III SA/Gd 307/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lutego 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 29 października 2015 r., którą organ wymierzył spółce karę pieniężną w wysokości 24 000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wobec niej prowadzone jest kilkaset postępowań znajdujących się na różnych etapach (wykaz tych postępowań zawarto w skardze), szacowana suma kar wyniesie 5 124 000 zł. Podała, że wprawdzie na dzień 31 grudnia 2014 r. wypracowała zysk netto wynoszący 409 068,50 zł, jednak przy wartości wymierzonych kar jej uregulowanie będzie miało wpływ na jej kondycję majątkową, w tym płynność finansową i zdolności płatnicze. Wykonanie zaskarżonej decyzji w tych okolicznościach może zatem skutkować realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej spółki. Wskazała, że wysokość kar już wymierzonych to 876 000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu skarżąca spółka nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony. Aby Sąd mógł dokonać oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu musi dysponować aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zweryfikowanie przez Sąd twierdzeń skarżącej, że wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych danych strona wnioskująca nie przedłożyła. Wprawdzie spółka wskazała, jaki wypracowała zysk, ale sam wypracowany zysk nie obrazuje stanu finansowego spółki, a ponadto dane te dotyczą roku 2014 r., mimo że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został złożony w 2016 r. Strona skupiła się na wskazaniu, że wobec niej toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych i na łącznej wartości kar, jakie zostały jej wymierzone i które mogą zostać jej wymierzone w toku prowadzonych z jej udziałem postępowań. Podkreślenia wymaga, że z przedłożonego zestawienia wynika, że większość postępowań jeszcze się toczy przed organami administracji, a skarżąca nie wykazała , by uiściła choćby jedną z nałożonych kar pieniężnych lub by jakąkolwiek z kar wyegzekwowano. Z treści wniosku wynika, że spółka nadal prowadzi działalność w zakresie gier na automatach, a zatem osiąga z tego tytułu dochody, choć nie wiadomo w jakiej wysokości. Z uwagi na to, że ocena zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. dokonywana jest przez Sąd m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny, dotyczący sytuacji finansowej skarżącej, nie jest możliwe branie przez Sąd pod uwagę hipotetycznych wyników zakończenia innych postępowań, toczących się z jej udziałem , czy przewidywanych wysokości kar pieniężnych , które mogą być na nią nałożone. W ocenie Sądu spółka ani nie wykazała, ani też nie uprawdopodobniła, że poprzez zapłatę 24000 zł utraci płynność finansową, a jej sytuacja ekonomiczna pogorszy się i że może stać się niewypłacalna. Brak dokładnych danych o stanie majątkowym skarżącej uniemożliwia zweryfikowanie, czy rzeczywiście nie dysponuje ona środkami umożliwiającymi pokrycie kary pieniężnej orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co za tym idzie - że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca we wniosku powoływała się na odpisy postanowień wszczynających postępowania oraz upomnienie organu egzekucyjnego, które nie zostały jednak dołączone do wniosku, mimo formalnego zadeklarowania ich złożenia. Sąd nie miał obowiązku wzywać skarżącej o ich nadesłanie, a ponadto nie mogłyby one – z braku dokładnych danych o stanie majątkowym spółki- mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nadmienić też trzeba, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.