III SA/Gd 182/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 marca 2009 r. sygn. akt [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy przymusowego postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił - jako niepodlegającą właściwości sądu administracyjnego - skargę K. W. na postanowienie Sądu Okręgowego. Wnioskiem nadanym w dniu 20 kwietnia 2009 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy. W dniu 27 maja 2009 r. do Sądu wpłynął sprzeciw od postanowienia w przedmiocie prawa pomocy nazwany mylnie "zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Potrzeba zastosowania cytowanego przepisu ustawy zachodzi zaś m. in. w sytuacji, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie przesłanek wskazanych w art. 58 § 1 w/w ustawy. Przepisu tego nie może jednakże stosować Referendarz sądowy z uwagi na brzmienie art. 258 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi. Wyrazem powyższego zapatrywania jest postanowienie z dnia 7 kwietnia 2009 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił - jako niepodlegającą właściwości sądu administracyjnego - skargę K. W. na postanowienie Sądu Okręgowego. Przedmiot skargi, tj. orzeczenie sądu powszechnego oraz treść art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powodują więc, że należało odmówić przyznania prawa pomocy, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.