III SA/Gd 124/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Gorski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. Bo. na postanowienie Wojewody z dnia 21 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę. Decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r. Prezydent Miasta orzekł o zwrocie przez J. B. nienależnie pobranego świadczenia w postaci kosztów szkolenia w kwocie 1.611,90 zł. J. B. w dniu 9 lutego 2011 r. złożył odwołanie od tej decyzji. Wojewoda postanowieniem z dnia 21 lutego 2011 r. stwierdził, że powyższe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - w skrócie k.p.a. W uzasadnieniu organ podał, że strona otrzymała decyzję organu pierwszej instancji w dniu 22 stycznia 2011 r. i mimo prawidłowego pouczenia nie dochowała 14-dniowego terminu na złożenie odwołania. Podkreślił, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. B. przyznał, że uchybił terminowi i nie wnosił o przywrócenie terminu. Zaznaczył jednak, że nastąpiło to w skutek nagłego i nieoczekiwanego biegu zdarzeń, na które nie miał wpływu. Pierwotnie odwołanie miał zamiar złożyć w dniu 4 lutego 2011 r., ale w tym dniu uległ wypadkowi i doznał złamania śródstopia lewej nogi. W związku z tym nie mógł się poruszać, a 7 lutego 2011 r. został przewieziony przez rodzinę do szpitala. Odwołanie w dniu 9 lutego 2011 r. złożył członek jego rodziny. Zwolnienie lekarskie ma dopiero od dnia 10 lutego 2011 r. ponieważ przeoczył sprawę i nie skontaktował się w dniu zdarzenia z lekarzem. Podkreślił, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego złej woli ani lekceważenia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że argumentacja skargi miałaby znaczenie w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu, którego jednak skarżący nie złożył. Z ostrożności procesowej zaznaczył, że nawet jeżeli jego skargę uznać za wniosek o przywrócenie terminu to i tak przekroczyłby 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeśli przepisy ustawy szczególnej nie stanowią inaczej. Przedmiotem kontroli w sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia 21 lutego 2011 r. o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu. W sprawie bezsporny jest fakt przekroczenia przez skarżącego 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazywał na wypadek i związaną z tym nadzwyczajną sytuację, która doprowadziła do uchybienia terminu. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Skarżący miał zatem możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jak wynika z akt sprawy i oświadczenia samego skarżącego nie złożył on przez przeoczenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania przed wniesieniem skargi. Stąd słusznie organ odwoławczy uznał argumentację skarżącego za chybioną. Powołane przez skarżącego okoliczności dotyczyły przyczyn uchybienia terminowi i uzasadniałyby ewentualnie wniosek o jego przywrócenie. Wypadek oraz uzyskanie zwolnienia lekarskiego w żaden sposób nie podważają legalności zaskarżonego postanowienia. Co więcej należy zgodzić się z poglądem, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po wydaniu postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie ma wpływu na ocenę jego zgodności z prawem. Postanowienie takie będzie wadliwe tylko w przypadku jego wydania przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2010 r. I OSK 408/09, baza Lex nr 595368). Zatem, nawet wywodząc z treści skargi wniosek o przywrócenie terminu, nie mógł on rzutować na ocenę zaskarżonego postanowienia. Sąd zauważa, że skarżący był prawidłowo poinformowany o trybie złożenia odwołania. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienia było zgodne z prawem i skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).