III SA/Gd 303/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 14 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia samochodu w celu zabezpieczenia kwot należności celnych postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w art. 83 § 2 w/w ustawa wprowadziła wyjątek od zasady przewidzianej w art. 115 k.c. i z dniem ustawowo wolnym od pracy zrównała wszystkie soboty. Jeżeli więc ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 17 maja 2007 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 16 czerwca 2007 r. (była to sobota – czyli dzień równoważny z dniem ustawowo wolnym od pracy). Wobec brzmienia art. 83 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ostatnim dniem do wniesienia skargi do sądu był zatem poniedziałek – 18 czerwca 2007 r. Skarżący jednakże nadał skargę w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 19 czerwca 2007 r. (wtorek), czyli po upływie ustawowego terminu. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanego art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.