III SA/Gd 155/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2026 r. nr SKO Gd/4976/25 w przedmiocie stwierdzenia braku przewlekłości postępowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 marca 2026 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2026 r. nr SKO Gd/4976/25 w przedmiocie stwierdzenia, że Prezydent Miasta nie dopuścił się przewlekłości postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego. Postanowienie wydane zostało na podstawie art. 37§1 pkt 2 i §6 k.p.a. po rozpoznaniu ponaglenia wniesionego przez A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej "P.p.s.a."). Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest wydane po rozpatrzeniu ponaglenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie stwierdzenia braku dopuszczenia się przez Prezydenta Miasta przewlekłości postępowania. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wyjaśnić należy, że postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, gdyż k.p.a. tego nie przewiduje (art. 141 § 1 k.p.a.). Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Organ rozpatrujący ponaglenie nie wypowiada się merytorycznie i nie rozstrzyga istoty sprawy. Instytucja ponaglenia służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Postanowienie wydane w związku z ponagleniem jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Wniesienie ponaglenia jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji. Wniesienie ponaglenia jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. i otwiera możliwość wniesienia skargi do sadu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, bez względu na to czy i w jaki sposób ponaglenie zostało rozpoznane przez organ wyższego stopnia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że postanowienie wydane w związku z rozpoznaniem wniesionego przez stronę ponaglenia nie należy do postanowień kończących postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. (zob. w tej materii postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2010 r.; sygn. akt II GSK 1350/10 oraz dnia 15 marca 2022 r.; sygn. akt III OSK 438/22). W świetle powyższego uznać należy, że postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie mieści się w katalogu postanowień, na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Sądowej kontroli tego rodzaju postanowień nie przewidują też przepisy szczególne (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, postanowił, jak w sentencji.