III SA/Gd 208/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Robert Daduń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. sprawy ze skargi F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 lutego 2023 r., nr 2201-IOC.4303.23.2022.MK w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. (zwana dalej: "spółką" albo "stroną skarżącą" lub "skarżącą spółką"), wcześniej występująca w obrocie pod firmą: "F. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w O.", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 lutego 2023 r., nr 2201-IOC.4303.23.2022.MK w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług. W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu 30 września 2020 r. M. Sp. z o.o. działając w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary zakupione od N. Co. Ltd. z Chin, deklarowane jako mieszanka przyprawowa-glutaminian sodu 99%, sól 1%, klasyfikowane do kodu TARIC 3824 99 93 90, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. Powyższe zgłoszenie spełniało warunki formalne, zostało w związku z tym przyjęte i zarejestrowane w ewidencji elektronicznej pod numerem [...]. W okresie od 22 marca do 17 czerwca 2021 r. funkcjonariusze Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni przeprowadzili kontrolę dokumentacji handlowej, księgowej i celnej w celu sprawdzenia prawidłowości zastosowanej w wybranych zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towarów do kodu TARIC 3824 99 93 90 w okresie od 1 października 2020 r. do dnia wszczęcia kontroli. Powzięte ustalenia zostały szczegółowo opisane w protokole kontroli z 18 czerwca 2021 r. Kontrolujący zakwestionowali w szczególności zasadność deklarowanego przez spółkę kodu TARIC 3824 99 93 90. Pismem z 2 lipca 2021 r. spółka wniosła zastrzeżenia odnośnie protokołu kontroli. Odpowiadając na zastrzeżenia Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni w piśmie z 22 lipca 2021 r. podtrzymał w całości swoje stanowisko w kwestii ustaleń zawartych w protokole. Następnie pismem z dnia 2 lutego 2022 r. spółka została powiadomiona o działaniach zmierzających do wydania decyzji w przedmiocie określenia m.in. cła antydumpingowego. Spółka przedstawiła swoje stanowisko w piśmie z dnia 9 marca 2022 r. W dniu 5 lipca 2022 r., Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni wydał decyzję nr 328000-COC-2.4303.48.2022.NJ/MW, na mocy której: 1. dla towarów ujętych w powyższym zgłoszeniu celnym określił: a) klasyfikację taryfową do kodu TARIC 3824 99 93 89; b) stawkę cła antydumpingowego w wysokości 39,7%; 2. orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty cła antydumpingowego (A30) w wysokości 111.121 zł; 3. określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w powyższym zgłoszeniu celnym w wysokości 25.558 zł. Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ pierwszej instancji wymienił: 1. art. 22 ust. 7 w związku z art. 29 art. 48, 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c i h, art. 57 ust. 1 i 3, art. 105 ust. 4, art. 114, art. 172 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z dnia 10 października 2013 r.); 2. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1776 z dnia 9 października 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 280/1 z 2019 r. ze zm.); 3. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/83 z dnia 21 stycznia 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. UE L 15/31 z dnia 22 stycznia 2015 r.); 4. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/230 z dnia 19 lutego 2020 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/83 wobec przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz poddające ten przywóz rejestracji (Dz. Urz. UE L 47/9 z dnia 20 lutego 2020 r.); 5. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1427 z dnia 12 października 2020 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/83 na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L 336 z dnia 13 października 2020r.), 6. art. 73d ust. 2, art. 74 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo Celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1856 ze zm.), dalej w skrócie: "p.c."; 7. art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, ust. 4 i ust. 6, art. 33 ust. 2a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1a, art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr z 2021 r., poz. 685), zwanej dalej w skrócie: "u.p.t.u.", 8. art. 93a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1540), zwanej dalej w skrócie: "o.p.". W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że w celu prawidłowego określenia należności celnych niezbędne jest ustalenie właściwego kodu Taric dla importowanych towarów. Klasyfikacja towarowa przeprowadzana jest w oparciu o nomenklaturę towarów, zwaną Scaloną Nomenklaturą (CN), zawartą w załączniku I do rozporządzenia rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W dniu objęcia przedmiotowego towaru procedurą dopuszczenia do obrotu obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1776 z dnia 9 października 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 280/1 z 2019 r. ze zm.). Właściwą klasyfikację taryfową zapewnić mają zawarte w części pierwszej Załącznika I do niniejszego rozporządzenia Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (zbieżne z Ogólnymi regułami interpretacji Systemu Zharmonizowanego). Zgodnie z regułą 1: "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami (...). Niżej występują reguły: 2a, 2b, 3a, 3b, 3c, 4 (mogą one, kolejno, znaleźć zastosowanie w przypadku niemożności zastosowania reguły 1), 5a, 5b (mają one charakter szczególny i dotyczą klasyfikacji futerałów i zwyczajowych opakowań) i 6. Reguła 3 a), 3 b) i 3 c) stanowi, iż jeżeli stosując regułę 2 (b) lub z innego powodu towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: 1. pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. W przypadku gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów czy substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny; 2. do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 (a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania; 3. jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 a) lub 3 b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. Reguła 6 ma charakter uzupełniający i stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji winna być przeprowadzona zgodnie z treścią tych podpozycji i odnoszącymi się do niej uwagami, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł. Uwzględnić przy tym należy, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Organ wyjaśnił, że brzmienie wszystkich pozycji oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towarowej towaru. Zastosowany w odniesieniu do mieszanki przyprawowej kod 3824 99 93 90 obejmuje pozostałe produkty chemiczne, inne niż towary w postaci glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub w roztworze, zawierającego co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy. Oznacza to, że zastosowany w zgłoszeniu kod towaru jest nieprawidłowy. Mieszanka przypraw składająca się z glutaminianu sodu 99% i soli 1% winna być zaklasyfikowana do kodu 3824 99 93 89, który zgodnie z brzmieniem obejmuje towary w postaci glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub w roztworze, zawierającego co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy. Rozporządzeniem wykonawczym nr 2015/83 (Dz. Urz. UE L 15 z dnia 22 stycznia 2015 r.) Komisja UE nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009. Rozporządzenie to dotyczyło glutaminianu monosodowego objętego kodem CN 2922 42 00 określonego jako "dodatek do żywności, stosowny głównie jako substancja wzmacniająca smak i zapach". W chwili wejścia w życie ww. rozporządzenia wykonawczego nie było konkretnego kodu TARIC dla towaru w postaci mieszaniny lub roztworu ww. produktu. Rozporządzeniem wykonawczym nr 2020/230 (dz. U. UE L. Nr 47 z dnia 20 lutego 2020 r.) Komisja UE wszczęła dochodzenie w celu ustalenia, czy przywóz do Unii Europejskiej glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze, zawierającego co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy, aktualnie objętego kodami CN ex 2103 90 90, ex 2104 10 00, ex 2104 20 00, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93 i ex 3824 99 96 (kody TARIC 2103 90 90 11, 2103 90 90 81, 2104 10 00 11, 2104 10 00 81, 2104 20 00 11, 3824 99 92 98, 3824 99 93 89, i 3824 99 96 89) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, stanowi obejście środków wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/83 oraz poddała ten przywóz rejestracji. Zaobserwowano bowiem, że od momentu wprowadzenia rozporządzenia nr 2015/83 zaczęto stosować praktyki obchodzenia nałożonego tym rozporządzeniem cła antydumpingowego polegające na niewielkich modyfikacjach produktu objętego postępowaniem. Wskazano, iż modyfikacje te przeprowadza się dodając do ww. produktu niewielkich ilości soli kuchennej, co nie ma jednak wpływu na jego cechy charakterystyczne. Zebrane dowody potwierdziły, że nie ma racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia dla takich praktyk, przetwarzania lub obróbki, innego niż nałożenie cła. Ustalono, że od dnia 21 lutego 2020 r. towar w postaci "glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze, zawierający co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy" powinien być klasyfikowany do kodów taryfy celnej, wskazanych w rozporządzeniu 2020/230, a jego przywóz, w przypadku pochodzenia z Chińskiej Republiki Ludowej, powinien zostać zarejestrowany, celem ewentualnego zastosowania ceł antydumpingowych z mocą wsteczną, jeżeli wyniki tego dochodzenia do tego doprowadzą. Zgłoszenie celne objęte niniejszym postępowaniem zostało zarejestrowane we wrześniu 2020 r., a więc po dacie wprowadzenia odrębnej pozycji taryfowej dla mieszaniny glutaminianu monosodowego, w związku z czym prawidłowym kodem taryfy celnej dla przedmiotowego towaru jest kod 3824 99 93 89. Natomiast importer, wbrew powyższym ustaleniom, posługiwał się otrzymaną w 2017 r. Wiążącą Informacją Taryfową określającą dla tego towaru kod 3824 99 93 90, pomimo iż dokument ten został zastąpiony 3 marca 2020 r. nową informacją wskazującą kod 3824 99 93, zgodny z ustaleniami rozporządzenia 2020/230. Rozporządzeniem wykonawczym nr 2020/1427 (dz. U. UE L. Nr 336 z dnia 13 października 2020 r.) Komisja (UE) rozszerzyła ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" nałożone art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/83 na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z ChRL, na przywóz do UE glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze, zawierającego 50% suchej masy lub więcej glutaminianu monosodowego, objętego obecnie kodami CN ex 2103 90 90, ex 2104 10 00, ex 2104 20 00, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93 i ex 3824 99 96 (kody TARIC 2103 90 90 11, 2103 90 90 81, 2104 10 00 11, 2104 10 00 81, 2104 20 00 11, 3824 99 92 98, 3824 99 93 89, i 3824 99 96 89) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. Ponadto określono, że cło rozszerzone na mocy art. 1 ust 1 niniejszego rozporządzenia jest pobierane od przywozu towaru pochodzącego z ChRL, zarejestrowanego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/230. Mając na uwadze powyższe, towar "mieszanka przyprawowa (glutaminian sodu 99%, sól 1%)", będący przedmiotem importu, powinien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 3824 99 93 89 ze stawką cła w wysokości 6,5% oraz stawka cła antydumpingowego w wysokości 39,7%. W związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, stawki cła antydumpingowego, jak i wysokości należnego cła zmianie uległa także podstawa opodatkowania podatkiem VAT, a tym samym kwota podatku od towarów i usług z tytułu importu. W wyniku rozpoznania wniesionego przez spółkę odwołania, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651), art. 73 ust. 1 p.c. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2073) oraz art. 34 ust. 4 u.p.t.u. (Dz. U. z 2022 r., poz. 931), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wydał w dniu 16 lutego 2023 r. decyzję (nr 2201-IOC.4303.23.2022.MK), którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz przytoczył treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Następnie organ odwoławczy wskazał, że bezspornym jest, iż przedmiotem sprawy jest przywóz do Unii z Chińskiej Republiki Ludowej glutaminianu monosodowego w mieszaninie zawierającej 99% (czyli więcej niż 50%) masy suchej tego związku chemicznego oraz 1% soli kuchennej. Kwestią sporną jest natomiast to, czy organ celny pierwszej instancji zasadnie orzekł o klasyfikacji taryfowej przywiezionego towaru do kodu TARIC 3824 99 93 89, a w konsekwencji o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych wynikającej z nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz towaru objętego wymienionym na wstępie zgłoszeniem celnym na podstawie cytowanego wyżej rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1427. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wyjaśnił, że z dniem 21 lutego 2020 r. dokonana została zmiana nomenklatury w ten sposób, że ustanowiono w niej nowy kod TARIC 3824 99 93 89 obejmujący glutaminian monosodowy w mieszaninie lub w roztworze, zawierający co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy. Oznacza to, że do tego kodu TARIC powinna być deklarowana mieszanina zawierająca 99% glutaminianu monosodowego i 1% soli (chlorku sodu). Jeżeli tego rodzaju mieszanina została wprost z nazwy wymieniona w ramach kodu TARIC 3824 99 93 89, to wykluczyć należy jej klasyfikację do kodu TARIC 3824 99 93 90, który obejmuje pozostałe produkty chemiczne gdzie indziej niewymienione ani niewłączone. Wobec powyższego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni prawidłowo zaklasyfikował towar będący przedmiotem sporu do kodu TARIC 3824 99 93 89. W związku z tym w dacie przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego, tj. 30 września 2020 r., przywóz tego towaru podlegał rejestracji na podstawie przywołanego wyżej rozporządzenia Komisji (UE) 2020/230 z dnia 19 lutego 2020 r. wszczynającego dochodzenie, a w konsekwencji zostało na ten przywóz nałożone rozszerzone cło antydumpingowe zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1427. W sytuacji gdy spółka zgłosiła przywieziony towar do nieprawidłowego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, jest to równoznaczne z obejściem środków wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/83, a następnie rozszerzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1427. Wbrew temu co twierdzi spółka, posiadana przez nią wiążąca informacja taryfowa (WIT) o numerze referencyjnym PL-WIT-2017-00240 z 14 lutego 2017 r. utraciła ważność 3 marca 2020 r., albowiem w jej miejsce Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wydał nową decyzję WIT o numerze referencyjnym PL BTI WIT-2020-000347 z 3 marca 2020 r. Nadto w wyniku omówionej zmiany Nomenklatury Scalonej stała się ona niezgodna z prawem. W nowej decyzji WIT wskazany został kod towaru 3824 99 93. Określona przez Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni klasyfikacja taryfowa przywiezionego towaru do kodu TARIC 3824 99 93 89 w żaden sposób nie jest sprzeczna z kodem towaru wskazanym w decyzji WIT o numerze referencyjnym PL BTI WIT-2020-000347, ponieważ został on podany na poziomie ośmiu cyfr Nomenklatury Scalonej. Natomiast w celu określenia wymaganej kwoty należności celnych oraz ewentualnych środków polityki handlowej konieczne jest określenie pełnego kodu TARIC na poziomie dziesięciu cyfr Nomenklatury Scalonej. Niezrozumiałe jest więc posługiwanie się przez spółkę w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego decyzją WIT, która wówczas utraciła już ważność. Jeżeli spółka uważa, że decyzja WIT o numerze referencyjnym PL BTI WIT-2020-000347 nie zawiera wystarczającej informacji dotyczącej kodu towaru, to jest ona uprawniona wystąpić do właściwego organu celnego z wnioskiem o wydanie nowej decyzji WIT, która wskazywałaby kod towaru na poziomie dziesięciu cyfr Nomenklatury Scalonej. Organ celny pierwszej instancji prawidłowo zatem określił klasyfikację taryfową przywiezionego towaru do kodu TARIC 3824 99 93 89, wymaganą kwotę cła antydumpingowego w wysokości 111.121 zł uwzględniając deklarowaną w powyższym zgłoszeniu wartość celną przywiezionego towaru oraz stawkę cła antydumpingowego w wysokości 39,7% mającą zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. Następnie, po wymienieniu znajdujących odpowiednie zastosowanie do postępowań w sprawach określenia różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym przepisów (na podstawie art. 34 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług) organ wskazał, że wartość celna i kwota należnego cła będące składnikami podstawy opodatkowania mają bezpośredni wpływ na ostateczną kwotę podatku od towarów i usług. W związku ze zmianą kwoty należnego cła, która skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym, która wyniosła 25.558 zł. Nie naruszył zatem art. 33 ust. 2a ustawy o podatku od towarów usług. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję organu odwoławczego F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według spisu kosztów przedłożonego na rozprawie, a w razie jego nieprzedłożenia według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 33 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE. L. 269.1, powoływanego dalej, jako "UKC"), poprzez niewłaściwe zastosowanie, na skutek przyjęcia, iż zastosowany w zgłoszeniu celnym o numerze [...] kod towarów jest nieprawidłowy, chociaż jest on zgodny z posiadanymi przez spółkę decyzjami Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 14 lutego 2017 r. nr PL-WIT-2017-00240 oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 marca 2020 r. nr PL BTI WIT-2020-00347, które wiążą organy celne w stosunku do posiadacza decyzji w zakresie wskazanej w nich klasyfikacji towarowej; 2) art. 34 ust. 1 UKC, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że decyzja w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 3 marca 2020 r. nr PL BTI WIT-2020- 000347 wystawiona na rzecz spółki przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie nie była skuteczna (utraciła ważność), pomimo że po jej wydaniu nie zaistniały przesłanki wymienione w tym przepisie, 3) art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c) i h) UKC w zw. z art. 1 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/1427 z dnia 12 października 2020 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/83 na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U.UE.L.2020.336.1, powoływanego dalej jako "rozporządzenie nr 2020/1427") w zw. z art. 2 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/230 z dnia 19 lutego 2020 r. wszczynającego dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/83 wobec przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz poddające ten przywóz wymogowi rejestracji (Dz.U.UE.L.2020.47.9, powoływanego dalej jako "rozporządzenie nr 2020/230"), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i naliczenie od towarów ujętych w zgłoszeniu celnym o numerze [...] stawki cła antydumpingowego (A30) w wysokości 39,7%, pomimo że wskazane zgłoszenie nie podlegało obowiązkowi rejestracji, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia 2020/230, w związku z czym nie jest obecnie dopuszczalne wsteczne pobranie cła antydumpingowego od towarów ujętych w tym zgłoszeniu, 4) art. 33 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), poprzez przyjęcie, że zasadnym było ustalenie przez organ pierwszej instancji różnicy między kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym o numerze [...], pomimo że kwota podatku w ww. zgłoszeniu została określona w prawidłowej wysokości. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wbrew twierdzeniom organów, spółka prawidłowo zastosowała w zgłoszeniu celnym kod TARIC 3824 99 93 90. Kod został pierwotnie przyporządkowany do towaru będącego przedmiotem zgłoszenia celnego, tj. mieszaniny glutaminianu sodu (w ilości 99%) oraz chlorku sodu (w ilości 1%), na mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 14 lutego 2017 r. nr PL-WIT-2017-00240. W związku z upływem okresu obowiązywania tej decyzji, w jej miejsce wydana została decyzja w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 3 marca 2020 r. nr PL BTIWIT-2020-00347, w której wskazano, że właściwym kodem dla ww. towaru jest kod 3824 99 93. Jako, że decyzja WIT z dnia 3 marca 2020 r. stanowiła kontynuację klasyfikacji wskazanej w decyzji WIT z dnia 14 lutego 2017 r. (co wynika z jej treści), skarżąca spółka, działając w zaufaniu do działalności organów administracji, stosowała przyjęty w pierwotnej decyzji kod. Decyzja WIT z dnia 3 marca 2020 r. wydana została po wejściu w życie rozporządzenia nr 2020/230, którym wprowadzono dodatkowy kod TARIC 3824 99 93 89 obejmujący towary w postaci glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub w roztworze, zawierające co najmniej 50% glutaminianu monosodowego, tj. po dniu 21 lutego 2020r., a mimo to Dyrektor IAS w Warszawie nie zakwalifikował towaru, objętego wnioskiem skarżącej, będącego przedmiotem zgłoszenia celnego w niniejszym postępowaniu według wskazanego w tym rozporządzeniu kodu TARIC 3824 99 93 89. Spółka nie zgodziła się, że w chwili dokonywania zgłoszenia celnego znajdowała się w posiadaniu decyzji dotyczącej kodu taryfy celnej zgodnej z rozporządzeniem wykonawczym nr 2020/230, powołując się na art. 1 tego rozporządzenia. Przedrostek ex przed danym numerem kodu Nomenklatury Scalonej oznacza, że zakres towarów, do których stosuje się wskazaną regulację jest węższy, niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury Scalonej. Dochodzeniem Komisji nie były więc objęte wszystkie towary z podpozycji 3824 99 93, lecz tylko towary o kodzie TARIC 3824 99 93 89, a spółka nie była w posiadaniu decyzji WIT, w której wskazany byłby wspomniany kod. Skarżąca spółka przywołując treść art. 33 ust. 1 i 2 UKC stwierdziła, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów, że zastosowany w zgłoszeniu celnym kod towarów jest nieprawidłowy, skoro jest on zgodny z posiadanymi ww. decyzjami, które wiążą organy celne w zakresie wskazanej klasyfikacji towarowej. Niezasadne są również sugestie, że decyzja WIT utraciła ważność na podstawie art. 34 ust. 1 UKC, gdyż żadna z wymienionych w tym przepisie okoliczności nie miała miejsca. Nadto, zgłoszenie celne będące przedmiotem postępowania dotyczy towaru o kodzie nie wymienionym w art. 1 rozporządzenia nr 2020/230, zgłoszenie to nie jest objęte jego zakresem przedmiotowym i nie podlega obowiązkowi rejestracji, o którym mowa w art. 2 tegoż rozporządzenia. W konsekwencji też do tego towaru, nie może mieć zastosowania art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2020/1427, upoważniający organy celne do wstecznego poboru cła od towarów, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia nr 2020/230. Ten ostatni przepis upoważniał do objęcia rejestracją tylko tych towarów, których kody zostały wymienione w art. 1, a wśród nich brak kodu 3824 99 93 90. Wymóg rejestracji towarów dla ich objęcia cłem antydumpingowym z mocą wsteczną przewiduje również art. 10 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. 2016.176.21), zgodnie z którym ostateczne cło antydumpingowe może zostać nałożone m.in. pod warunkiem, że przywóz został zarejestrowany zgodnie z art. 14 ust. 5. Co więcej, postanowienia rozporządzenia nr 2020/1427, w których rozszerzono ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" na przywóz do Unii z Chińskiej Republiki Ludowej glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub w roztworze, zawierającego 50% masy suchej lub więcej glutaminianu monosodowego, weszły w życie dopiero 14 października 2020 r. (art. 4), a zatem już po dokonanym przez spółkę zgłoszeniu celnym. Zastosowanie tych przepisów do zgłoszeń celnych, które nie były objęte obowiązkiem rejestracji, stanowi istotne pogwałcenie zasady nieretroakcji (art. 2 Konstytucji RP), będącej gwarancją bezpieczeństwa prawnego oraz zaufania podmiotów prawa do państwa i jego organów. Bezzasadna była klasyfikacja taryfowa towarów do kodu TARIC 3824 99 93 89 i określenia z mocą wsteczną stawki cła antydumpingowego w wysokości 39,7%. Niewłaściwe było także ustalenie różnicy między kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym. Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Wskazana w zgłoszeniu celnym stawka cła oraz jego wysokość została określona w prawidłowej wysokości, prawidłowa była również wyliczona i odprowadzona kwota podatku od towarów i usług z tytułu importu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę wskazując, że dochodzeniem objęte były wyłącznie towary o określonych kodach. Przedmiotowy towar objęty był innym kodem i dlatego dochodzenie tego towaru nie dotyczyło. Przywóz tego towaru nie podlegał również rejestracji. Podniósł, że nowy WIT z marca 2020 r. został wydany "w miejsce", jak wskazano WIT-u dotychczasowego. Oczywiste więc jest, że chodziło o kontynuację oznaczenia klasyfikacji taryfowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. ; dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego aktu z uwzględnieniem powyższych kryteriów Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lutego 2023 r. (nr 2201-IOC-4303.23.2022.MK), którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 5 lipca 2023 r. (nr 328000-COC-2.4303.48.2022.NJ/MW) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług. Poza sporem było, że przedmiotem importu był towar w postaci mieszanki przyprawowej: glutaminianu sodu (99%) i chlorku sodu (1%), określany również jako glutaminian monosodowy w mieszaninie, pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej, objęty zgłoszeniem celnym z dnia 30 września 2020 r. (nr [...]). Nie było kwestionowane w sprawie, że do dnia 20 lutego 2020 r. nie było samodzielnego kodu TARIC dla towaru stanowiącego mieszaninę glutaminianu monosodowego (tzw. "mieszanina MSG"). Towar został w ww. zgłoszeniu celnym zaklasyfikowany przez skarżącą spółkę do kodu TARIC 3824 99 93 90, zaś należności celne zostały określone przy zastosowaniu stawki celnej erga omnes w wysokości 6,5%. Skarżąca jako uzasadnienie swojego stanowiska odnośnie zastosowanego w zgłoszeniu celnym kodu TARIC powoływała się na posiadane wiążące informacje taryfowe, a mianowicie: decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 14 lutego 2017 r., nr PL-WIT-2017-00240 oraz decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 marca 2020 r., nr PL BTI WIT-2020-00347. Zdaniem skarżącej spółki, skoro wskazany kod TARIC jest zgodny z ww. decyzjami w sprawie wiążącej informacji taryfowej, to jest on prawidłowy. Skarżąca spółka zaznaczyła również, że informacje wiążą organy celne w zakresie wskazanej w nich klasyfikacji towarowej w stosunku do posiadacza decyzji. Organy celne nie podzieliły powyższego stanowiska, gdyż w ich ocenie, prawidłowym kodem był kod TARIC 3824 99 93 89, ponieważ zgłoszenie celne w niniejszej sprawie zostało zarejestrowane w dniu 30 września 2020 r., a więc już po dacie wprowadzenia odrębnej pozycji taryfowej dla mieszaniny glutaminianu monosodowego ("mieszaniny MSG") Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2020/230 z dnia 10 lutego 2020 r. Z dniem bowiem wejścia w życie tego Rozporządzenia Wykonawczego (UE) we Wspólnej Taryfie Celnej określono konkretny kod TARIC 3824 99 93 89 obejmujący glutaminian monosodowy w mieszaninie lub w roztworze, zawierający co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy. Oznacza to więc, że do tego kodu TARIC powinna być deklarowana mieszanina zawierająca 99% (glutaminianu monosodowego) i 1% soli (chlorku sodu), będąca przedmiotem importu. Jednocześnie organy celne zanegowały wiążący charakter przedłożonych WIT-ów. Okoliczność ustanowienia z dniem 21 lutego 2020 r. odrębnego kodu TARIC 3824 99 93 89, dla glutaminianu monosodowego w mieszaninie, zawierającej co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy powyższym Rozporządzeniem Wykonawczym (UE) była w rozpoznawanej sprawie poza sporem. Zasadniczo istota sporu wiązała się z właściwą klasyfikacją towaru, a w konsekwencji z możliwością zaksięgowania przez organy kwoty należności celnych, wynikających z nałożenia cła antydumpingowego. Bezsporne było bowiem w sprawie, że towar glutaminian monosodowy w postaci mieszaniny sprowadzany z Chińskiej Republiki Ludowej objęty kodem kod TARIC 3824 99 93 89 podlegał cłu antydumpingowemu w wysokości 39,7%. Przedmiotowe cło zostało nałożone Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2020/1427 z dnia 12 października 2020 r. rozszerzającym ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/83 na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. Przepis art. 1 ust. 1 tego Rozporządzenia Wykonawczego (UE) rozszerzył ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" nałożone art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/83 na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z ChRL, na przywóz do UE glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze, zawierającego 50% suchej masy lub więcej glutaminianu monosodowego, objętego obecnie kodami CN ex 2103 90 90, ex 2104 10 00, ex 2104 20 00, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93 i ex 3824 99 96 (kody TARIC 2103 90 90 11, 2103 90 90 81, 2104 10 00 11, 2104 10 00 81, 2104 20 00 11, 3824 99 92 98, 3824 99 93 89, i 3824 99 96 89), i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 14 października 2020 r. W tym aspekcie sprawy trzeba przypomnieć, że wcześniejszym Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/83 z dnia 22 stycznia 2015 r. zostało nałożone ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) 1225/2009. Jednak w związku z możliwością obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych na glutaminian monosodowy ("MSG"), który był objęty kodem TARIC 2922 42 00 10, Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2020/230 z dnia 10 lutego 2020 r. wszczęto dochodzenie dotyczące możliwego obejścia środków antydumpingowych wprowadzonych Rozporządzeniem Wykonawczym (UE) 2015/83 nr 2015/83 z dnia 22 stycznia 2015 r. Zgodnie z art. 1 Rozporządzenia Wykonawczego (UE) 2020/230, wszczyna się dochodzenie na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1036 w celu ustalenia, czy przywóz do Unii glutaminianu monosodowego w mieszaninie lub roztworze, zawierającego co najmniej 50% glutaminianu monosodowego według suchej masy, aktualnie objętego kodami CN ex 2103 90 90, ex 2104 10 00, ex 2104 20 00, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93 i ex 3824 99 96 (kody TARIC 2103 90 90 11, 2103 90 90 81, 2104 10 00 11, 2104 10 00 81, 2104 20 00 11, 3824 99 92 98, 3824 99 93 89, i 3824 99 96 89) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, stanowi obejście środków wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/83. Stosownie do art. 2 ust. tego rozporządzenia, na podstawie art.13 ust. 3 oraz 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 organy celne państw członkowskich podejmują właściwe kroki w celu zarejestrowania przywozu do Unii określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Przechodząc dalej to, jak już zaznaczono, skarżąca spółka na poparcie swojego stanowiska powoływała się na posiadane przez nią dwie decyzje w sprawie wiążącej informacji taryfowej. Pierwsza z nich to, decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w sprawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 14 lutego 2017 r., nr PL-WIT-2017-00240, która dla towaru: mieszaniny glutaminianu sodu (w ilości 99%) i chlorku sodu (1%), przeznaczonej do produkcji przypraw uniwersalnych, określała klasyfikację towarów w nomenklaturze celnej 3824 99 93 90. W treści tej decyzji określono datę początku ważności decyzji (14 lutego 2017 r.). Następnie została wydana druga decyzja przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w dniu 3 marca 2020 r., nr PL BTI WIT-2020-00347, która dla towaru w postaci: mieszaniny glutaminianu sodu (w ilości 99%) i chlorku sodu (1%), przeznaczonej do produkcji przypraw uniwersalnych, określała klasyfikację towarów w nomenklaturze celnej 3824 99 93. Jednocześnie decyzja ta określała datę początku ważności decyzji (3 marca 2020 r.) i datę końca ważności decyzji (2 marca 2023 r.) W obu decyzjach wskazano również, że zostały wydane w miejsce poprzednich wiążących informacji taryfowych, a mianowicie: nr PL-WIT-2015-00554 z dnia 9 kwietnia 2015 r. w przypadku pierwszej decyzji oraz nr PL-WIT-2017-00240 z dnia 14 lutego 2017 r. w przypadku drugiej decyzji. Zgodnie z art. 33 ust. 1 UKC, organy celne, na wniosek, wydają decyzję w sprawie wiążącej informacji taryfowej ("decyzję WIT"), lub decyzję w sprawie wiążącej informacji o pochodzeniu ("decyzję WIP"). W myśl zaś art. 33 ust. 2, decyzja WIT lub decyzja WIP wiąże jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej lub ustalania pochodzenia towarów: a) organy celne w stosunku do posiadacza decyzji jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały zakończone po dniu, w którym decyzja staje się skuteczna; b) posiadacza decyzji, w stosunku do organów celnych, ze skutkiem od dnia, w którym powiadomienie o decyzji zostanie mu doręczone lub zostanie uznane za doręczone. Stosownie do regulacji przepisu art. 33 ust. 3, decyzja WIT lub decyzja WIP są ważne przez okres trzech lat od dnia, w którym stały się skuteczne. W świetle przywołanych przepisów nie może budzić wątpliwości, że decyzja WIT wiąże, w zakresie klasyfikacji taryfowej lub ustalania pochodzenia towarów, organy celne w stosunku do posiadacza decyzji. Nie można przy tym podzielić stanowiska organów celnych wyrażonego na tle przepisu art. 34 ust. 1 UKC, odnośnie drugiej z przedstawionych przez skarżącą spółkę decyzji. Zgodnie z tym przepisem UKC, decyzja WIT traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w art. 33 ust. 3 (to jest przed upływem trzech lat, od dnia, w którym stała się skuteczna), jeżeli przestaje być zgodna z prawem w wyniku: a) przyjęcia zmiany w nomenklaturach, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. a i b; b) przyjęcia środków, o których mowa w art. 57 ust. 4, ze skutkiem od daty, od której zmiana lub środki mają zastosowanie. Po wydaniu decyzji WIT nr PL BTI WIT-2020-00347 z dnia 3 marca 2020 r., w odniesieniu do objętego nią towaru, nie doszło bowiem do zmiany w nomenklaturze, ani też przyjęcia środków, o których mowa w art. 57 ust. 4 UKC, co trafnie zauważyła skarżąca spółka, podnosząc m.in., że zmiana w nomenklaturze nastąpiła z dniem 21 lutego 2020 r. wraz z wejściem w życie Rozporządzenia Wykonawczego (UE) nr 2020/230, a więc przed wydaniem przedmiotowego WIT-u. Skarżąca spółka, deklarując importowany towar do Kodu TARIC 3824 99 93 90, powoływała się jednocześnie na treść dwóch ww. decyzji WIT. Wskazywała również na związanie nimi organów celnych. Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy nie można podzielić jej stanowiska. Przede wszystkim skarżąca spółka w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, to jest w dniu 30 września 2020 r., nie mogła się powoływać na pierwszą z decyzji i wywodzić z niej korzystnych dla siebie skutków prawnych w postaci wiążącej klasyfikacji taryfowej. Jak słusznie bowiem zauważyła sama spółka we wniesionej skardze "w związku z upływem okresu obowiązywania tej decyzji" w jej miejsce została wydana kolejna decyzja. W momencie zatem zgłoszenia celnego towaru, przedmiotowa decyzja już nie obowiązywała (upływ okresu trzech lat). Nie mogła być więc w momencie dokonywania zgłoszenia wiążąca. Nadto, została wydana skarżącej następna decyzja WIT. Tym samym w dacie dokonywania zgłoszenia celnego skarżąca spółka dysponowała już kolejną decyzją WIT z dnia 3 marca 2023 r., nr PL BTI WIT-2020-00347. Nie oznacza to jednak, że skarżąca spółka mogła na jej podstawie skutecznie zadeklarować w przedmiotowym zgłoszeniu kod TARIC 3824 99 93 90. Mimo bowiem stwierdzenia, że decyzja ta została wydana w miejsce poprzedniej, nie przeniesiono do niej całego kodu TARIC wskazanego w decyzji z dnia 14 lutego 2017 r., nr PL-WIT-2017-00240. WIT wskazuje jedynie na kod na poziomie ośmiu cyfr 3824 99 93. Wbrew oczekiwaniom skarżącej spółki nie mamy w zaistniałej sytuacji do czynienia "z kontynuacją decyzji WIT", powodującą automatyczne zastąpienie jednej decyzji przez drugą decyzję. To, że decyzje "zostały wydane w miejsce poprzednich" nie oznacza ich tożsamości. Obie ww. decyzje mają bowiem samodzielny i odrębny byt w obrocie prawnym. Inny był też ich termin obowiązywania. Również w sposób odmienny decyzje określiły kod TARIC towaru stanowiącego mieszaninę glutaminianu sodu 99% i chlorku sodu 1%. Kody w nich zawarte nie są identyczne. Jak też słusznie zauważyły organy celne, w dacie zgłoszenia celnego obowiązywała decyzja WIT z dnia 3 marca 2020 r., nr PL BTI WIT-2020-00347, więc nie jest zrozumiałe posługiwanie się (powoływanie się) przez skarżącą spółkę w tej dacie, na wcześniejszą decyzję z dnia 14 lutego 2017 r., nr PL-WIT-2017-00240. Jednak, co istotne w realiach rozpoznawanej sprawy, obowiązująca i zarazem wiążąca w dacie zgłoszenia decyzja WIT z dnia 3 marca 2020 r., nr PL BTI WIT-2020-00347 nie określała dla towaru kodu TARIC 3824 99 93 90, który został podany w zgłoszeniu celnym w dniu 30 września 2020 r. (nr [...]) przez skarżącą spółkę. Decyzja ta wskazywała kod TARIC 3824 99 93. Skoro decyzja WIT z dnia 3 marca 2020 r., nr PL BTI WIT-2020-00347 określała dla importowanego towaru kod 3824 99 93, to tylko w tym zakresie była i mogła być wiążąca. Tym samym skarżąca spółka nie może powoływać na wynikające z niej związanie kodem TARIC 3824 99 93 90. Taki bowiem kod TARIC z niej nie wynikał. W takiej sytuacji nie można również mówić o zawiązaniu takim kodem TARIC organów celnych. W konsekwencji poczynionych rozważań, należy przyjąć, że organy prawidłowo określiły w zaskarżonej decyzji dla importowanego towaru kod TARIC 3824 99 93 89. Kontynuując dalsze rozważania, wskazać należy, że nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na podstawie Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2020/1427, które weszło w życie w dniu 14 października 2020 r., w odniesieniu do towaru wskazanego w zgłoszeniu celnym w dniu 30 września 2020 r. (a zatem przed wejściem w życie ww. Rozporządzenia) stanowi, jak słusznie zauważyła skarżąca spółka, przejaw działania prawa wstecz. Jednakże jest ono dopuszczalne w świetle prawa wspólnotowego, z uwagi na konieczność ochrony rynku wspólnotowego przed praktykami dumpingowymi. Zasada lex retro non agit w odniesieniu do przepisów prawa materialnego nie ma bowiem bezwzględnego charakteru. Pogląd taki jest również prezentowany w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości (por. wyrok TS z dnia 26 kwietnia 2005 r. w sprawie C-376/02, ZOTSiS 2005/4B-/I-3445, PP 2005/6/51, ECR 2005/4B-/I-3445). Prawo unijne, z uwagi na chronione dobro (zapobieganie występowaniu nierównych warunków konkurencji na rynku wewnętrznym UE) oraz procedury obowiązujące przy badaniu działań dumpingowych, świadomie dopuszcza zatem możliwość nakładania ostatecznych ceł antydumpingowych z mocą wsteczną. Ponadto, w ocenie skarżącej spółki, skoro towar ten nie został objęty rejestracją, to nie mógł podlegać cłu antydumpingowemu. Niewątpliwie przepis art. 1 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2020/1427 z dnia 12 października 2020r., stanowi o pobraniu cła rozszerzonego od przywozu zarejestrowanego. Jak podniosły organy celne, w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, to jest w dniu 30 września 2020 r., przywóz przedmiotowego towaru podlegał rejestracji w oparciu o Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2020/230 z dnia 19 lutego 2020 r., zaś zgłoszenie nieprawidłowego kodu TARIC stanowi obejście środków wprowadzonych ww. rozporządzeniami wykonawczymi, co czyni uprawnionym nałożenie cła. Zdaniem Sądu, w realiach przedmiotowej sprawy, nie budzi wątpliwości, że nie zarejestrowanie importowanego towaru wynikało z podania przez skarżącą spółkę nieprawidłowego kodu TARIC. Takie zachowanie skarżącej spółki "chroniło" towar przed rejestracją, a w konsekwencji jej braku - również przed nałożeniem cła antydumpingowego, zgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2020/1427. Jest też oczywiste, że prawidłowy kod skutkowałby rejestracją towaru, a w konsekwencji pobraniem cła antydumpingowego. Takiego postępowania, jak i jego skutków, nie można zaaprobować. Po pierwsze, zgłoszenie przywiezionego towaru do nieprawidłowego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, jest równoznaczne z obejściem środków wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/83, a następnie rozszerzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1427, i nie służy ochronie rynku unijnego. Po drugie, narusza zasady uczciwej konkurencji oraz zasadę równego traktowania, stawiając podmioty gospodarcze, które podały nieprawidłowy kod TARIC, w sytuacji korzystniejszej (uprzywilejowanej). Wadliwe bowiem podanie kodu TARIC towaru (niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy) skutkuje uniknięciem stawki cła antydumpingowego w wysokości 39,7%. Nie można więc w zaistniałej sytuacji zaakceptować powoływania się na "inny" kod towarów. Nadto, w ocenie Sądu, odstąpienie przez organy celne od nałożenia cła antydumpingowego w stosunku do skarżącej spółki w sytuacji, gdy inne podmioty gospodarcze importujące w tym samym okresie, ten sam towar i podające prawidłowy kod TARIC były zobowiązane do uiszczenia tego cła, naruszałoby zasadę równości (art. 32 Konstytucji RP). Dlatego w przytoczonych powyżej okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy celne zasadnie nałożyły cło antydumpingowe w wysokości 111.121 zł. Wobec zaś nałożenia cła, nie można uznać, aby doszło do naruszenia art. 33 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług. W związku bowiem ze zmianą kwoty należnego cła, która skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, organy celne prawidłowo określiły różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w wysokości 25.558 zł, a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd po dokonaniu kontroli doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają prawu, a ocena przeprowadzonego postępowania nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., dających podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Nie każde bowiem naruszenie prawa czy przepisów postępowania powoduje konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. W przypadku powoływania się na naruszenie przepisów prawa, skuteczne podniesienie zarzutów w tym zakresie wymaga wykazania, że powołane naruszenie miało wpływ lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, materiał zgromadzony w sprawie, w świetle poczynionych uwag, nie pozwala na stwierdzenie istnienia takiego rodzaju wadliwości w niniejszej sprawie. Istnienia takiego charakteru naruszeń w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie wykazała. Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.