III SA/Gd 275/11
WyrokWSA w Gdańsku2011-09-08
Skład orzekający: Alina Dominiak, Marek Gorski, Anna Orłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy okres nieprzysługiwania zasiłku dla bezrobotnych z powodu spowodowania rozwiązania umowy o pracę z własnej winy wlicza się do maksymalnego okresu pobierania zasiłku, powodując jego skrócenie?Ratio decidendi
Okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych ulega skróceniu o okres nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1-3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Skrócenie to jest obligatoryjne i wynika wprost z wykładni językowej art. 73 ust. 4 tej ustawy. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że okres karencji nie wlicza się do okresu zasiłkowego.Stan faktyczny
Skarżący M. G. został zarejestrowany jako bezrobotny i początkowo odmówiono mu prawa do zasiłku z powodu rozwiązania umowy o pracę z jego winy. Następnie przyznano mu prawo do zasiłku od 13 kwietnia 2011 r. na okres 6 miesięcy. Jednakże, decyzją Wojewody utrzymano w mocy decyzję Starosty o utracie prawa do zasiłku od 16 kwietnia 2011 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, uwzględniając okres karencji (180 dni nieprzysługiwania zasiłku) jako część okresu zasiłkowego. Skarżący zarzucił niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących okresu karencji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski Sędzia NSA Anna Orłowska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.
Wojewoda decyzją z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 18 kwietnia 2011 r., który na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 k.p.a. orzekł o utracie przez M. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 kwietnia 2011 r., z uwagi na upływ maksymalnego okresu jego pobierania.
Organ odwoławczy podał, że w dniu 14 października 2010 r. M. G. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Decyzją z dnia 14 października 2010 r. odmówiono mu w oparciu o art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (zwanej dalej ustawą) przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14 października 2010 r. z uwagi na spowodowanie rozwiązania w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem umowy o pracę z jego winy. Następnie decyzją z dnia 13 kwietnia 2011 r. przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 13 kwietnia 2011 r. Organ wskazał na treść art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy , z którego wynika, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Stopa bezrobocia na obszarze Powiatu [...] nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Organ wskazał na treść art. 73 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 3, ulega skróceniu m.in. o okres nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa art. 75 ust. 1 i 3. W niniejszej sprawie strona pobierała zasiłek dla bezrobotnych od 13.04.2011 r. do dnia 15.04.2011 r., tj. przez okres 6 miesięcy, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1, skrócony zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy o okres nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy, tj. o okres 180 dni jego nieprzysługiwania z uwagi na spowodowanie rozwiązania w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w Urzędzie Pracy umowy o pracę z winy strony.
Wbrew stanowisku strony wliczanie okresu karencji do okresu pobierania zasiłku jest obligatoryjne na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy. Nie ma natomiast podstaw do stosowania art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż przepis ten dotyczy przyznawania zasiłku, a nie jego utraty.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję M. G. zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
W uzasadnieniu podał, że interpretacja przepisów dokonana przez organy faktycznie pozbawiła go przedmiotowego zasiłku. Powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 973/09, z którego wynika, że art.75 ust. 2 pkt 3 w związku z ust. 1 pkt 3 ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 71 ustawy, wobec czego – jego zdaniem- okresu karencji nie wlicza się do przysługującego okresu pobierania zasiłku i dopiero po okresie karencji przysługuje mu zasiłek na 6 miesięcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Powołany przez skarżącego wyrok w pełni potwierdza stanowisko organów, a skarżący nie dostrzega , że o okresie pobierania przez niego zasiłku rozstrzyga nie art. 71, lecz art. 73 ust. 4 ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Sprawą sporną w niniejszej sprawie było pozbawienie skarżącego zaskarżoną decyzją zasiłku dla bezrobotnych trzy dni po jego przyznaniu z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Z treści art. 75 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz.415 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" wynika, że bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy lub stosunku służbowego bez wypowiedzenia zasiłek przysługuje po okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. Te przepisy stanowiły podstawę wydania niekwestionowanej niniejszą skargą decyzji Starosty z dnia 13 kwietnia 2011 r. przyznającą skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych - z uwagi na sposób rozwiązania umowy o pracę - po 180 dniach od zarejestrowania, czyli od dnia 13 kwietnia 2011 r.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 30 września 2010 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na terenie powiatów (MP. Nr 71, poz. 910) przeciętna stopa bezrobocia w kraju według stanu na dzień 30 czerwca 2010 r. wynosiła 11,7%, zaś na obszarze Powiatu [...] wynosiła 15 %. Zatem stopa bezrobocia na terenie Powiatu [...] nie przekroczyła 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy.
W związku z tym skarżącemu powinien przysługiwać zasiłek przez 6 miesięcy od dnia 13 kwietnia 2011 r.
W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma brzmienie art. 73 ust. 4 ustawy, który stanowi , że okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3, ulega skróceniu o ( ...) okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1-3.
Z uwagi na przytoczone przepisy skarżącemu od 13 kwietnia 2011 r. przysługiwał zasiłek przez okres 6 miesięcy, ale skrócony o 180 dni.
Z zaskarżonej decyzji wynika, że ustalenia te były w sposób prawidłowy poczynione przez organy.
Jakkolwiek wydaje się to skarżącemu niesłuszne, ustawodawca wprost określił, że okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o okres nieprzysługiwania zasiłku dla bezrobotnych. Wynika to wprost z wykładni językowej art. 73 ust. 4 ustawy. W żaden inny sposób nie można odczytywać tego przepisu. Ustawodawca użył sformułowania "ulega skróceniu", a nie np. wstrzymaniu czy odroczeniu. W tej sytuacji Sąd nie podziela zarzutów skarżącego co do błędnej wykładni przepisów przez organy administracji.
Na marginesie sprawy należy stwierdzić, że powoływany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 grudnia 2009 r. , sygn. akt II SA/Ol 973/09 dotyczy nabycia przedmiotowego świadczenia, a nie jego utraty. W sprawie tej nie było podstaw do rozważania i stosowania art. 73 ust. 4 ustawy.
Stanowisko skarżącego, że w jego przypadku można mówić o nabyciu prawa do nowego zasiłku, nie ma potwierdzenia w treści art. 73 ust. 4 ustawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło