III SA/Gd 301/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę. Decyzją z dnia 11 lutego 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) i art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27) w zw. z art. 121 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na okres 6 lat udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 października 2009 r. nr [...] a Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w związku z nierozpoczęciem przez w/w podmiot działalności objętej zezwoleniem w nieprzekraczalnym terminie 12 miesięcy od daty wydania zezwolenia. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w pkt VI wydanej w 2009 r. decyzji przewidziano zobowiązanie do rozpoczęcia działalności w określonym terminie (do 12 miesięcy) oraz do powiadomienia Dyrektora Izby Skarbowej o podjęciu działalności. Z informacji będących w posiadaniu Dyrektora Izby Celnej wynika, że do dnia 8 października 2010 r. spółka nie rozpoczęła działalności w żadnym z 82 punktów gier na automatach o niskich wygranych wymienionych w załączniku nr 1 do w/w decyzji. W świetle art. 121 ustawy o grach hazardowych do wygaśnięcia (w związku z nierozpoczęciem działalności) zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w myśl którego zezwolenie w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wygasa, jeżeli w terminie 1 roku od dnia jego udzielenia nie podjęto działalności. Dotyczy to sytuacji gdy podmiot posiadający zezwolenie w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie rozpocznie działalności w żadnym punkcie wymienionym w zezwoleniu a taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Co równie ważne, spółka zwróciła się o dokonanie przedłużenia ostatecznego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych. Stosowny wniosek został jednakże złożony po upływie w/w terminu określonego w zezwoleniu, tj. w dniu 29 listopada 2010 r. W związku z tym postępowanie zainicjowane w/w wnioskiem zostało umorzone jako bezprzedmiotowe. W odwołaniu od w/w decyzji spółka wniosła o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie prowadzonego postępowania. Wydanemu przez Dyrektora Izby Celnej rozstrzygnięciu spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych oraz art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych – poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podczas gdy niedoszło do wygaśnięcia zezwolenia albowiem postępowanie w sprawie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności nie zostało ostatecznie zakończone. W uzasadnieniu odwołania podniesiono m.in., że spółka zainicjowała postępowanie w przedmiocie przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych i to postępowanie nie zostało ostatecznie zakończone gdyż strona zaskarżyła decyzję wydaną w I instancji. O tym fakcie musiał zaś wiedzieć pracownik organu wydający decyzję w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia. Decyzją z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wskazał, że spółka złożyła wniosek o dokonanie przedłużenia ostatecznego terminu rozpoczęcia działalności już po upływie tego terminu określonego w zezwoleniu. W związku z tym wnioskowana zmiana była niemożliwa a stosowne postępowanie zostało umorzone. Decyzja o umorzeniu postępowania została z kolei utrzymana w mocy decyzją z dnia 31 marca 2011 r. Tym samym w pełni zasadnym było wydanie orzeczenia o wygaśnięciu wydanego zezwolenia z uwagi na dyspozycję art. 121 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć oraz o umorzenie postępowania. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy o grach hazardowych oraz art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych – poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w sytuacji gdy decyzja Dyrektora Izby Celnej odmawiająca przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności określonego w zezwoleniu Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zezwolenie nie może wygasnąć skoro na mocy przepisu szczególnego możliwe jest przedłużanie terminu do rozpoczęcia działalności, a co za tym idzie jej późniejsze rozpoczęcie zgodnie z zezwoleniem. Przepisem szczególnym jest bowiem art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który stanowi, że podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie może wystąpić o przedłużenie określonego w nich terminu rozpoczęcia działalności. Termin ten może zaś zostać przedłużony jednokrotnie na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Skoro zatem strona wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej o przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności nie można było stwierdzić wygaśnięcia zezwolenia. Prawomocna decyzja umarzająca postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia nie załatwia sprawy zwłaszcza, że skarżąca przedmiotowe rozstrzygnięcie zaskarżyła do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest ostateczna decyzja Dyrektora Izb Celnej z dnia 13 maja 2011 r. utrzymująca w mocy decyzje organu pierwszej instancji stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Bezsporne jest w sprawie, że zezwolenie z dnia 8 października 2009 r. zostało udzielone skarżącej Spółce na okres 6 lat i obejmowało 82 punkty gier na automatach o niskich wygranych. W pkt VI przedmiotowego zezwolenia skarżąca została zobowiązana do rozpoczęcia działalności, o której mowa w zezwoleniu w nieprzekraczalnym terminie 12 miesięcy od daty wydania zezwolenia. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie podjęła działalności w żadnym z 82 punktów gier, nie doszło również do przedłużenia określonego w pkt VI zezwolenia terminu rozpoczęcia działalności. Zgodnie z treścią art. 121 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm.) do wygaśnięcia, w związku z nierozpoczęciem działalności, zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.). W myśl tego przepisu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wygasają, jeżeli w terminie jednego roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności objętej zezwoleniem W orzecznictwie przyjęty jest pogląd, że przepis art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych używa pojęcia "podjęcia działalności", które należy rozumieć jako zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie w terminie w tym przepisie określonym. ( zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 480/08, LEX nr 505806). Skarżąca nie rozpoczęła działalności w żadnym z punktów objętych zezwoleniem, co stanowi naruszenie warunków zezwolenia, w związku z powyższym, stosownie do treści art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych właściwy organ celny zobowiązany był do podjęcia przewidzianych prawem działań, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji . Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd pragnie zauważyć, że główny jej akcent położony jest na kwestię ewentualnego przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności określonego w zezwoleniu. Taka możliwość wynika z art. 48 w związku z art. 129 ust. 1 i 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Zdaniem skarżącej nie można było wydać decyzji stwierdzającej wygaśniecie zezwolenia, bowiem nie doszło do załatwienia sprawy zmiany zezwolenia z dnia 8 października 2009 r. Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 marca 2011 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w w/w sprawie, zdaniem skarżącej narusza prawo, nadto została ona zaskarżona do tutejszego Sądu. W tym miejscu Sąd pragnie zauważyć, że wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 255/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę skarżącej Spółki na powyższą decyzję. Sądowi z urzędu wiadomo jest, że do dnia wydania niniejszego wyroku skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 22 września 2011 r. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, należy przy tym zauważyć, że nie mogło w sprawie dojść na ruszenia art. 48 ust. 1 zw. z art. 129 ust. 1 i art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, przedmiotem rozpoznania nie była bowiem sprawa zmiany zezwolenia, lecz jego wygaśnięcia, tym samym w/w przepisy nie miały zastosowania w niniejszej sprawie. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek postawić można organowi zarzut, że orzekając w sprawie po raz pierwszy decyzją z dnia 11 lutego 2011 r. wydał ją przed ostatecznym zakończeniem postępowania w sprawie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności – co podnosiła skarżąca w postępowaniu odwoławczym - jednak zdaniem Sądu naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W dacie wydania zaskarżonej decyzji postępowanie w sprawie przedłużenia terminu było już zakończone ostateczną decyzją z dnia 31 marca 2011 r. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.