III SA/Gd 138/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-03-10
Skład orzekający: Felicja Kajut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba strony, udokumentowana zaświadczeniem lekarskim, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Samo zaświadczenie lekarskie o chorobie nie jest wystarczające, jeśli strona nie wykaże, w jaki sposób choroba uniemożliwiła jej dokonanie czynności procesowej lub skorzystanie z pomocy innych osób, zwłaszcza gdy termin rozpoczął bieg wcześniej, a nasilenie dolegliwości nastąpiło później.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą skierowania na badania psychologiczne, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej złożenia. Jako przyczynę uchybienia terminu podał chorobę neurologiczną, która nasiliła się na początku stycznia 2014 r., co udokumentował zaświadczeniem lekarskim. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak uprawdopodobnienia braku winy skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi
W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia 13 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne, doręczonej mu w dniu 9 grudnia 2013r.
Wraz ze skargą skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wyjaśnił, że z powodu choroby o podłożu neurologicznym, która zaostrzyła się na początku stycznia 2014r., nie był w stanie dotrzymać ustawowego terminu do wniesienia skargi. Stan ten dokumentował zaświadczeniem lekarskim
z dnia 9 stycznia 2014 r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skargę należało wnieść do 8 stycznia 2014r. Natomiast z załączonego zaświadczenia z dnia 9 stycznia 2014r. wynika, że nasilenie dolegliwości bólowych nastąpiło od dnia 1 stycznia 2014r. Skarżący nie wskazał w jakiś sposób dolegliwości te uniemożliwiły wniesienie w terminie skargi, czy też umożliwienie innej osobie do wniesienia skargi w jego imieniu. Organ zwrócił także uwagę na to, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg już w grudniu 2013r., a nasilenie dolegliwości nastąpiło na początku stycznia 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Nadto, w myśl art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki z art. 87 p.p.s.a. zostały w niniejszej sprawie przez skarżącą spełnione.
Przechodząc do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku wskazać należy, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania przedmiotowej czynności.
Skarżący tłumaczył uchybienie terminu złym staniem zdrowia, na dowód czego dołączył do wniosku zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że rozpoznano u niego zespół bólowy kręgosłupa L-K w przebiegu zmian zwyrodnieniowych, zaś od dnia 1 stycznia 2014r. dolegliwości się nasiliły.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II GZ 314/10 (publ. baza informacji prawnej LEX nr 743116), że zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony nie należy automatycznie i bezkrytycznie uznawać za okoliczność wykluczającą, bądź też uzasadniającą istnienie winy w uchybieniu przywracanego terminu.
W aktach sprawy nie ma innego dokumentu niż ww. zaświadczenie lekarskie, z którego by wynikało, że dolegliwość skarżącego uniemożliwiła mu podjęcia działań dotyczących wniesienia w terminie skargi do sądu. Skarżący jedynie podał, że w związku z tymi dolegliwościami nie był w stanie dotrzymać ustawowego terminu.
Skarżący w dniu 9 stycznia 2014 r., czyli dzień po terminie do złożenia skargi, odbył wizytę lekarską. Wynika z tego, że jego stan zdrowia nie uniemożliwiał mu opuszczania domu, wobec czego możliwa była także jego wizyta na poczcie w celu nadania przesyłki do sądu. Skarżący mógł także skorzystać z pomocy członków rodziny czy innych osób.
Ponadto należy też zwrócić uwagę na to, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg 10 grudnia 2013 r., zaś z zaświadczenia wynika, że dolegliwości nasiliły się od stycznia. Zatem skarżący teoretycznie mógł złożyć skargę już w grudniu, kiedy pozwalał mu na to jego stan zdrowia.
W orzecznictwie sądowoadministarcyjnym podkreśla się, że jeżeli uchybienie terminu jest skutkiem zaniedbań strony skarżącej (gdy strona dopuszcza się choćby lekkiego niedbalstwa) wniosek o przywrócenie terminu podlegać winien oddaleniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2008r. sygn. akt I GZ 1/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu nie można uznać, by skarżący nie dokonał w terminie czynności bez swojej winy, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło