III SA/Gd 210/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia 2 kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany regulaminu organizacyjnego Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie postanawia odrzucić skargę. Zarząd Powiatu w dniu 2 kwietnia 2015r. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie zmiany regulaminu organizacyjnego Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. Pismem z dnia 17 listopada 2015r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18.11.2015r. – k. 7 akt adm.) S. D. skierowała do Zarządu Powiatu Kościerskiego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zarząd Powiatu pismem z dnia 16 grudnia 2015r., doręczonym skarżącej w dniu 18 grudnia 2015r. (k. 4 akt adm.) udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, informując o negatywnym rozpatrzeniu jej wezwania z dnia 17 listopada 2015r. S. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą uchwałę, wnosząc ją bezpośrednio do Sądu w dniu 15 stycznia 2016 r. ( data stempla pocztowego) . W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu wniósł o odrzucenie skargi w całości z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Zarządu Powiatu Kościerskiego. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j.Dz. U. z 2015 r., poz. 1445) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy gdy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym znajduje zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu wskazuje, że wprowadza on dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Zatem po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07; postanowienie NSA z dnia 8 maja 2013r., sygn. akt II OSK 1020/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przedmiotowej sprawie organ pismem z dnia 16 grudnia 2015r. - doręczonym skarżącej w dniu 18 grudnia 2015 r., udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie więc z art. 53 § 2 p.p.s.a. skarżąca powinna wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 18 stycznia 2016 r. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżąca w dniu 15 stycznia 2016r. nadała skargę w urzędzie pocztowym, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (w niniejszej sprawie 15 stycznia 2016 r.) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 24/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy organ, do którego skargę złożono, przekaże ją organowi wskazanemu w art. 54 § 1 p.p.s.a. przed upływem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarga, nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2016 r., wpłynęła do sądu w dniu 20 stycznia 2016 r. ( prezentata k. 3 akt ) i została przekazana przez sąd do Zarządu Powiatu w dniu 21 stycznia 2016 r. (koperta - k. 2 akt adm.), a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia , orzekł jak w sentencji.