III SA/Gd 21/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 22 lipca 2019 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 22 lipca 2019 r. (nr (...)) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 kwietnia 2019 r. (nr (...)) w sprawie ustalenia Z.W. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w łącznej wysokości 3.451,12 zł. Pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. Z.W. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji skarżący wskazał, że jest zatrudniony w spółce "A" Sp. z o.o. w G. na stanowisku - pracownik ochrony i zarabia na 1/5 etatu (...) zł. Nigdzie więcej nie pracuje. Ma poważne problemy zdrowotne; przebywał w szpitalu w dniach (...) gdzie przeszedł liczne badania i okazało się, że mam ostre zapalenie trzustki, co było stanem zagrożenia życia. Aktualnie nie pracuje, jestem na rygorystycznej diecie i prowadzi oszczędny tryb życia, pobiera stałe leki. Z uwagi na aktualny stan zdrowia małżonka pozwoliła mu na razie na dłużej z nią zamieszkać, aby mogła mieć kontrolę nad moim żywieniem, pomimo tego, że pozostają od wielu lat w separacji faktycznej. Skarżący nie ma nikogo na utrzymaniu, ale – jak wskazał - żyje w niedostatku i z pomocy rodziny. Nie ma żadnego majątku, a jedynie udział (1/4) w nieruchomości w G., która jest zadłużona. Do wniosku dołączył m.in. zaświadczenie o zarobkach z dnia 26 sierpnia 2019 r. oraz Kartę informacyjna leczenia szpitalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwaną dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków i możliwość spowodowania znacznej szkody. W szczególności należy uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji, która nałożyła na skarżącego obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności ONW za 2014 r. w wysokości 3.451,12 zł, może doprowadzić zarówno do wyrządzenia znacznej szkody, jak i do trudnych do odwrócenia skutków. Z wyjaśnień skarżącego oraz przedstawionych dokumentów wynika, że utrzymuje się wyłącznie z minimalnego wynagrodzenia za pracę, które przeznacza na zakup żywności oraz niezbędnych (ze względu na zły stan zdrowia) lekarstw. Środki te nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich minimalnych, podstawowych potrzeb wnioskodawcy, wobec czego niezbędna jest wnioskodawcy pomoc rzeczowa ze strony rodziny. Mając to na uwadze Sąd uznał, że w sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji w żadnej mierze nie przesądza o zasadności skargi. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.