III SA/Gd 133/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nr [...] z dnia13 listopada 2013 roku w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nakładającą na skarżącego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wykonanie decyzji – zapłacenie kary w kwocie 23 868 zł – byłoby wydatkiem mającym bardzo poważny wpływ na prowadzoną przez skarżącego działalność gospodarczą, grożącym koniecznością likwidacji prowadzonej firmy, która jest jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącego. Nadto w ocenie skarżącego za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia fakt, że jest ona dotknięta ciężkimi wadami prawnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. II OZ 184/05, baza Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając złożony wniosek na tle okoliczności sprawy, w tym – rysującej się możliwości pozostawania rodziny skarżącego bez środków utrzymania, w związku z prawdopodobną koniecznością likwidacji działalności gospodarczej, niezależnie od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarżący dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.