III SA/Gd 254/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia 30 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia uposażenia uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [...]. Decyzją z dnia 30 stycznia 2015 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia 21 sierpnia 2014 r. , ustalającą uposażenie dla A. B.. W uzasadnieniu wskazano, że A. B. decyzją Komendanta Powiatowego PSP w W. z dnia 4 sierpnia 2014 r. nr [...] został przeniesiony na stanowisko dowódcy zastępu. Decyzja z dnia 21 sierpnia 2014 r. ( angaż) obejmuje składniki uposażenia na nowym stanowisku służbowym, na które został on przeniesiony. Organ wyjaśnił, że z ustawy o Państwowej Straży Pożarnej nie wynika konieczność wydawania decyzji administracyjnych przy ustalaniu uposażenia. Jednak organ, mając na uwadze argumentację WSA w Opolu w sprawie o sygn. akt II SA/Op 78/12 uznał za właściwe rozstrzygnąć w drodze decyzji prawidłowość angażu , który spełnia wszelkie wymogi decyzji administracyjnej. Organ stwierdził, że elementy uposażenia A. B. zostały prawidłowo ustalone. W skardze na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w G. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. B. zarzucił, że opiera się ona o wydaną z naruszeniem prawa opinię służbową, która stała się podstawą do wydania decyzji z dnia 4 sierpnia 2014 r. o przeniesieniu go na niższe stanowisko służbowe. W jego ocenie wydanie wadliwej decyzji o obniżeniu stanowiska skutkuje wadliwością decyzji dotyczącej wysokości uposażenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w G. wniósł o jej oddalenie dodając, że angaż był naturalną konsekwencją decyzji nr [...] z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlegała uwzględnieniu. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej ( tj. Dz.U. z 2013 r., poz.1340 ze zm.), zwana dalej "ustawą" stanowi w art. 32 ust. 2 w zw. z ust. 1 , że od decyzji dotyczących mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenia na inne, powierzania pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, zawieszania w czynnościach służbowych albo zwalniania ze służby, strażakowi służy odwołanie do wyższego przełożonego. Z art. 33 ustawy wynika, że akt mianowania strażaka na stanowisko służbowe powinien w szczególności określić: 1) stanowisko i miejsce służby; 2) termin rozpoczęcia służby; 3) rodzaj mianowania; 4) uposażenie lub zasady jego ustalania. W myśl art. 91 ust. 1 ustawy zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. W pierwszej kolejności, odnosząc się do stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie uposażenie strażaka określane jest w formie decyzji administracyjnej ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1156/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Op 78/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Choć organy nie zawarły w decyzji o przeniesieniu skarżącego na inne stanowisko służbowe rozstrzygnięć w kwestii jego uposażenia , nie pozbawia to przedmiotowych rozstrzygnięć dotyczących uposażenia skarżącego - w związku z przeniesieniem go na niższe stanowisko służbowe - charakteru decyzji. Obniżenie uposażenia jest negatywnym rozstrzygnięciem indywidualnej sprawy administracyjnej, co ma bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki strażaka. Załatwienie sprawy w drodze decyzji chroni interes prawny strażaka i umożliwia kontrolę tak instancyjną, jak i sądową działania organów administracji. Decyzja administracyjna jest pojęciem procesowym. Przepis art. 104 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Treścią decyzji jest zatem "załatwienie sprawy", tzn. rozstrzygnięcie o istocie sprawy. Elementy, jakie powinna zawierać prawidłowa decyzja administracyjna wymienia przepis art. 107 § 1 k.p.a. W orzecznictwie i w piśmiennictwie utrwalił się pogląd, że pisma organu administracyjnego zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej decyzją administracyjną należy uznać za decyzję, mimo iż nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów zaliczyć należy oznaczenie organu wydającego decyzję, wskazanie jej adresata, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji ( por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, wyrok WSA we Wrocławiu z 10 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Wr 885/07 , publ. CBOIS). Akt Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia 21 sierpnia 2014 r. dotyczący uposażenia skarżącego zawiera elementy niezbędne do zakwalifikowania go jako decyzji i organ odwoławczy prawidłowo uznał, że jest on decyzją administracyjną. Podkreślenia też wymaga, że przepis art. 111 a ustawy, który stanowi , że sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy - odnosi się do roszczeń majątkowych wynikających z wydanej przez organ a nie zrealizowanej decyzji, określającej uposażenie strażaka i dodatki do tego uposażenia ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1156/08 ). Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi, bowiem nie mamy w niej do czynienia z roszczeniem w rozumieniu art. 111 a ustawy . Wobec powyższego organy obu instancji wydały akty, które należy traktować jako decyzje administracyjne w sprawie określenia uposażenia strażaka i możliwa jest ich kontrola przez sąd administracyjny w ramach zgodności z prawem, o jakiej stanowi art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Zakwestionowane skargą decyzje organów obu instancji dotyczyły określenia skarżącemu uposażenia z uwagi na przeniesienie go na niższe stanowisko służbowe. W związku z powyższym wskazać trzeba, że decyzją z dnia 4 sierpnia 2014 r. nr [...] Komendant Powiatowy PSP w W. przeniósł skarżącego z dniem 1 września 2014 r. na niższe stanowisko służbowe. Komendant Wojewódzki PSP w G. decyzją z dnia 9 grudnia 2014 r. nr [...] uchylił tę decyzję w części określenia daty przeniesienia, ustalił nową datę przeniesienia skarżącego na nowe stanowisko służbowe – na dzień 15 stycznia 2015 r., w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Decyzje dotyczące przeniesienia skarżącego na niższe stanowisko służbowe zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 145/15, a skarga kasacyjna od wyroku w tej części została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2747/15 , co Sądowi wiadomo z urzędu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zaskarżone niniejszą skargą decyzje dotyczące określenia wysokości uposażenia skarżącego na niższym stanowisku służbowym wydane zostały w oparciu o decyzje przenoszące skarżącego na niższe stanowisko służbowe. Te ostatnie decyzje, jak wyżej wskazano, zostały uchylone. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W tej sytuacji stwierdzić należy, że doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Prowadzi to do konieczności uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji o określeniu uposażenia skarżącego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie przywołanego wyżej przepisu, uwzględnił skargę.