III SA/Gd 302/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody z dnia 21 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania na szkolenie i poniesienia jego kosztów ze środków Funduszy Pracy postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 4 września 2009 r. oddalił skargę M. D. na decyzję Wojewody z dnia 21 kwietnia 2009 r. wydaną w sprawie odmowy skierowania na szkolenie i poniesienia jego kosztów ze środków Funduszu Pracy. Pismem z dnia 6 października 2009 r. M. D. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 18 czerwca 2009 r. Sąd poinformował go, iż gdyby nie ustosunkował się do wniosku organu o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym, sprawa zostanie rozpatrzona w tym trybie. W związku z tym otrzymując zawiadomienie o rozprawie pozostawał w przekonaniu, że chodzi o rozprawę przeprowadzoną w trybie uproszczonym i oczekiwał na przysłanie sentencji wyroku. O wydanym wyroku dowiedział się dopiero w dniu 6 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z przepisem art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może postanowić o przywróceniu tego terminu (art. 86 § 1 ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy). Z powyższego wynika, że podstawowymi przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, a jednym z podstawowych warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 (Lex nr 192260), iż brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd doszedł do przekonania, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. W szczególności niezrozumienie prawidłowego pouczenia nie można uznać za okoliczność pozwalającą na przywrócenie terminu. Pismo z dnia 18 czerwca 2009 r., na które powołuje się skarżący, zawierało stwierdzenie, że sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienie o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy (art. 119 pkt 2 ustawy). Skarżący odczytał treść tego zawiadomienia, jednak uszło jego uwadze, że rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nie jest obligatoryjne w przypadku złożenia takiego wniosku. Jak wskazuje cytowany w piśmie art. 119 pkt 2 ustawy, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym. Należy podkreślić, że pismo to zawierało informację, iż sprawę w trybie uproszczonym rozpatruje się na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. W dniu 4 sierpnia 2009 r. skarżący otrzymał z Sądu zawiadomienie o rozprawie która miała odbyć się w dniu 4 września 2009 r. Zawiadomienie zawierało m.in. pouczenia, że sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie. Ponadto pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu. Zestawiając wyżej opisane pisma kierowane do skarżącego nie ulega wątpliwości, że był on prawidłowo poinformowany o tym, że sprawa będzie rozpatrywana w dniu 4 września 2009 r. i w razie oddalenie jego skargi sentencja nie będzie mu doręczona. Chcąc dochować terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia winien wcześniej dowiadywać się o wynik sprawy, czego jednak nie uczynił. Co istotne w ocenie Sądu nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Zdaniem Sądu pouczenia w zawiadomieniu o rozprawie były precyzyjne i winny być zrozumiałe dla skarżącego. Nadto Sądowi z urzędu jest wiadomo, że już wcześniej orzekał w sprawie skargi M. D. na decyzję Wojewody z dnia 21 czerwca 2007 r. wydaną w sprawie odmowy skierowania na szkolenie i poniesienia jego kosztów ze środków Funduszu Pracy ( Sygn. akt III SA/Gd 356/07) i wówczas, przy tak samo przebiegającym postępowaniu ( powiadomienie skarżącego o złożonym przez organ wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a następnie o terminie rozprawy ) skarżący był obecny na rozprawie, co potwierdza stanowisko Sądu, że powiadomienia kierowane do uczestników postępowania są zrozumiałe. Mając na względzie powyższe rozważania Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z czym na mocy powyższych przepisów orzekł jak w sentencji.