III SA/Gd 142/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B. A., A. D. i F. K. od orzekania w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 142/18 ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek. A. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 października 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 20 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. wydanym w składzie: sędzia WSA F. K. (sprawozdawca), sędzia WSA B. A. i sędzia WSA A. D.: - w punkcie pierwszym sentencji wyroku uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 20 czerwca 2017 r. nr [...] w zakresie punktu 1; - w punkcie drugim sentencji wyroku uchylił decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 20 czerwca 2017 r. nr [...] w zakresie punktu 1; - w punkcie trzecim sentencji wyroku oddalił skargę w pozostałej części. W dniu 23 lipca 2018 r. skarżący A. M. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B. A., A. D. i F. K. od orzekania w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 142/18. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wymienieni we wniosku sędziowie oddalając skargę w części odnoszącej się do przyznania skarżącemu zasiłku celowego na pokrycie kosztów wykonania niezbędnego badania specjalistycznego zaakceptowali rozstrzygnięcia organów administracji pomimo tego, że żaden z tych organów nie wyjaśnił istotnych w sprawie okoliczności, co miało bezpośrednio wpływ na jej rozstrzygnięcie. W ocenie skarżącego w realiach sprawy należało uchylić wydane przez organy decyzje w całości. Brak takiego rozstrzygnięcia świadczy o tym, że występują uzasadnione wątpliwości co do bezstronności wskazanych we wniosku sędziów. Okoliczność ta przemawia z kolei za koniecznością ich wyłączenia od orzekania w tej sprawie. Ze znajdujących się w aktach sprawy oświadczeń sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B.A., A.D. i F.K. wynika, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające ich wyłączenie od udziału w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, na żądanie sędziego lub na wniosek strony. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wskazanych przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, w art. 19 p.p.s.a. wymienia się tzw. względne przesłanki wyłączenia. W świetle tej regulacji sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a., obejmują zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Badając wniosek skarżącego w świetle art. 19 p.p.s.a. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności wymienionych we wniosku sędziów. Na tle uregulowania zawartego w art. 19 p.p.s.a. podnieść należy, że okoliczność, że dany sędzia (względnie skład sędziowski) zajął w danej sprawie określone stanowisko, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięcia wydanego w sprawie z udziałem tego sędziego. Istotą funkcji sądzenia jest przyznanie racji jednej tylko stronie sporu. Tym samym uznanie za zasadne domagania się przez stronę wyłączenia od orzekania określonych sędziów tylko dlatego, że brali oni udział w wydaniu niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia prowadziłoby do paraliżu wymiaru sprawiedliwości. Należy w tym miejscu podkreślić, że ewentualne wadliwości wydanego orzeczenia - które w ocenie wnioskodawcy mają przemawiać za zasadnością wniosku o wyłączenie sędziów - mogą być wyeliminowane przez sąd wyższej instancji wskutek rozpoznania skutecznie złożonego środka odwoławczego. Wskazać ponadto należy, że w aktach sprawy znajdują się oświadczenia sędziów złożone na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 tej ustawy, dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości - a tak jest w rozpatrywanym przypadku - to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2013 r.; sygn. akt I OZ 89/13 oraz z dnia 27 czerwca 2012 r.; sygn. akt II OZ 541/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a.