III SA/Gd 219/13

PostanowienieWSA w Gdańsku2013-07-25

Skład orzekający: Felicja Kajut

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi z powodu trudnej sytuacji majątkowej strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, uznając, że trudna sytuacja majątkowa strony nie stanowi okoliczności wyłączającej jej winę za uchybienie terminu. Brak winy wymaga dołożenia szczególnej staranności i niemożności usunięcia przeszkody nawet przy największym wysiłku, czego w sprawie nie wykazano.
Stan faktyczny
M. W. złożyła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, który upłynął 28 marca 2013 r. Skarżąca uiściła wpis dopiero 4 kwietnia 2013 r. i wniosła o przywrócenie terminu, tłumacząc się brakiem pieniędzy z zasiłku, który wydała na żywność i leki.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia 28 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 15 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia 28 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W ww. zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 marca 2013 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zarządzenia ( k. 14 akt sprawy). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął zatem w dniu 28 marca 2013 r. W dniu 8 kwietnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo ( data stempla pocztowego nieczytelna), w którym skarżąca wniosła m.in. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jak również o przyznanie prawa pomocy.. Wniosek skarżąca uzasadniła tym, że nie mogła uiścić wpisu wobec braku pieniędzy z zasiłku, który wydała na żywność i niezbędne leki. Wskazała, że wpis uiściła z kwoty pomocy świątecznej otrzymanej z GOPS w Sz.. Do wniosku o przywrócenie terminu załączony został dowód uiszczenia wpisu od skargi, z którego wynika, że skarżąca uiściła wpis w dniu 4 kwietnia 2013 r. Powyższe świadczy o tym, że pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu mogło zostać nadane za pośrednictwem poczty najwcześniej w dniu 4 kwietnia 2013r. Wobec takiej treści wniosku Sąd zwrócił się do skarżącej o przedstawienie wyjaśnień odnośnie złożonego we wniosku oświadczenia, że wpis od skargi został uiszczony ze środków pieniężnych "pomocy świątecznej" uzyskanej z GOPS w Sz.. Z udzielonych przez skarżąca odpowiedzi wynika, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Sz. przyznał skarżącej w 2012 r. i 2013 r. pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego decyzjami z dnia 26 kwietnia 2012 r., 27 sierpnia 2012 r., 9 listopada 2012 r. i 22 stycznia 2013 r. ( zaświadczenie GOPS z dnia 12 czerwca 2013r. ). Sąd wezwał skarżącą do wskazania, którą z ww. decyzji przyznano jej "pomoc świąteczną", o której mowa we wniosku. W piśmie z dnia 10 lipca 2013 r. skarżąca oświadczyła, że zasiłek . o którym pisała nie został jej wypłacony do ręki, lecz został przekazany wprost do apteki z przeznaczeniem na zakup leków. Mąż za pieniądze przeznaczone na leki zrobił zakupy, dlatego skarżąca myślała, że otrzymał zasiłek do ręki. Było to w okresie okołoświątecznym, jednak skarżąca nie pamięta kiedy. Na koniec skarżąca oświadczyła, że przeprasza za mimowolne wprowadzenie w błąd, podając, że częściej z domu wychodzi mąż nie informując jej o wszystkim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a,, sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Tryb złożenia ww. wniosku określono z kolei w art. 87 p.p.s.a. W ustawie wskazano, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy zaś uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega z kolei na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu danej czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć zaś obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeśli chodzi o zachowanie terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a., to z tego względu, że fakt spóźnienia nie wynika wyraźnie z treści wniosku, Sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Wskazana przez skarżącą okoliczność, że nie mogła uiścić wpisu wobec braku pieniędzy z zasiłku, który wydała na żywność i leki, a tym samym niemożliwość zgromadzenia niezbędnej kwoty na wykonanie zobowiązaniu Sądu w tym zakresie, nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu temu obowiązkowi. Zważyć bowiem należy, że skarżąca we wniosku, jak i w kolejnych pismach stanowiących jego uzupełnienie (pismo z dnia 25 czerwca 2013 r. i 10 lipca 2013 r. ) nie jest w stanie przekonująco wyjaśnić z jakich przyczyn nie mogła uiścić należnego wpisu w terminie. Nie wykazała również, że dopiero po uzyskaniu z ośrodka pomocy społecznej zasiłku mogła uiścić wpis. Sąd zwraca uwagę, że przyznanie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie z dnia 7 czerwca 2013 r.) nie ma wpływu na ocenę przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Albowiem, jak wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 886/10, którego stanowisko Sąd w całości podziela, "brak środków finansowych wskazany we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, będący przyczyną uchybienia terminu przewidzianego do wykonania obowiązku uiszczenia stosownej opłaty, może stanowić jedynie podstawę do zwolnienia od kosztów sądowych." – opubl. LEX nr 742143. Podkreślenia wymaga, że w omawianej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca złożyła po upływie ustawowego terminu do wniesienia wpisu, co oznacza, że nie obejmuje on zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem, jeśli termin do ich uiszczenia skutecznie upłynął. W konsekwencji uznać należało, że w sprawie nie uprawdopodobniono okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, która stanowiłaby podstawę do jego przywrócenia - nie należy do takich okoliczności wynikająca z wniosku i pism skarżącej trudna sytuacja majątkowa w jakiej się znajduje. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło