III SA/Gd 304/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Felicji Kajut, sędziego WSA Jolanty Sudoł oraz sędziego WSA Pawła Mierzejewskiego od orzekania w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Felicji Kajut, sędziego WSA Jolanty Sudoł i sędziego WSA Pawła Mierzejewskiego. Wyrokiem z dnia 5 lipca 2018 r. (sygn. akt III SA/Gd 304/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2017 r. w części utrzymującej decyzję Wójta Gminy (w zakresie punktu 1), nadto uchylił decyzję I pierwszej instancji w zakresie punktu 1 oraz oddalił skargę A. M. w pozostałej części. Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2018 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie ww. wyroku tut. Sądu z dnia 5 lipca 2018 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 listopada 2018 r. wyznaczono termin rozprawy, natomiast w dniu 26 listopada 2018 r. skarżący wystąpił o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku: Felicji Kajut, Jolanty Sudoł i Pawła Mierzejewskiego, którzy wydali powyższy wyrok. Jako podstawę prawną wyłączenia wskazał art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolnościach z dnia 4 listopada 1950 r. oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wymienieni sędziowie błędnie zaaprobowali odmowę udzielenia pomocy na wykonanie niezbędnego badania specjalistycznego i w związku z tym istnieje uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności. Ze znajdujących się w aktach sprawy oświadczeń: sędziego WSA Jolanty Sudoł, sędziego WSA Felicji Kajut oraz sędziego WSA Pawła Mierzejewskiego wynika, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które uzasadniałyby ich wyłączenie od udziału w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 18 i 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, na żądanie sędziego lub na wniosek strony. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wskazanych przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, w art. 19 p.p.s.a. wymienia się tzw. względne przesłanki wyłączenia. W świetle tej regulacji sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a., obejmują zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Badając wniosek skarżącego w świetle art. 19 p.p.s.a. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności wymienionych we wniosku sędziów. Na tle uregulowania zawartego w art. 19 p.p.s.a. podnieść należy, że okoliczność, że dany sędzia (względnie skład sędziowski) zajął w danej sprawie określone stanowisko, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego (sędziów składu orzekającego). Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego (sędziów) tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięcia wydanego w sprawie z udziałem tego sędziego (sędziów). Istotą funkcji sądzenia jest przyznanie racji jednej tylko stronie sporu. Tym samym uznanie za zasadne domagania się przez stronę wyłączenia od orzekania określonych sędziów tylko dlatego, że brali oni udział w wydaniu niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia prowadziłoby do paraliżu wymiaru sprawiedliwości. Wskazać ponadto należy, że w aktach sprawy znajdują się oświadczenia sędziów złożone na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a., zgodnie zaś z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości - a tak jest w rozpatrywanym przypadku - to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2013 r.; sygn. akt I OZ 89/13 oraz z dnia 27 czerwca 2012 r.; sygn. akt II OZ 541/12 – publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a.