III SA/Gd 233/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. F. na Zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia 28 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odwołania Kierownika Centrum Integracji Społecznej w [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 marca 2016 r. Wójt Gminy [...] przekazał skargę I. F. na jego Zarządzenie z dnia 28 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odwołania skarżącej w funkcji Kierownika Centrum Integracji Społecznej w [...]. W treści skargi skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowego zarządzenia jako wydanego z naruszeniem przepisów prawa. Skarżąca wcześniej dochodziła swoich praw przed sądem pracy, który w wyroku doszedł do przekonania, że w sprawie właściwa jest droga przed sądem administracyjnym Strona podniosła, że pozew z dnia 2 lutego 2015 r. wniesiony do sądu powszechnego traktuje jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) tj. wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W razie nieuwzględnienia powyższego wniosku organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Skarżąca została wezwana do nadesłania kopii pozwu do sądu pracy. W nadesłanych przez organ poświadczonych za zgodność kopiach dokumentów związanych ze skargą znajduje się kopia skierowanego przez I. F. do Sądu Rejonowego w [...] IV Wydział Pracy pozwu z dnia 2 lutego 2015 r. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, w którym jako strona pozwana wskazano Centrum Integracji Społecznej w [...] ( k. 28 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest Zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia 28 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odwołania skarżącej w funkcji Kierownika Centrum Integracji Społecznej w [...]. Skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe zarządzenie nie wyczerpała jednak środków zaskarżenia przysługujących w sprawie. W tym miejscu należy bowiem wskazać, iż w świetle art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle przytoczonego przepisu bezwarunkowym wymogiem wniesienia skargi na zarządzenie wójta gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się wówczas w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (tutaj interesu prawnego lub uprawnienia). W ocenie Sądu, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie można uznać, aby do takiego wezwania organu – Wójta Gminy [...] w niniejszej sprawie doszło. Wbrew stanowisku skarżącej, za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie można uznać skierowanego przez skarżącą do Sądu Rejonowego w [...] IV Wydział Pracy pozwu z dnia 2 lutego 2015 r. Pismo to stanowi skierowany do sądu powszechnego pozew o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne. Jego adresatem nie jest Wójt Gminy [...], a ponadto skarżąca wyraźnie określa go jako pozew w postępowaniu przed sądem pracy. Tymczasem prawidłowo dokonane wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego musi zostać sporządzone w formie pisemnej i przesłane do właściwego organu, który podjął przedmiotowe zarządzenie, ze wskazaniem dokonanych tym zarządzaniem naruszeń interesu prawnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2002 r., sygn. akt IV SA 3595/01 czy z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95). Wskazanie bowiem istoty naruszenia interesu prawnego pozwoli organowi na ustosunkowanie się do meritum sprawy w odpowiedzi na wezwanie bądź nawet uwzględnienie racji strony skarżącej. Podkreślenia wymaga, że nie można zgodnie, z obecnymi oczekiwaniami skarżącej, nadać wniesionemu przez nią pozwowi innego znaczenia. Nie jest możliwe w oparciu o treść tego pisma (pozwu, który jest jednoznaczny w swoim brzmieniu) wywodzenie niejako dwóch różnych skutków. Pozew skarżącej 2 lutego 2015 r. nie stanowi wezwania Wójta Gminy [...] do usunięcia naruszenia interesu prawnego i tym samym nie można uznać, aby do takiego wezwania organu doszło (skarżąca nie przywołała innych pism, a analiza akt administracyjnych nie potwierdza istnienia takowych). Zatem tryb pozwalający na skuteczne wniesienie skargi na Zarządzenie z dnia 28 stycznia 2015 r., nie został w niniejszej sprawie wyczerpany. Z tej też przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.