III SA/Gd 1036/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wyłączenie sędziów NSA Z. R. i WSA B. A. od rozpoznania sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2014r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego NSA Z. R. i sędziego WSA B. A.. Pismem z dnia 31 sierpnia 2015r. J. G., działając przez pełnomocnika S. G., wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Gd 1036/14 tutejszego sądu sędziów B. A. i Z. R. ( k.89- 89 v). W uzasadnieniu zarzucił, że sędzia B. A. orzekł w jego sprawie, mimo nie rozpoznania złożonego wcześniej wniosku o jego wyłączenie. Podniósł, że sądy nie mają – od czasu wejścia w życie Konstytucji RP – prawa do wydawania zarządzeń, a niejawne posiedzenia sądowe zastrzeżone są dla sądów, a nie w przypadku wydawania zarządzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Podstawy do wyłączenia sędziego określają art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W myśl art.18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do treści art. 18 § 3 p.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Z kolei art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W zgłoszonym wniosku strona powinna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia ( art. 20 § 1 p.p.s.a.). Odnosząc się do stanowiska skarżącego stwierdzić należy, że nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie. Także subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 607/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie leży przy tym w kompetencji Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek ocena prawidłowości postępowania, w którym w dniu 2 lipca 2015 r. wydany został w wyrok. Zauważyć należy, że poza zarzutami ogólnej natury skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności, mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w niniejszej sprawie sędziego Z. R.. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wyłączenie wyżej wskazanych sędziów stwierdzić trzeba, że instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu, jednak nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. sędziowie objęci wnioskiem złożyli wymagane tym przepisem wyjaśnienia. Z oświadczeń, złożonych w dniach 14 i 17 września 2015 r. wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające ich wyłączenie. W związku z powyższym Sąd stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki do wyłączenia sędziów Z. R. i B. A., wymienione w art. 18 i 19 p.p.s.a. , na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek oddalił.