III SA/Gd 17/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie gorących posiłków postanawia: przyznać wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie gorących posiłków. Postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczyła radcę prawnego E. M., o czym powiadomiono Sąd pismem datowanym na dzień 14 marca 2012 r. W dniu 20 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła sporządzona przez ww. pełnomocnika skarga kasacyjna od powołanego wyżej wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W następstwie zażalenia ustanowionego pełnomocnika Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. uchylił ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 1913/12) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. We wniesionej skardze kasacyjnej jak i w ww. zażaleniu ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. W tym stanie należało uznać, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit b) powołanego rozporządzenia); - w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia). W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należne pełnomocnikowi wyznaczonemu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji, który nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje w wysokości 180 zł (75 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł. Z kolei wynagrodzenie za postępowanie zażaleniowe kształtuje kwota 120 zł, która po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Łącznie wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wynosi zatem 369 zł brutto. W związku z powyższym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.