosowanie przez organy celne prawa materialnego. Bezspornym było w niniejszych sprawach, że przedmiotem importu była siatka z włókna szklanego, dla której określono kod TARIC 7019 59 00 10. Przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) dotyczy postępowania podatkowego. Zatem do niniejszego postępowania zastosowanie miały przepisy Ordynacji podatkowej. Natomiast podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć stanowi w niniejszej sprawie art. 78 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej zwanego "WKC"), w myśl którego po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia, zaś ust. 3 ww. artykułu stanowi, że jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, iż przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane którymi dysponują. Nie może też budzić wątpliwości, że zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy ma regulacja zawarta w art. 67 WKC. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której są zgłaszane towary - jest data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne - pod warunkiem przedstawienia towarów organom celnym; zgłoszenia, które spełniają warunki określone w art. 62, są natychmiast przyjmowane przez te organy (art. 63 WKC). Dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, a w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego powstaje dług celny (art. 201 ust. 1 lit. a i ust. 2 WKC). Dzień zgłoszenia celnego jest także wyznacznikiem dla zastosowania wobec towarów objętych zgłoszeniem celnym - środków polityki handlowej, jeżeli takie mają zastosowanie do danego towaru. Chodzi mianowicie o środki pozataryfowe, takie jak środki antydumpingowe w postaci ceł antydumpingowych, wprowadzane na mocy rozporządzeń Rady (WE) w wyniku postępowania antydumpingowego prowadzonego przez Komisję Europejską, jeżeli postępowanie takie wykaże stosowanie praktyk dumpingowych w przywozie określonego towar na wspólnotowy obszar celny. I tak, w dacie przyjęcia przedmiotowych zgłoszeń celnych, tj. w dniu 5 września 2011 r. oraz w dniu 26 września 2011 r., dla towaru zaklasyfikowanego do kodu TARIC 7019 59 00 10, pochodzącego z Chin, obowiązywało rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. (Dz. Urz. L 204/1 z dnia 9 sierpnia 2011 r.) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na mocy którego na towary pochodzące z Chin została utrzymana stawka w wysokości - 62,9%. Rozporządzenie wykonawcze weszło w życie 10 sierpnia 2011 r. Natomiast na mocy wcześniejszego Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 138/2011 z dnia 16 lutego 2011 r., nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE. L. 2011.43.9) został nałożony na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych o wadze powyżej 35g/m², objętych m.in. kodem 7019 59 00 10, obowiązek poboru tymczasowego cła antydumpingowego. Postępowania w sprawie kontroli ww. zgłoszeń celnych zostały wszczęte postanowieniami z dnia 10 czerwca 2014 r. w związku z wpłynięciem do organu w dniu 9 czerwca 2014 r. raportu nr [...] Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), dalej jako: "OLAF". Stanowił on uzupełnienie Raportu końcowego OLAF z dnia 2 maja 2013 r., nr [...] oraz Raportu z misji z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr [...]. Raport końcowy wpłynął do organu w dniu 26 lipca 2013 r. Po zapoznaniu się z zawartymi wnioskami kontroli, organ celny dokonał weryfikacji dokonanych przez skarżacą zgłoszeń celnych. Takie działanie organu celnego było uprawnione, gdyż treść raportu, zwłaszcza uzupełniającego dawała podstawę do wszczęcia kontroli postimportowej, w sytuacji gdy istniało uzasadnione podejrzenie, że objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym towar nie był pochodzenia malezyjskiego, pomimo, że do zgłoszeń dołączono malezyjskie świadectwa pochodzenia. W toku przeprowadzonych postępowań, organy celne opierając się na treści Raportu oraz wynikach przeprowadzonego dochodzenia, ustaliły, że przedmiotowe tkaniny siatkowe o otwartych oczkach miały pochodzenie chińskie. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony został decyzją Komisji z dnia 28 kwietnia 1999 r. (Dz. U. UE. L. 1999.136.20), a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało Rozporządzenie Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz. U. UE. L. 1999.136.1). Artykuł 9. tego Rozporządzenia stanowił, że na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd opracowuje on raport, oraz że raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania. Obecnie Rozporządzenie Nr 1073/1999 zastąpione zostało Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) Nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) Nr 1074/1999, które weszło w życie w dniu 1 października 2013 r. (Dz. U. UE. L. 2013.248.1). Także to Rozporządzenie - Nr 883/2013 - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust. 2 Rozporządzenia raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi. Ponadto z art. 11 ust. 4 przywołanego rozporządzenia wynika, że wskazany raport, jak również wszystkie związane z nim dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji, które podejmują działania, w szczególności dyscyplinarne lub prawne, uzasadnione wynikami dochodzenia. Normatywna treść przywołanych przepisów musi też uwzględniać cele wyraźnie deklarowane przez prawodawcę unijnego, zwłaszcza w pkt 31, pkt 28 i pkt 49 wprowadzenia do przywołanego rozporządzenia (porównaj też wyrok NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I GSK 376/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z przywołanych regulacji wynika więc, że wskazany raport OLAF i we wcześniejszym stanie prawnym i obecnie stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym przez odpowiednie organy postępowaniu celnym, ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego. Raport OLAF w brzmieniu, na którym oparły się organy celne stanowił nie tylko dowód dopuszczalny, ale dowód o podstawowym dla sprawy znaczeniu i charakterze. Raport ten opisuje w szczegółowy i przejrzysty sposób, mechanizm przywozu z Chin i przeładowania tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych na terenie Wolnej Strefy Handlu (FCZ) w Porcie [...], w celu wywiezienia go do Unii Europejskiej jako towaru o pochodzeniu malezyjskim. Należy zaznaczyć, że Zarząd Portu [...] i Urząd Celny Malezji udostępniły misji unijnej dane z prowadzonych przez nich elektronicznych rejestrów, wyjaśniając procedury mające zastosowanie do towarów wchodzących i wychodzących zarówno z portu morskiego i Wolnej Stefy Handlowej (FCZ) w Porcie [...], jak i Głównego Obszaru Celnego Malezji. Ponadto, podczas ostatniej misji, Kapitanat Portu [...] przedstawił zespołowi misji kopie ZB1 i ZB2 odnoszące się do kontenerów z tkaninami siatkowych z włókien szklanych pobrane od operatorów ekonomicznych, które m.in. wskazywały, że towary zadeklarowane w ZB1 posiadają kody taryfy: 702000900, 760692000 i 830249900 (przy czym kody towarowe HS mające zastosowanie do tkanin siatkowych z włókien szklanych to: 701951, 701959, 701940). Dodatkowo Kapitanat przekazał również wyciągi danych ZB1/ZB2 dotyczące wyżej wymienionych kodów towarowych, w tym dane (eksportowe) ZB2, dotyczące kontenerów z produktem zadeklarowanym pod kodem towarowym 702000900. Informacje ujęte w Raporcie i załącznikach do niego zostały sporządzone przez OLAF w oparciu o dane i informacje uzyskane od Zarządu i Kapitanatu Portu [...] oraz od Urzędu Celnego Malezji, wobec czego ustalenia dokonane w oparciu o treść Raportu i załączników są ustaleniami wiarygodnymi i nie wymagającymi weryfikacji. Zarząd Portu [...] potwierdził, że gdy dana przesyłka jest zarejestrowana w rejestrze ZB1, a następnie odpowiadającym mu rejestrze ZB2, oznacza to że nigdy nie została ona przeniesiona ze strefy FCZ do Głównego Obszaru Celnego Malezji. W raporcie OLAF zostały wyjaśnione i czytelnie opisane procedury celne obowiązujące w Porcie [...], w tym kwestie związane z rodzajami wystawianych deklaracji. Deklaracje ZB1 i ZB2 zawierają szereg danych, takich jak kraj pochodzenia czy przeznaczenia, nadawca, odbiorca, ilość kontenerów, statek, morski list przewozowy, itp. W trakcie trwania misji OLAF dokonał zestawienia danych dotyczących tkanin siatkowych z włókien szklanych wysyłanych z Chin znajdujących się w rejestrze ZB1 (dane importowe) obejmującym towary wchodzące do Wolnej Strefy Handlowej (FCZ) Portu [...] z zagranicy z danymi zawartymi w rejestrze ZB2 (dane eksportowe) zawierającymi dane dotyczące towarów wychodzących z tej Strefy. Objęty przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi towar, został zarejestrowany w Wolnej Sferze Handlowej Portu [...] pod kodem 702000900, jako przywieziony z Chin według deklaracji ZB1, a następnie - po przeładunku z kontenera do kontenera - wywieziony do Unii Europejskiej według ZB2 (vide: wyciąg z załącznika nr 6 Raportu OLAF nr [...]). W rejestrach importowych Unii Europejskiej ten sam towar zgłoszony został do innego kodu. Towary, które zostały sprowadzone statkiem z Chin do Malezji, a następnie opuściły port w Malezji są tymi samymi towarami, a ich przeładunek w Porcie [...] miał na celu ukrycie ich faktycznego chińskiego pochodzenia i uniknięcie zapłaty cła antydumpingowego. Wprowadzanie towaru do Wolnej Strefy Handlu pod zmienionym kodem towarowym, miało również uniemożliwić jego identyfikację oraz powodować wystawienie nowych dokumentów transportowych i handlowych (podobnie jak w przypadku przeładunku towaru). Z raportu OLAF wynika w sposób w pełni wiarygodny i przekonujący, że przedmiotowe towary nigdy nie znalazły się poza Wolną Strefą Handlu Portu [...]. Ustalono bowiem w sposób niewątpliwy, że przedmiotowe towary trafiły do Portu [...] z Chin, a po przeładunku wysłane zostały do Unii Europejskiej. Nie zostały one poddane żadnemu przetworzeniu ani procesowi produkcyjnemu w Malezji. Z raportu OLAF wynika, iż w stosunku do towarów wchodzących lub wychodzących przez FCZ Port [...] zabronione jest prowadzenie jakiejkolwiek działalności produkcyjnej czy procesów nadających towarom pochodzenie. Merytoryczna treść raportu OLAF oraz jego rzetelność nie może budzić wątpliwości. Podobnie jak poczynione w jego ramach ustalenia. Trzeba podkreślić, że funkcjonariusze OLAF sami badali udostępnione im podczas prowadzonych misji dokumenty źródłowe. Należy zauważyć, że skarżący nie kwestionował treści raportu OLAF ani jego mocy dowodowej. Strona podnosiła, że raport ten potwierdza, iż Malezja była krajem wysyłki towaru. Jednak wobec jednoznacznych wyników przeprowadzonego dochodzenia oraz treści Raportu, tego poglądu nie można podzielić. Wbrew stanowisku skarżącego oraz argumentacji skargi, wobec dokonanych ustaleń stanu faktycznego, nie mogło mieć zastosowania w niniejszych sprawach rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 672/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji. Towar objęty przedmiotowymi zgłoszeniami nie podlegał również obowiązkowi rejestracji, a jej brak, nie mógł skutkować niemożnością nałożenia ceł antydumpingowych. Zarzut naruszenia prawa materialnego przez organy celne należy uznać więc za nietrafny. Sąd nie znalazł również podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy przepisów prawa procesowego w sposób mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w tym wskazywanego przez skarżącego przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Zarówno podstawa faktyczna, jak i prawna w zaskarżonych decyzjach zostały dostatecznie wyjaśnione. Decyzje spełniają także wymogi formalne przewidziane przepisami prawa. Natomiast brak wypowiedzenia się przez organy w przedmiocie negatywnych przesłanek retrospektywnego zaksięgowania długu celnego - art. 220 ust. 2 lit. b/ WKC, pozostaje bez wpływu na istotę rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r. Ambasada RP - Wydział Promocji Handlu i Inwestycji w K. podniosła, że otrzymała pismo z Ministerstwo Handlu Zagranicznego i Przemysłu Malezji (MITI) z dnia 4 grudnia 2012 r., z którego wynika, że organy celne Malezji wystawiając ww. świadectwa pochodzenia Form A zostały wprowadzone w błąd (celowe działanie nieustalonych osób przedstawiających fałszywe dokumenty), co skutkowało unieważnieniem tych świadectw w trybie natychmiastowym. W piśmie MITI wskazano również, że w wyniku ponownej kontroli ustalono m.in., że firma "B" nie produkuje "białej siatki podtynkowej". Niewątpliwe w zaistniałej sytuacji wydanie świadectw pochodzenia, potwierdzających malezyjskie pochodzenie towaru, nie może stanowić błędu organu w rozumieniu przepisu art. 220 ust. 2 lit. b/ WKC. Jest oczywiste, że unieważnienie świadectw pochodzenia stanowi również przeszkodę (oprócz treści dokumentu urzędowego jakim jest Raport OLAF), która nie pozwala na oparcie ustaleń faktycznych w sprawach na załączonych do zgłoszeń celnych świadectwach pochodzenia form A. Należy tu dodać, że w stosunku do towarów objętych przedmiotowymi zgłoszeniami zostały wydane odrębne decyzje nakładające stawkę celną erga omnes, nie są one jednak przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu brak było podstaw do uwzględnienia skarg. Organy celne słusznie uznały bowiem, że importowany, objęty zgłoszeniami celnymi towar pochodzi z Chin i zastosowały w tej sytuacji prawidłową stawkę ostatecznego cła antydumpingowego, prawidłowo wyliczając kwoty należności wynikające z długu celnego, które to wyliczenia nie były kwestionowane przez skarżącego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.