III SA/Gd 289/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2012 r. III SO/Gd 10/12 przyznano W. R. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie oraz umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 289/12, odrzucił skargę W. R. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 7 sierpnia 2012 r. skarżący ponownie zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że uprawniony podmiot może wystąpić ze stosownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania sądowego prawomocnym orzeczeniem. Wydanie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze pozytywne rozpoznawanie wniosków w tym właśnie zakresie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest bowiem pogląd, iż w przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy zwróci się z ponownym wnioskiem w zakresie węższym bądź pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA: z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 575/07, niepubl.; z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262/05; z dnia 19 października 2010 r. sygn. akt II FZ 444/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe, ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu złożony w tej samej sprawie w sytuacji, gdy w obrocie prawnym znajduje się postanowienie z dnia 7 maja 2012 r. o przyznaniu takiego prawa, uznać należy za bezprzedmiotowy. Za bezprzedmiotowe uznać również należy ponowne żądanie skarżącego co do zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jeszcze raz podkreślić bowiem należy, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego, a w myśl art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że skarżący jest ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 258 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.