III SA/Gd 129/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 7 stycznia 2015 r. nr w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oddala skargę. M. M. wystąpił do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z wnioskiem o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, w związku z upływem ważności poprzedniego orzeczenia. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał w dniu 28 października 2014r. orzeczenie nr [...] o niepełnosprawności i zaliczył M. M. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W rozstrzygnięciu zostało zawarte pouczenie o przysługującym prawie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia. Ww. orzeczenie doręczono M. M. za pośrednictwem poczty w dniu 19 listopada 2014r. Odwołanie zostało złożone przez niego osobiście w siedzibie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 8 grudnia 2014r. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], działając m.in. na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 127, poz. 721 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. W skardze na powyższe postanowienie M. M. podniósł, że nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem, gdyż w jego ocenie odwołanie od orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł w terminie. Nie może jednak tego uzasadnić. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. skarżący podtrzymał skargę i podał, że nie wyklucza, że spóźnił się z odwołaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie ocenia przy tym rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, bądź też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego. Z kolei postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.". Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie poddano postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Postanowienie to wydano m.in. w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a."), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721 ze zm.) w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Szczegółowe zasady wydawania orzeczeń o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności oraz tryb postępowania reguluje ponadto rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności ( DZ. U. nr 139, poz. 1328 ze zm.), stanowiąc w § 16 ust. 1, że osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie. Stosownie natomiast do treści § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia wojewódzki zespół w składzie: przewodniczący zespołu oraz sekretarz lub wyznaczony przez przewodniczącego zespołu członek zespołu, wydaje postanowienie w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W tak opisanym stanie faktycznym i prawnym zaskarżony organ, we wskazanym powyżej składzie, zobligowany był do zastosowania art. 134 k.p.a.. Sąd zwraca uwagę, że w fazie wstępnej każdego postępowania odwoławczego zadaniem organu odwoławczego jest ustalenie czy odwołanie jest generalnie dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Ww. niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym. Niedopuszczalność przedmiotowa ma miejsce w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia oraz wyłączenia przez obowiązujące przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Z kolei niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę pozbawioną legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych (zob.: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 502 i n.). Z kolei uchybienie ustawowego terminu do wniesienia odwołania powoduje jego bezskuteczność i w rezultacie ostateczność decyzji ( orzeczenia ). Organ odwoławczy jest zaś zobligowany do zbadania w fazie wstępnej postępowania odwoławczego czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Przyjmuje się przy tym, że uchybienie terminu jest okolicznością w pełni obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu zgodnie z bezwzględnie obowiązującą normą prawną art. 134 k.p.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy w żaden sposób od uznania organu odwoławczego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że w toku postępowania organ wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że odwołanie wniesione zostało w dniu 8 grudnia 2014 r., zostało ono złożone przez skarżącego osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji, W takim stanie sprawy organ prawidłowo uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14 - dniowego ustawowego terminu do jego wniesienia. Orzeczenie organu pierwszej instancji zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 listopada 2014r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach adm.), czemu skarżący nie zaprzeczył. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 3 grudnia 2014 r. Dodać należy, że na rozprawie przez Sądem skarżącym podał, że nie wyklucza, że wniósł odwołanie z uchybieniem terminu. W świetle akt sprawy nie budzi wątpliwości, że M. M. nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.