III SA/Gd 1065/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Burmistrza z dnia 10 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. A. L. pismem z dnia 17 listopada 2017 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Burmistrza z dnia 10 listopada 2017 r. (nr [...]). Skarga (zatytułowana jako "sprzeciw") została przesłana bezpośrednio do tut. Sądu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2017 r. skargę przesłano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, celem dochowania trybu zaskarżenia (za pośrednictwem organu). Przekazując akta sprawy do Sądu - w odpowiedzi na skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wyjaśniając, że skarga ta jest w istocie odwołaniem od decyzji organu I instancji (Burmistrza). Kolegium wyjaśniło także, że odwołanie skarżącej od ww. decyzji Burmistrza z dnia 10 listopada 2017 r. zostało rozpoznane przez organ odwoławczy w dniu 12 grudnia 2017 r. Kolegium podkreśliło, że w dniu złożenia skargi nie przysługiwało skarżącej prawo do jej złożenia, gdyż nie został wyczerpany tryb odwoławczy - nie została wydana jeszcze decyzja przez organ odwoławczy. W dalszej kolejności Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. W wezwaniu określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Niniejsze wezwanie z dnia 4 stycznia 2018 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 9 stycznia 2018 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 9 stycznia 2018 r. wysłała kopię "sprzeciwu", bez własnoręcznego podpisu. Dodatkowo załączyła kserokopię skargi dotyczącej zaskarżenia 3 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi z dnia 17 listopada 2017 r. poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza, czego w istocie nie wykonała, załączając do pisma z dnia 9 stycznia 2018 r. jedynie taką samą kserokopię skargi z dnia 17 listopada 2017 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu, przy czym kserokopia (mechanicznie odtworzony podpis) nie spełnia wymogu opatrzenia pisma podpisem (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 368/08, LEX nr 504593; a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2542/11, LEX nr 1152171). Ponadto w niniejszej sprawie należy zwrócić także uwagę, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Burmistrza czyli decyzję organu I instancji. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji, bez wyczerpania środków do jej zaskarżenia (tj. złożenia odwołania), jest niedopuszczalne. Wobec wskazanych okoliczności Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić.