III SA/Gd 165/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-05-20
Skład orzekający: Anna Orłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu, ponieważ skarżący nie wykazał, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku było lakoniczne i nie zawierało konkretnych okoliczności potwierdzających te przesłanki, a decyzja o wymeldowaniu nie wpływa na prawa własnościowe do lokalu.Stan faktyczny
Skarżący W. P. złożył skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu go z pobytu stałego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że utrudnia mu ona załatwienie spraw majątkowych i może prowadzić do utraty prawa własności do lokalu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody z dnia 13 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 13 stycznia 2014 r., na mocy której orzeczono o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr 44A przy ul. [...] 14 w G. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że domaga się wstrzymania wykonania decyzji ponieważ utrudnia mu ona załawienie spraw majątkowych. Decyzja administracyjna nie może bowiem powodować utraty prawa własności, które przysługuje skarżącemu do lokalu w G. na zasadzie współwłasności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.")
W świetle art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji wyżej wymienionej normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi. (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.).
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.
Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.
Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków).
Ustalając pojęcie "znacznej szkody" w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.). Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie.
W ocenie Sądu W. P. w żaden sposób nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyjaśnił na jaką znaczną szkodę zostanie narażony w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podał również okoliczności, które mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku jest lakononiczne i ogranicza się do wskazania, że decyzja Wojewody utrudnia skarżącemu załatwienie spraw majątkowych.
Sąd podkreśla, że decyzje dotyczące meldunków nie określają wobec ich adresatów uprawnień ani obowiązków, w tym w szczególności nie powodują żadnych zmian w zakresie praw własnościowych do lokalu. Są to akty, których celem jest potwierdzenie stanu faktycznego w zakresie dotyczącym przebywania lub nieprzebywania danej osoby pod wskazanym adresem. Zaskarżona decyzja Wojewody nie pozbawia strony skarżącej prawa własności. W tej sytuacji nie wiadomo w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby narazić skarżącego na szkodę majątkową, czy też utrudnić załatwianie spraw majątkowych - tym bardziej, że skarżący nie sprecyzował, na czym utrudnienia te miałyby konkretnie polegać i jakich spraw majątkowych dotyczą. Jak wskazano wyżej, Sąd nie może zastąpić skarżącego w sformułowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie, ani też tworzyć domniemań dotyczących treści złożonego wniosku.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło