III SA/Gd 320/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi J. I. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę. W dniu 23 grudnia 2008 r. Prezydent Miasta w następstwie wniosku J.I. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie wymeldowania M.T. z pobytu stałego w lokalu nr [...], położonego przy ul. [...] w S. W dniu 25 lutego 2009 r. w/w organ w oparciu o art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego wydał decyzję o umorzeniu prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia wskazano, że w tej samej sprawie toczy się już postępowanie zainicjowane wnioskiem z dnia 14 czerwca 2006 r., w toku którego Prezydent Miasta w dniu 4 lipca 2008 r. wydał decyzję o odmowie wymeldowania w/w osoby. Odwołanie od tej decyzji złożył J. I. Decyzją z dnia 16 września 2008 roku Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia 4 lipca 2008 roku. Decyzja Wojewody została z kolei zaskarżona przez M. T. do sądu administracyjnego. Tym samym sprawa o wymeldowanie nie została jeszcze rozstrzygnięta. Ponowna jej inicjacja jest zatem bezprzedmiotowa. W odwołaniu od w/w decyzji J. I. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o zmianę decyzji organu I instancji i wydanie rozstrzygnięcia o wymeldowaniu M. T. W uzasadnieniu odwołania - w opozycji do twierdzeń Prezydenta Miasta - wskazano, że zainicjowane postępowanie z uwagi na istotną zmianę stanu faktycznego jest zupełnie innym postępowaniem od zainicjowanego w roku 2006. Postępowanie administracyjne staje się bowiem bezprzedmiotowe tylko wtedy jeżeli przestał istnieć stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji w oparciu o konkretny przepis. W niniejszym przypadku taka sytuacja nie zachodzi, a organ celowo opóźnia wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Obecnie bowiem wnioskodawca, który objął lokal w posiadanie działa jako osoba wpisana do księgi wieczystej. Co więcej, okoliczność, że M. T. nie zamieszkuje w spornym lokalu potwierdzają oświadczenia obecnego najemcy oraz członków wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w S. Tym samym nie ma podstaw aby organ I instancji swymi działaniami sankcjonował niezrozumiałą fikcję. Ewidencja ludności winna bowiem odzwierciedlać bieżący stan faktyczny, który w ocenie wnioskodawcy nie nasuwa żadnych wątpliwości. Wojewoda nie podzielił tej argumentacji i decyzją z dnia 20 kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgłaszane przez stronę informacje winny uzupełniać materiał dowodowy pierwotnie zainicjowanego postępowania a nie inicjować postępowanie kolejne. Informacje te dotyczą bowiem zmian okoliczności zainicjowanego postępowania. W ocenie organu nowe postępowanie mogłoby zostać wszczęte w dwóch przypadkach – jako postępowanie ogólne w przypadku gdy po wydaniu decyzji ostatecznej okoliczności pozwalałyby na inne rozstrzygnięcie sprawy bądź jako postępowanie nadzwyczajne, wznowieniowe – w sytuacji gdy na jaw wyszłyby nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania takiej decyzji, ale nie znane organowi, który decyzję wydawał. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. I. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Decyzji Wojewody skarżący zarzucił naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (poprzez nie uwzględnienie obowiązku wymeldowania osoby w przypadku zmiany stanu faktycznego) oraz art. 105 k.p.a. (poprzez błędne uznanie, że wcześniej wszczęte postępowanie administracyjne oparte na przeszłym stanie faktycznym uzasadnia bezprzedmiotowość nowego postępowania, opartego na aktualnym stanie faktycznym). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy – ustalony stan faktyczny jest niesporny. Aktualnie toczy się postępowanie z wniosku J. I. o wymeldowanie M.T. z lokalu nr [...] położonego przy ul. [...] w S. W niniejszym postępowaniu ocenie prawnej Sądu poddane są rozstrzygnięcia organów w przedmiocie ponownego wniosku J. I. o wymeldowanie M. T. z w/w lokalu, oparte na mocy art.105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U nr 98 poz. 1071 z 2000 z późn.zm.) gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. Wskazać należy, że w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że powyższy przepis ma zastosowanie w tych sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Jednakże zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, należy podzielić stanowisko organów, że w sytuacji gdy postępowanie administracyjne o wymeldowanie jest w toku, to organ administracyjny wydając decyzję w tym przedmiocie jest zobowiązany poddać ocenie stan faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji. Tym samym wszelkie nowe fakty i okoliczności, na które wskazuje skarżący, winny być przez niego zgłaszane w toczącym się dotychczas postępowaniu. Kolejne bowiem postępowanie dotyczące tej samej materii jest bezprzedmiotowe / por. wyrok NSA w Katowicach z dnia 19.06.2000r. sygn. akt I SA/Ka 2247/98 /. Odmienny pogląd umożliwiłby rozstrzyganie odrębnymi decyzjami, w tym samym przedmiocie między tymi samymi stronami, co stoi w sprzeczności z regułami procedury administracyjnej, która nakazuje stwierdzenie nieważności decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W tym stanie sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.