III SA/Gd 239/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L., T. W., R. S., B. D., Z. P., H. G., M. B., S. K., B. J., D. S., W. B., A. G., K. H., R. S., J. P., E. S., D. F., H. S., K. T. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji [...] Liceum Ogólnokształcącego w G. postanawia 1. odrzucić skargę wniesioną przez K. L., 2. umorzyć postępowanie wszczęte ze skargi pozostałych skarżących. 1. Skarżąca K. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji [...] Liceum Ogólnokształcącego w G. , domagając się stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego. Podała, że skargę wnosi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zw. z art. 92 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. Wskazała, że wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa, jednak organ do dnia wniesienia skargi nie ustosunkował się do tego pisma. Rada Miasta w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Strona może wnieść skargę w trybie art. 101 ust. 1 w/w ustawy po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w terminie wskazanym w treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Kwestia ta została przesądzona w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07 (opubl. w ONSAiWSA z 2007 r. nr 3, poz. 60). Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis powyższy rozróżnia pojęcia "doręczenie" i "wniesienie". Wiąże on termin do wniesienia skargi – w przypadku braku udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie - z wniesieniem wezwania , nie zaś z jego doręczeniem organowi, co pozwala wnoszącemu skargę na pewne ustalenie daty rozpoczęcia biegu sześćdziesięciodniowego terminu w przypadku milczenia organu. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 22 grudnia 2011 r. ( dowód nadania k. 59), zaś skargę wniosła w dniu 29 lutego 2012 r. ( dowód nadania k. 40 ). Skoro – wobec powyższego - ostatnim dniem sześćdziesięciodniowego terminu był dzień 20 lutego 2012 r. , skarga została złożona po terminie. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego Sąd na mocy przywołanego przepisu orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. 2. Pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r. cofnął skargę wniesioną przez skarżących poza skargą wniesioną przez K. L. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W sprawie niniejszej okoliczności takie nie zachodzą. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania , jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.