III SA/Gd 152/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że samochód jest jego środkiem transportu na co dzień. Dojeżdża nim do pracy, korzysta z niego w sprawach służbowych i prywatnych, takich jak spotkania biznesowe, czy transport dzieci. Wyjaśnił, że ewentualne zatrzymanie prawa jazdy mogłoby spowodować trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci poważnych kłopotów w pracy skutkujących karami porządkowymi, a w dalszej konsekwencji nawet utratą pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak więc zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Należy mieć na uwadze również to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniają opisanych powyżej przesłanek. Nie odnoszą się do konkretnych zdarzeń. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, z których wynikałoby przykładowo, że charakter jego pracy wymaga prowadzenia przez niego stale samochodu. Argumentacja skarżącego ma charakter ogólny, uniemożliwiający weryfikację zasadności jego wniosku. Zauważyć też należy - odnosząc się do twierdzeń skarżącego dotyczących konieczności korzystania z samochodu w sprawach służbowych i prywatnych - że miejscowość, w której mieszka skarżący – G. - jest miastem zarówno posiadającym komunikację miejską, jak i dobrze skomunikowanym z sąsiednimi miejscowościami. Wobec powyższego nie można uznać, by skarżący uprawdopodobnił, by zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazywane przez skarżącego okoliczności świadczą co najwyżej o dolegliwości, jaką jest pozbawienie skarżącego na okres trzech miesięcy możliwości prowadzenia samochodu. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. ,orzekł jak w sentencji postanowienia.