III SA/Gd 103/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant: Starszy asystent sędziego Robert Daduń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. sprawy ze skargi F. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2022 r., nr 2201-IOC.4303.25.2022.MK w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. R. S.A., działająca w charakterze przedstawiciela pośredniego firmy F. Sp. z o.o. Sp. K. ( obecnie F1 z o.o.) , zgłosiła w dniu 6 sierpnia 2020 r. do odprawy celnej w procedurze dopuszczenia do obrotu towar – glutaminian sodu. Zgłoszenie zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...]. Towar zaklasyfikowano do kodu TARIC 2922 42 00 10 z kodem dodatkowym A883, deklarując kraj pochodzenia - Chiny. Eksporterem był chiński podmiot M.LIMITED. Należności celne określono stosując stawkę celną erga omnes w wysokości 6,5% oraz indywidualną stawkę cła antydumpingowego w wysokości 33,8%. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni decyzją z dnia 5 lipca 2022 r. nr 328000-COC-2.4303.53.2022.NJ/MW: 1. określił dla towarów ujętych w zgłoszeniu celnym: a. kod dodatkowy TARIC A999, b. stawkę cła antydumpingowego w wysokości 39,7 %, 2. orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty cła antydumpingowego (A30) w wysokości 4.822 zł, 3.określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 1.109 zł. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał: 1.art. 22 ust. 7 w zw. z art. 29, art. 48, 56 ust. 1 i ust.2 lit. c i h, art. 57 ust 1 i 3, art. 105 ust. 4, art. 114, art. 172 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z dnia 10 października 2013r.), dalej jako "UKC", 2.rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1776 z dnia 9 października 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 280/1 z 2019 r. ze zm.), 3.rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/83 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładające, ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L 15/31 z dn. 22 stycznia 2015 r.), 4.art. 73d ust. 2, art. 74 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo Celne (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 poz. 1856 ze zm.), w skrócie P.c., 5.art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, ust. 4 i ust. 6, art. 33 ust. 2a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. la, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr z 2021 r. poz. 685), dalej ustawa o VAT; 6.art. 93a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), w skrócie O.p. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że kwestią zasadniczą w postępowaniu było określenie prawidłowego zastosowania kodu dodatkowego TARIC oraz określenie należności celno-podatkowych w prawidłowej wysokości. W okresie od 22 marca 2021 r. do 17 czerwca 2021 r. Czwarty Dział Kontroli Celno-Skarbowej i Postępowania Podatkowego Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni przeprowadził kontrolę dotyczącą między innymi weryfikacji prawidłowości zastosowanego w zgłoszeniach celnych kodu dodatkowego TARIC A883 w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia wszczęcia kontroli. W okresie tym firma F. Sp. z o.o. Sp. K. dokonała m. in importu glutaminianu sodu nabytego od firmy M. LIMITED z Chin (zaklasyfikowany do kodu TARIC 2922 42 00 10;stawka cła 6,5%). Rozporządzeniem wykonawczym nr 2015/83 Komisja UE nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 objętego kodem CN 2922 42 00 (TARIC 2922 42 00 10) w wysokości od 33,8% do 39,7% w zależności od producenta. Jednym z producentów mogących skorzystać z obniżonej stawki była firma T. Ltd. Zgodnie z dokumentami załączonymi do przedmiotowego zgłoszenia celnego, producentem importowanego przez stronę towaru była firma T1 Ltd, która nie została wymieniona w treści ww. rozporządzenia. W treści ww. rozporządzenia obniżona stawka cła antydumpingowego w wysokości 33,8% dotyczyła glutaminianu monosodowego wytworzonego przez H. Ltd oraz T.Ltd. Zgodnie z zapisami Zawiadomienia o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE C 35/12 z 24.01.2022 r.) istnieją wystarczające dowody na to, że okoliczności, na podstawie których obowiązujące środki zostały wprowadzone wobec dwóch przedsiębiorstw grupy M., T., Ltd oraz H. Co, Ltd, zmieniły się i zmiany te mają charakter trwały. W styczniu 2019 r. T. Co., Ltd zmieniło nazwę na T1 Co. Ltd. i zwróciło się o uwzględnienie tej zmiany przy stosowaniu obowiązujących środków. Z przedłożonej dokumentacji uzupełniającej wynika jednak, że grupa M. przeszła istotną reorganizację. Biorąc pod uwagę istotne zmiany, które wyszły na jaw w kontekście wniosku dotyczącego zmiany nazwy uznaje się, że margines dumpingu ustalony dla pierwotnych podmiotów może nie być już odpowiedni dla producentów eksportujących z grupy M. Dodatkowo organ I instancji wskazał, że w toku kontroli spółka przedstawiła oświadczenie z dnia 23 kwietnia 2021r., wystawione przez firmę M., Ltd., w którym wskazano, iż firma posiada fabryki figurujące pod nazwami: T1. Ltd., T. Ltd. oraz H., Ltd. produkujące glutaminian sodu, natomiast w rozporządzeniu 2015/83 wskazano dwie pozostałe firmy, tj. H., Ltd. oraz T. Ltd. W związku z powyższymi ustaleniami dla towaru "GLUTAMINIAN SODU" będącego przedmiotem importu zgłoszeń celnych, zgodnie z treścią rozporządzenia nr 2015/83 winien być zastosowany kod dodatkowy TARIC A999" odpowiedni dla "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" oraz stawka cła antydumpingowego w wysokości 39,7%. W kwestii decyzji wydanych przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 27 lutego 2019 r., wskazano, iż w toku kontroli decyzje te zostały uznane za błędnie wydane, a dnia 28 kwietnia 2022r. została wydana decyzja nr 328000-COC-2.4306.31.2022.NJ/KRL, która wycofała decyzję celną z dnia 27 lutego 2019 r. i zmieniła dane w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 29 stycznia 2019 r. zgodnie z ww. rozporządzeniem wykonawczym. Ponadto organ I instancji podniósł, że wniosek strony o wstrzymanie się z wydaniem decyzji w związku z wszczęciem przez Komisję Europejską częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z ChRL na mocy zawiadomienia z dnia 24 stycznia 2022 r. (2022/C 35/03) nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż wspomniany przez stronę przegląd dotyczy zgłoszeń objętych okresem od stycznia do grudnia 2021 r. W związku ze zmianą kodu dodatkowego TARIC importowanego towaru, stawki cła antydumpingowego jak i wysokości należnego cła - zmianie uległa także podstawa opodatkowania podatkiem VAT, a tym samym kwota podatku od towarów i usług z tytułu importu. Od tej decyzji F. Sp. z o.o. wniosła odwołanie, w którym wydanej decyzji zarzuciła naruszenie: 1.art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 P.c., 2.art. 2 Konstytucji RP oraz art. 121 § 1 O.p. zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 P.c, 3. art. 33 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z podniesionymi w odwołaniu zarzutami naruszenia przepisów prawa strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku decyzją z dnia 12 grudnia 2022 r. nr 2201-IOC.4303.25.2022.MK utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że na podstawie art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/83 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 wprowadzone zostało ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego objętego kodem CN ex 2922 42 00 (TARIC 2922420010) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. Zgodnie z art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia w odniesieniu do przedsiębiorstwa T. Ltd. ustawiony został kod dodatkowy TARIC A883 oraz stawka cła antydumpingowego w wysokości 33,8%. Natomiast wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" stosuje się stawkę cła antydumpingowego w wysokości 39,7 %. Zdaniem organu odwoławczego, kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy organ I instancji zasadnie orzekł o pobraniu kwoty wynikającej z zastosowania stawki cła antydumpingowego w wysokości 39,7% mającej zastosowanie do "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw". Do zgłoszenia celnego strona załączyła dokumenty, w szczególności w postaci: świadectwa pochodzenia Form A, świadectwa sanitarnego i świadectwa zdrowia sporządzonego przez chińską inspekcję sanitarną, które jednoznacznie potwierdzają, że producentem przywiezionego towaru jest chińskie przedsiębiorstwo T1, Ltd. Podczas prowadzonej kontroli celno-skarbowej spółka przedstawiła w szczególności: -dokument "Preliminary Questionnaire Intended for Producers/Exporters Whose Denomination Has Allegedly Changed" z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski dwóch stron dokumentu, -oświadczenie T. Ltd. w języku angielskim z jego uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski. Z treści powyższych dokumentów wynika, iż w styczniu 2019 r. T., Ltd zmieniła swoją angielską nazwę na T1Ltd., której od tego czasu używa w obrocie z kontrahentami zagranicznymi. Organ odwoławczy podkreślił jednak, że w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 35 z 24.1.2022 opublikowane zostało Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (2022/C 35/03). W punkcie 3 tego Zawiadomienia zostało opisane, że istnieją wystarczające dowody na to, że okoliczności, na podstawie których obowiązujące środki zostały wprowadzone wobec dwóch przedsiębiorstw grupy M., T. Ltd oraz H. Ltd, zmieniły się i zmiany te mają charakter trwały. W styczniu 2019 roku T., Ltd zmieniło nazwę na T1Co. Ltd. i zwróciło się o uwzględnienie tej zmiany przy stosowaniu obowiązujących środków. Z przedłożonej dokumentacji uzupełniającej wynika jednak, że grupa M. przeszła istotną reorganizację. Biorąc pod uwagę istotne zmiany, które wyszły na jaw w kontekście wniosku dotyczącego zmiany nazwy, uznaje się, że margines dumpingu ustalony dla pierwotnych podmiotów może nie być już odpowiedni dla producentów eksportujących z grupy M. Organ odwoławczy wskazał także, że z motywu (179) preambuły do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/83 wynika, że jeśli przedsiębiorstwo później zmieni swoją nazwę, może wnioskować o stosowanie poszczególnych stawek cła antydumpingowego. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji. Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności sprawy, zdaniem organu odwoławczego, nie budzi wątpliwości, że chińskie przedsiębiorstwo T1Co., Ltd. nie figuruje w tabeli zawartej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/83 jako przedsiębiorstwo, dla którego została ustanowiona indywidualna stawka cła antydumpingowego. Nie zaistniały zatem podstawy do zadeklarowania przez strony stawki w wysokości 33,8 %. Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że organ I instancji prawidłowo określił wymaganą kwotę cła antydumpingowego w łącznej wysokości 4.822 zł uwzględniając deklarowaną w powyższym zgłoszeniu wartość celną przywiezionego towaru, dodatkowy kod TARIC A999 oraz stawkę cła antydumpingowego w wysokości 39,7% mającą zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. Ustosunkowując się do zarzutu związanego z naruszeniem art. 121 § 1 O.p. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że jest on nietrafiony. Przede wszystkim zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowań w sprawach celnych nie stosuje się przepisów rozdziału 1 działu IV Ordynacji podatkowej. Jednakże w preambule do Unijnego Kodeksu Celnego zostały opisane m. in. zasady rządzące procedurą wydawania decyzji, odnoszące się do takich zasad ogólnych jak zasada legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, zaufania do organów celnych. Organ celny pierwszej instancji kierując się treścią art. 180 § 1 O.p. w pełni zastosował się do tych zasad i podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia końcowego rozstrzygnięcia, tym samym została zrealizowana zasada kompletności materiału dowodowego określona w art. 187 § 1 O.p. W uzasadnieniu decyzji zostały szczegółowo przedstawione przesłanki, którymi organ I instancji kierował się dokonując rozstrzygnięcia. W sprawie znalazła nadto pełne odzwierciedlenie zasada swobodnej oceny dowodów określona w art. 191 O.p., a organ I instancji przy ocenie znaczenia i wartości zebranego materiału dowodowego kierował się prawidłami logiki i prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie. Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wyjaśnił, że wskazana przez spółkę decyzja Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z 27 lutego 2019 r. została wydana niezgodnie z przepisami prawa celnego. W związku z tym została ona wycofana przez ten organ decyzją z 28 kwietnia 2022 r. Tym samym została ona wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie przewidzianym przepisami Unijnego Kodeksu Celnego. W konsekwencji zaistniały przesłanki do uchylenia decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 27 lutego 2019 r. oraz określenia należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w prawidłowej wysokości. W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni nie naruszył zasady państwa prawa, zawartej w art. 2 Konstytucji RP. Organ II instancji wyjaśnił, że podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów jest samoistnym zobowiązaniem podatkowym, powstającym z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, jakim jest ten import. Stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podstawą opodatkowania jest natomiast wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1). Podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 30b ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu (art. 30b ust. 4). Bezsporne jest zatem, że wartość celna i kwota należnego cła będące składnikami podstawy opodatkowania mają bezpośredni wpływ na ostateczną kwotę podatku od towarów i usług. W związku ze zmianą kwoty należnego cła, która skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku stwierdził, że organ I instancji prawidłowo określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym, która wyniosła 1109 zł. Nie naruszył zatem art. 33 ust. 2a ustawy o VAT, wskazanego w pkt 3 odwołania. Spółka wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Strona skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 P.c., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zaniechanie jego szczegółowej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, iż producentem importowanego przez stronę skarżącą glutaminianu sodu był podmiot niewymieniony z nazwy w treści Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/83 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE z 2015 r. poz. 15/31), dalej powoływanego jako "rozporządzenie 2015/83", chociaż z treści tego materiału (i ustaleń organów) jednoznacznie wynika, że był to ten sam podmiot, którego nazwa jedynie uległa nieznacznej zmianie; 2.art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2015/83, poprzez przyjęcie, że dla towaru objętego wskazanym w decyzji zgłoszeniem celnym winien znaleźć zastosowanie dodatkowy kod TARIC A999 oraz stawka cła antydumpingowego w wysokości 39,7%, chociaż towar ten został wytworzony przez przedsiębiorstwo T1 Co. Ltd. (poprzednia nazwa: T. Co. Ltd.), a zatem powinny być objęte kodem dodatkowym TARIC A883 i stawką cła antydumpingowego w wysokości 33,8 %; 3.art. 2 Konstytucji RP oraz art. 121 § 1 O.p. zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 P.c., poprzez rażące naruszenie zasady zaufania do działania organów administracji publicznej, poprzez przyjęcie przez organ, że dla towaru objętego wskazanym w decyzji zgłoszeniem celnym winien znaleźć zastosowanie dodatkowy kod TARIC A999 oraz stawka cła antydumpingowego w wysokości 39,7%, pomimo że w wydanych dla strony skarżącej wcześniejszych decyzjach z dnia 27 lutego 2019 r. znak sprawy 322000-CDC-GA.4306.4.2019.KL oraz znak sprawy 322000-CDC-GD.4103.275.2019.KL Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni zakwestionował zastosowanie przez skarżącą ww. kodu dodatkowego i stawki celnej przyjmując, iż właściwym kodem dla takiego samego towaru sprowadzanego od tego samego producenta (i występującego pod tą samą nazwą) jest kod dodatkowy TARIC A883 i stawka cła antydumpingowego w wysokości 33,8 %, 4. art. 33 ust. 2a ustawy o VAT, poprzez ustalenie różnicy między kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym wyszczególnionych na stronie 2 decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 lipca 2022 r., pomimo że we wskazanym zgłoszeniu kwota podatku została określona w prawidłowej wysokości. W związku z powyższymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 5 lipca 2022 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Za podstawę faktyczną wyroku Sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy obu instancji, które uznał za prawidłowe. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także przedstawioną przez organy obu instancji argumentację. W niniejszej sprawie nie było sporne, że towarem objętym przedmiotowym zgłoszeniem celnymi był glutaminian sodu, klasyfikowany do kodu TARIC 2922 42 00 10, pochodzący z Chin. Sporna była natomiast możliwość zadeklarowania dla tego towaru dodatkowego kodu TARIC A883 oraz stawki cła antydumpingowego w wysokości 33,8%. Organy obu instancji uznały, że dla przedmiotowego towaru prawidłowym kodem jest kod TARIC A999 oraz stawka cła antydumpingowego A30 w wysokości 39,7 %. Przepisem art. 1 ust.1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/83 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 ( Dz.U.UE.L.2015.15.31, dalej jako "rozporządzenie 2015/83") wprowadzono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego objętego obecnie kodem CN ex 2922 42 00 (TARIC 2922 42 00 10) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. W art. 1 ust.2 rozporządzenia 2015/83 postanowiono, że stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa: |Przedsiębiorstwo |Stawka cła antydumpingowego (%) |Dodatkowy kod TARIC | |H. Co. Ltd oraz T. Ltd |33,8 |A883 | |F. Ltd |36,5 |A884 | |Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa |39,7 |A999 | Z dokumentów dołączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego, opisanych przez organy wynika, że producentem przywiezionego towaru jest chińskie przedsiębiorstwo T1, Ltd. Z kolei treść "Preliminary Questionnaire Intended for Producers/Exporters Whose Denomination Has Allegedly Changed" oraz oświadczenia T1 Ltd. ( z uwierzytelnionymi tłumaczeniami), przedstawionymi przez skarżącą świadczy o tym, że w styczniu 2019 r. firma T., Ltd ( wymieniona w rozporządzeniu 2015/83) zmieniła nazwę na T1., Ltd., której używa w obrocie z kontrahentami zagranicznymi. Skarżąca spółka twierdzi, że z przedstawionych przez nią dokumentów wynika jednoznacznie , że oba te przedsiębiorstwa są tym samym podmiotem , działającym pod nową , zmienioną nazwą , wobec czego prawidłowe było zastosowanie dla zaimportowanego towaru stawki cła antydumpingowego w wysokości 33,8 % oraz dodatkowego kodu TARIC A883, jak wskazano w rozporządzeniu 2015/83. Organy obu instancji stoją natomiast na stanowisku, że producent przedmiotowego towaru- przedsiębiorstwo T1 Co., Ltd.- nie zostało wymienione indywidualnie w treści rozporządzenia 2015/83, wobec czego należy zastosować stawkę cła antydumpingowego dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w wysokości 39,7 % oraz dodatkowy kod TARIC A999. Ze stanowiskiem organów należy się zgodzić. Wbrew przekonaniu skarżącej organy celne nie mają podstaw prawnych do prowadzenia własnych, wiążących ustaleń , czy dany producent może korzystać z indywidualnych preferencji w zakresie stosowanych stawek cła antydumpingowego czy dodatkowych kodów, także w przypadku zmiany nazwy przez podmiot , który z takich preferencji korzystał. Dla takiego stanu faktycznego przewidziana jest specjalna procedura, wskazana w motywie (179) preambuły do rozporządzenia 2015/83, z którego wynika, że jeśli przedsiębiorstwo później zmieni swoją nazwę, może wnioskować o stosowanie poszczególnych stawek cła antydumpingowego. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji. Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy. Organ odwoławczy zasadnie zwrócił uwagę, że w "Zawiadomieniu o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej" (Dz.U.UE.C.2022.35.12), Komisja Europejska wskazała, że "W styczniu 2019 r. T. Ltd zmieniło nazwę na T1 Ltd. i zwróciło się o uwzględnienie tej zmiany przy stosowaniu obowiązujących środków. Z przedłożonej dokumentacji uzupełniającej wynika jednak, że grupa M. przeszła istotną reorganizację. Biorąc pod uwagę istotne zmiany, które wyszły na jaw w kontekście wniosku dotyczącego zmiany nazwy, uznaje się, że margines dumpingu ustalony dla pierwotnych podmiotów może nie być już odpowiedni dla producentów eksportujących z grupy M. Komisja uważa, że niewłaściwe jest stosowanie cen i kosztów krajowych w ChRL z uwagi na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Na poparcie zarzutów dotyczących znaczących zakłóceń Komisja opiera się na ustaleniach zawartych w motywach 46-107 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/633 z dnia 14 kwietnia 2021 r. W świetle dostępnych informacji Komisja uważa, że istnieją wystarczające dowody na podstawie art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego wskazujące na to, że z powodu znaczących zakłóceń wpływających na ceny i koszty stosowanie krajowych cen i kosztów w ChRL jest niewłaściwe, a tym samym uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego". Z powyższego wynika, że nie tylko doszło do zmiany nazwy podmiotu, figurującego w rozporządzeniu 2015/83, ale też grupa M. przeszła istotną reorganizację. Należy to odczytywać, w okolicznościach niniejszej sprawy, jako zaistnienie wątpliwości Komisji co do utrzymania marginesu dumpingu i – co za tym idzie - możliwości dalszego utrzymania stawki indywidualnego cła antydumpingowego i dodatkowego kodu TARIC A883 dla podmiotu, ujętego w rozporządzeniu 2015/83. Podkreślić należy, że w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie zostało opublikowane ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy firmy T. Ltd na T1, Ltd., zgodnie z treścią motywu ( 179) preambuły do rozporządzenia 2015/83. Skarżąca na takie ogłoszenie także się nie powoływała. W tej sytuacji nie jest możliwe stosowanie stawki cła i kodu dodatkowego, określonego w rozporządzeniu 2015/83 dla T.Co., Ltd. wobec producenta przedmiotowego towaru – T1., Ltd., który w rozporządzeniu 2015/83 nie został ujęty. Wobec powyższego Sąd nie podziela zarzutów skargi o naruszeniu przez organy art. 180 §1 , art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Organy dopuściły wszelkie dowody, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy , zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, jak też na podstawie całego zebranego materiału dowodowego oceniły, czy dana okoliczność została udowodniona. Sąd nie podziela także zarzutów skargi o naruszeniu przepisów rozporządzenia 2015/83, do czego odniósł się powyżej . Brak jest też podstaw do uznania zasadności zarzutu , sprecyzowanego w punkcie 3 skargi , o rażącym naruszeniu zasady zaufania do działania organów administracji publicznej, z uwagi na to, że we wcześniejszych decyzjach organ pierwszej instancji zakwestionował zastosowanie przez skarżącą stawki cła antydumpingowego w wysokości 39,7 % oraz dodatkowego kodu TARIC A999, uznając za właściwą stawkę cła antydumpingowego w wysokości 33,8% i kodu A883. Ze znanego Sądowi z urzędu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 664/22 ( dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wynika, że Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gdyni, decyzją z dnia 28 kwietnia 2022 r., wycofał swoją decyzję z dnia 27 lutego 2019 r. , w której przychylił się do wniosku skarżącej spółki , określając dla towaru – glutaminianu sodu - kod dodatkowy TARIC A833 i stawkę celną w wysokości 33,8%, przy czym poinformował spółkę, że pierwotny dług celny nie zostanie przywrócony z uwagi na jego przedawnienie. Decyzję tę Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy decyzją z dnia 28 lipca 2022 r. Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wspomnianą decyzję. Skarga spółki została oddalona. Z powyższego wynika, że organ pierwszej instancji w decyzji z dnia 27 lutego 2019 r. nie tyle zakwestionował, co przychylił się do wniosku skarżącej odnośnie do wysokości cła antydumpingowego i dodatkowego kodu TARIC dla tożsamego , co w niniejszej sprawie, towaru. Uczynił to jednak wadliwie, co wynika z prawomocnego wyroku tutejszego Sądu o sygn. akt III SA/Gd 664/22. . Należy dodać – w ramach odniesienia się do omawianego zarzutu - że zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p. jest chybiony, bowiem - zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 Prawa celnego - do postępowań w sprawach celnych nie stosuje się przepisów rozdziału 1 działu IV Ordynacji podatkowej, a art. 121 § 1 O.p. znajduje się w rozdziale 1 działu IV O.p. W preambule do Unijnego Kodeksu Celnego zostały natomiast opisane m. in. zasady rządzące procedurą wydawania decyzji, odnoszące się także do zasady zaufania do organów celnych. Z przyczyn wskazanych wyżej nie można jednak uznać, by organy zasadę tę naruszyły, lub by naruszyły art. 2 Konstytucji RP, który określa zasadę demokratycznego państwa prawnego. Sąd nie podziela też zarzutu skargi o naruszeniu przez organy art. 33 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( tj. Dz.U. z 2020 r., poz.106 ze zm.), który stanowi, że jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną. Wbrew przekonaniu skarżącej, w przedmiotowym zgłoszeniu celnym kwota podatku nie została określona w prawidłowej wysokości. Kwota cła antydumpingowego stanowi należne cło, które wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu towarów. Jak wynika z przedstawionego powyżej stanowiska Sądu, ustalona przez organy celne kwota cła antydumpingowego była wyższa od kwoty zadeklarowanej przez skarżącą. W tej sytuacji konieczne było określenie różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku, wskazaną w zgłoszeniu celnym. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, jak i nie stwierdzając naruszeń prawa materialnego ani procesowego, które miały lub mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.