III SA/Gd 287/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 1 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 287/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 1 lutego 2013 r. oraz postanowienie Komendanta Miejskiego Policji nr [...] z dnia 10 stycznia 2013 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 czerwca 2013 r.. W dniu 7 sierpnia 2013 r. pełnomocnik organu złożył osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd zwrócił się do właściwego Urzędu Pocztowego z reklamacją braku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki dotyczącej doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. skierowanej do pełnomocnika organu radcy prawnego A. M. N.. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. Poczta Polska S.A. wskazała, że reklamowana przesyłka została doręczona w dniu 19 czerwca 2013 r. zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe. W załączeniu przekazano duplikat potwierdzenia odbioru, z którego wynika, iż przedmiotową przesyłkę odebrała M. W., nr uprawnień do odbioru pp. [...]. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2013 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do wyjaśnienia w terminie 7 dni kwestii doręczenia wyroku z uzasadnieniem, przy uwzględnieniu treści pisma Poczty Polskiej. Ustosunkowując się do powyższego zobowiązania pismem z dnia 9 grudnia 2013r. pełnomocnik organu - radca prawny A. M. N. wskazała, że wyrok przesłany listem poleconym nr [...] odebrała osobiście w dniu 8 lipca 2013 r., tak jak widnieje na potwierdzeniu zwrotnym, po powrocie z urlopu. Wyjaśniła, iż odbiór przesyłki pokwitował upoważniony pracownik Wydziału Prezydialnego M. W.. Pracownik ten upoważniony jest do odbioru całej korespondencji wpływającej do jednostki. Korespondencja następnie po zaewidencjonowaniu przekazywana jest na poszczególne wydziały, sekcje i zespoły. Z uwagi na fakt, iż przesyłka adresowana była imiennie na nią, zgodnie z wewnętrzną procedurą musiała zostać doręczona do jej rąk osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2). Stosownie zaś do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 67 § 2 p.p.s.a., jeżeli stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, wówczas pisma sądowe doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania jej przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, chyba że strona ustanowiła pełnomocnika. Wówczas pisma doręczać należy pełnomocnikowi. Jeżeli jednak pełnomocnik nie wskaże odrębnego adresu, pod który kierować należy korespondencję, przyjąć trzeba, że adresem tym jest adres strony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 1999 r., II CKN 509/99, postanowienie NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GZ 113/06 – dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Doręczenie korespondencji pełnomocnikowi osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w jej siedzibie, może zatem nastąpić w sposób uregulowany w przepisie art. 67 § 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, radca prawny A. M. N. działając jako profesjonalny pełnomocnik Komendy Wojewódzkiej Policji nie podała odrębnego adresu dla doręczeń. Zasadnie więc odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wysłano na podany w odpowiedzi na skargę adres mocodawcy. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika jednoznacznie, że przedmiotowa korespondencję odebrała w dniu 19 czerwca 2013 r. M. W. - pracownik Komendy Wojewódzkiej Policji, nr uprawnienia [...] odnośnie której doręczyciel zaznaczył na dowodzie doręczenia, iż jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji. Odebranie pisma przez pracownika w jej siedzibie, rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki. A zatem w ocenie Sądu przesłanie korespondencji do radcy prawnego A. M. N., jako pełnomocnika organu na adres siedziby organu i odbiór przez pracownika w opisany wyżej sposób, uznać należy za prawnie skuteczne, zgodne z treścią art. 67 § 2 p.p.s.a. Nie ma natomiast prawnego znaczenia data faktycznego przekazania tej korespondencji radcy prawnemu przez innych pracowników organu administracji. Rzeczą organu administracji jest takie zorganizowanie obsługi prawnej, by działała ona skutecznie bez względu na korzystanie z urlopów przez osoby sprawujące taką obsługę. Wewnętrzny obieg pisma w urzędzie obsługującym organ, nie ma znaczenia dla ustalenia daty doręczenia tegoż pisma (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2011r. sygn. akt I OZ 873/11 orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym uznać należało, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie upłynął dla organu w dniu 21 lipca 2013r. Tymczasem skargę kasacyjną wniesiono w dniu 7 sierpnia 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.