III SA/Gd 324/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski, Asesor WSA Adam Osik, Protokolant: Sekretarz Sądowy Mirosława Marszałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr SKO Gd/3173/24 w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 15 maja 2024 r. nr WK-IV.5410.1335.2022.AKW, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz M.W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku (z dnia 7 kwietnia 2025 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm., dalej p.r.d.), po rozpatrzeniu odwołania M. W. od decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 15 maja 2024 r. nr WK-IV.5410.1335.2022.AKW w sprawie odmowy uchylenia decyzji numer WK-IV.5410.1335.2022.AKW z dnia 7 czerwca 2022 r. orzekającej o uchyleniu decyzji ostatecznej numer WK-ll.5410.96571.2020.AF z dnia 20 listopada 2020 r, wydanej przez Prezydenta Miasta Gdańska w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze rejestracyjnym [...] i numerze identyfikacyjnym VIN [...] oraz odmowie jego rejestracji, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji, po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji numer WK-IV.5410.1335.2022.AKW z dnia 7 czerwca 2022 r. orzekającej o uchyleniu decyzji ostatecznej numer WK-ll.5410.96571.2020.AF z dnia 20 listopada 2020 r. wydanej przez Prezydenta Miasta Gdańska w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze rejestracyjnym [...] i numerze identyfikacyjnym VIN [...] oraz odmowie jego rejestracji. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 21 października 2020 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o rejestrację pojazdu Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze identyfikacyjnym VIN [...] wraz z niezbędnymi dokumentami. W dniu 21 października 2020 r. została wydana decyzja o rejestracji czasowej przedmiotowego pojazdu wraz z tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku [...]. W dniu 20 listopada 2020 r. wydano M. W. decyzję numer WK-II.5410.96571.2020.AF o rejestracji pojazdu i wydano dowód rejestracyjny. Od decyzji rejestracyjnej z dnia 20 listopada 2020 r. wpłynął sprzeciw Prokuratora Rejonowego Gdańsk-Śródmieście w Gdańsku. Prokurator zarzucił, że: - decyzja została wydana na podstawie dowodów niezgodnych ze stanem faktycznym; - dowód rejestracyjny seria [...] numer [...], karta pojazdu seria [...] numer [...] oraz umowa darowizny samochodu zawarta w dniu 30 stycznia 2020 roku nie zawierały rzeczywistych numerów identyfikacyjnych VIN pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport; - cecha identyfikacyjna VIN o numerze [...] została naniesiona przez osobę nieuprawnioną przez co przedmiotowy pojazd jest nieprawidłowo oznakowany. Po wpłynięciu sprzeciwu prokuratora organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 29 marca 2022 r. wznowił postępowanie w sprawie. W dniu 7 czerwca 2022 r. organ pierwszej wydał decyzję o uchyleniu wcześniejszej decyzji rejestracyjnej i odmowie zarejestrowania pojazdu. W ocenie organu pierwszej instancji dowód wskazany przez prokuratura w postaci opinii biegłego sądowego z zakresu badań mechanoskopijnych K. H. (Opinia Kryminalistyczna Nr [...] z dnia 6 lutego 2020 r.) wskazuje na fakt, że w przedmiotowym pojeździe cechy identyfikacyjne zostały naniesione przez osobę nieuprawnioną (ocenianie identyfikatorów VIN od pierwotnego podłoża i ich ponowne zamocowanie), co uniemożliwia jednoznaczną, nie budzącą wątpliwości identyfikację przedmiotowego pojazdu. W dniu 20 stycznia 2023 r. strona złożyła o wznowienie postępowania administracyjnego w ww. sprawie. Strona motywowała żądanie faktem, iż bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Strona wskazała, że decyzja wysłana została na adres przy ul. [...] w G. Strona jednak sprzedała ten lokal i siłą rzeczy nie odbierała korespondencji kierowanej pod ten adres. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r. Prezydent Miasta Gdańska wznowił postępowanie administracyjne, które zakończył wydaniem w dniu 15 maja 2024 r. decyzji o odmowie uchylenia decyzji z dnia 7 czerwca 2022 r. Organ uznał, że w świetle wyjaśnień strony ocenił swoją wcześniejszą decyzję jako w pełni prawidłową i uzasadnioną. Dalej organ odwoławczy podniósł, że w sprawie zachodziły przesłanki do wzruszenia w trybie wznowienia postępowania ostatecznej decyzji administracyjnej w przedmiocie rejestracji pojazdu i orzeczenie o odmowie jego rejestracji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Organ odwoławczy podał, że w niniejszej sprawie okolicznością skutkującą koniecznością wzruszenia decyzji kończącej postępowanie rejestracyjne pojazdu miał być fakt, że w pojeździe cechy identyfikacyjne zostały naniesione przez osobę nieuprawnioną (ocenianie identyfikatorów VIN od pierwotnego podłoża i ich ponowne zamocowanie), co uniemożliwiało jednoznaczną, nie budzącą wątpliwości identyfikację przedmiotowego pojazdu. Okoliczność tę potwierdziła opinia kryminalistyczna z zakresu badań mechanoskopijnych. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji rejestracyjnej, rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie m.in. innymi dowodu własności, dowodu rejestracyjnego i pozytywnego badania technicznego. We wszystkich wymienionych dokumentach wskazywany jest numer identyfikacyjny VIN pojazdu, który stanowi kluczowy element identyfikujący pojazd. Według organu odwoławczego, z oczywistych względów identyfikacja pojazdu w oparciu o numer VIN nie może nasuwać wątpliwości. SKO podzieliło zapatrywanie organu pierwszej instancji, że warunkiem zarejestrowania pojazdu jest to, aby jego identyfikacja nie nasuwała jakichkolwiek wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie zachodzą wątpliwości co do właściwej identyfikacji pojazdu, tj. numer VIN [...] na pojeździe został naniesiony przez osobę nieuprawnioną, przez co przedmiotowy pojazd jest nieprawidłowo oznakowany. Numer ten przywoływany jest w umowie darowizny, karcie pojazdu oraz dowodzie rejestracyjnym. Organ pierwszej instancji poczynił ustalenia, bazując na opinii kryminalistycznej wykonanej przez K. H. W opinii stwierdzono: 1. Samochód osobowy m-ki Land Rover posiada niefabryczne oznaczenie identyfikacyjne VIN pojazdu o treści [...]. Oznaczenie identyfikacyjne pojazdu zostało niefabrycznie zamontowane wraz z obudową przedniego prawego amortyzatora do badanego pojazdu w miejsce usuniętego oznaczenia fabrycznego; 2. Identyfikator znamionowy pojazdu i identyfikator z tak zwanym VIN - em publicznym z oznaczeniem o treści [...] zostały do pojazdu zamocowane niefabrycznie w miejsce oznaczeń pierwotnych pojazdu; 3. Na silniku pojazdu znajduje się identyfikator i tabliczka identyfikacyjna z oznaczeniem o treści [...]; 4. Na podstawie całości przeprowadzonych badań i sprawdzeń w serwisie firmy [...] nie ujawniono w elementach wyposażenia badanego pojazdu oznaczeń identyfikacyjnych stanowiących podstawę do ustalenia fabrycznego oznaczenia identyfikacyjnego badanego pojazdu; 5. Elementy karoserii stałej pojazdu posiadają cechy niefabrycznego położenia zewnętrznej powłoki lakierniczej. Karoseria stała pojazdu posiadała fabryczna powłokę lakierniczą o barwie bardzo zbliżonej do obecnej zewnętrznej barwy powłoki lakierniczej pojazdu. Po zarejestrowaniu pojazdu w trakcie przeprowadzonego dochodzenia okazało się, że przedmiotowy pojazd posiada niefabryczne oznaczenie identyfikacyjne VIN [...], które zostało niefabrycznie zamontowane wraz z obudową przedniego prawego amortyzatora w miejsce usuniętego oznaczenia fabrycznego. Ponadto biegły ustalił, że identyfikator znamionowy pojazdu i identyfikator z tzw. VIN-em publicznym o treści [...] zostały do przedmiotowego pojazdu zamocowane niefabrycznie w miejsce oznaczenia pierwotnego pojazdu. Organ odwoławczy podał, że strona wyjaśniła, że przedmiotowy pojazd uległ zdarzeniu drogowemu w wyniku, którego wymagał naprawy. Naprawa obejmowała naprawę karoserii. Wcześniej dokonano także wymiany silnika w ramach gwarancji. Strona podkreśliła, że zarówno wymiana silnika, jak i elementu prawego górnego mocowania zawieszenia z nabitym numerem VIN odbyły się w sposób prawidłowy, zgodny z zaleceniem i procedurą producenta, co udowodniono przedkładając stosowne dokumenty. Do akt sprawy załączono przetłumaczoną przez uwierzytelnionego biegłego procedurę producenta, z której wynika sposób postępowania w przypadku uszkodzenia elementu z nabitym numerem VIN. Przedstawiono fakturę za zakup tego elementu wystawioną przez autoryzowanego dealera producenta, ponadto przedstawiono zlecenie wysłane do przedstawiciela producenta oraz dokument potwierdzający wymianę gotowego elementu. Wskazano, że w odpowiedzi mailowej z dnia 10 lipca 2023 r. kierownik działu części B. wyraźnie wskazał, że część, na której jest numer nadwozia przyjeżdża bezpośrednio od producenta, zaś magazyn importera czy dealera w Polsce nie nabija numeru nadwozia. Odnośnie do numerów VIN znajdujących się na częściach zamontowanych w pojeździe w trakcie naprawy (element amortyzatora), organ odwoławczy stwierdził, że w trakcie postępowania wznowieniowego zostało dowiedzione, że element ten był przedmiotem naprawy w serwisie M. w G. Pojazd został przyjęty do naprawy w dniu 30 lipca 2018 r. Serwis zwrócił się do przedstawicielstwa marki Land Rover w Polsce, B. sp. z o.o. w W. o dostarczenie gotowej osłony prawego przedniego amortyzatora (tzw. kielich), na którym dostawca wybił numer VIN. Część została zamontowana zgodnie z procedurą naprawy. Fakt zamówienia części u autoryzowanego sprzedawcy potwierdza faktura z dnia 11 października 2018 r. na kwotę 1. 300 zł. W aktach znajduje się instrukcja naprawy elementu, z której wynika, że część posiadająca oznaczenie VIN dostarczana jest z tym oznaczeniem w ramach dostawy części przez Land Rover. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego materiał dowodowy odnoszący się do przedmiotowej części, w szczególności ten pochodzący od przedstawicielstwa marki Land Rover w Polsce, dokumentuje w sposób wystarczający pochodzenie części. Nie jest jednak możliwe ustalenie, kto nabił numer VIN na tym elemencie. Na wezwanie organu pierwszej instancji autor opinii kryminalistycznej w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. wyjaśnił, że nie jest możliwe ustalenie, gdzie naniesiono numer VIN na obudowę amortyzatora bez posłużenia się wzorcami pochodzącymi z firmy Land Rover. Zdaniem SKO nie można twierdzić, że wybicie na jednej z części numeru VIN pojazdu nasuwa wątpliwości co do autentyczności samego pojazdu podlegającego rejestracji. Opisana okoliczność sama w sobie nie ma jednak zasadniczego wpływy na rozstrzygnięcie sprawy. Dalej organ odwoławczy odnotował, że w opinii biegły stwierdził, że na silniku pojazdu znajduje się identyfikator i tabliczka identyfikacyjna z oznaczeniem o treści [...]. Ocenił, że silnik ten nie stanowił fabrycznego wyposażenia pojazdu o numerze VIN [...]. Biegły wskazał, że próba ustalenia na podstawie dokumentacji firmy Land Rover, do jakiego pojazdu fabrycznie został zamocowany badany silnik, dała wynik negatywny. Skarżąca przedłożyła zaświadczenie potwierdzające, że w 2017 r. - a więc przed oględzinami pojazdu i sporządzeniem opinii - silnik w przedmiotowym pojeździe został wymieniony na nowy w ramach Gwarancji Plus Jaguar Land Rover. Organ odwoławczy stwierdził, że pochodzenie silnika nie nasuwa wątpliwości. Zdaniem organu odwoławczego, zasadniczym argumentem uzasadniającym wątpliwości co do co autentyczności oznaczenia pojazdu jest fakt, że jego identyfikatory znamionowe z tak zwanym VIN- em publicznym z oznaczeniem o treści [...] zostały do pojazdu zamocowane niefabrycznie w miejsce oznaczeń pierwotnych pojazdu. W opinii mechanoskopijnej wykonanej na zlecenie prokuratury biegły wskazał, że cecha identyfikacyjna w postaci numeru VIN została niefabrycznie zamocowana w innych jeszcze miejscach m.in. na obudowie słupka środkowego prawego pojazdu oraz za szybą przednią pojazdu. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wymontowanie z nadwozia pojazdu tabliczki z numerem VIN powoduje trwałe zniszczenie elementów mocujących wykonanych przez producenta i de facto uniemożliwia niebudzące wątpliwości stwierdzenie co do tego, że zamontowana ponownie tabliczka z numerem VIN to ta sama, która została wcześniej zdemontowana. Zgodzić się w związku z tym należy z organem pierwszej instancji, że cechy identyfikacyjne nie zostały nadane fabrycznie dla pojazdu, którego rejestrację wnioskowano. Biegły wskazał, że cecha identyfikacyjna w postaci numeru VIN została niefabrycznie zamocowana w kilku miejscach m.in. na obudowie słupka środkowego prawego pojazdu oraz za szybą przednią pojazdu. W każdym z tych miejsc miała miejsce ingerencja w fabryczny montaż tego elementu. Zdaniem organu odwoławczego, znamiennym pozostaje przy tym, że strona w żaden sposób nie odnosi się do faktu niefabrycznego zamocowania do badanego pojazdu identyfikatora znamionowego oraz identyfikatora z tzw. VIN-em publicznym. Tylko strona mogłaby wskazać kto tego dokonał, kiedy i dlaczego. Niemniej jednak w niniejszej sprawie utracona została możliwość identyfikacji pojazdu, co uniemożliwia jego rejestrację. Organ odwoławczy zauważył, że strona wskazywała, że numer VIN [...] pojawia się w sterownikach elektronicznych pojazdu, co świadczyć ma o jego autentyczności. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowisko to nie jest uzasadnione. K. H. w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. wyjaśnił, że powoływanie się w piśmie na ustalenia, iż w pojeździe są zamontowane podzespoły elektroniczne z numerem VIN [...] jako wystarczające do jego identyfikacji jest nieuprawnione. Organ odwoławczy podkreślił, że wskazywanie przez sterowniki określonego numeru VIN nie ma charakteru przesądzającego dla jego identyfikacji. Posiada go znajdujący się w pojeździe identyfikator z numerem VIN, który - jeżeli jest nienaruszony - pozwala stwierdzić, jaki numer VIN został nadany przez producenta konkretnemu pojazdowi. W sprawie okoliczność ta nie zachodzi. Organ odwoławczy podniósł, że strona wskazuje, że opinia K. H. nie powinna stanowić dowodu w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego stanowisko prezentowane w tym zakresie nie jest słuszne. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 8 lutego 2024 r. zwrócił się do biegłego sądowego K. H., który wykonywał opinię kryminalistyczną z zakresu badań mechanoskopijnych na potrzeby postępowania karnego o wyrażenie stanowiska w przedmiocie zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez odniesienie się do stanowiska prezentowanego przez stronę. Biegły udzielił odpowiedzi w której wskazał, że nie widzi możliwości zmiany swojej opinii wydanej wcześniej na potrzeby postępowania karnego, którą - po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżącego oraz zebranymi dokumentami - podtrzymał w całości. Biegły stwierdził, że materiał dowodowy potwierdza jego ustalenie, że numer VIN na obudowie amortyzatora nie został naniesiony w fabryce, tylko w innym, nieustalonym miejscu, a także to, że w pojeździe doszło do wymiany silnika. Biegł wskazał także - odnosząc się do numeru VIN zapisanego w pamięci sterowników - że pojazd został zdemontowany w stopniu umożliwiającym wymianę podzespołów elektronicznych bez pozostawienia śladów, oraz że nie odnosił się do pierwotnego bądź wtórnego zapisania oznaczeń VIN w pamięci tychże sterowników. Biegły podtrzymał także stanowisko odnośnie do najistotniejszej dla niniejszej sprawy okoliczności, jaką jest zdemontowanie z pojazdu identyfikatora z oznaczeniem VIN pojazdu. W ocenie SKO stanowisko K. H. nie budzi wątpliwości. Organ odwoławczy podkreślił, że demontaż identyfikatora skutkuje tym, że nie ma pewności co do tego, że ponownie zamontowany identyfikator w miejsce zdemontowanego jest tym samym, który się w pojeździe pierwotnie znajdował. Skutkuje to tym, że pojazd na trwałe nie może zostać właściwie zidentyfikowany. W ocenie SKO wyjaśnienia K. H. zawarte w piśmie z dnia 8 lutego 2024 r. jakkolwiek nie stanowią dowodu z opinii biegłego, to mogły zostać wykorzystane w postępowaniu, albowiem zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Osoba ta wskazała, dlaczego nie może formalnie uczestniczyć w postępowaniu jako biegły, jednakże w oparciu o swoją wiedzę fachową, po zapoznaniu się z materiałem dowodowym wyraziła swoje zdanie na jego temat. Ponadto stanowisko wyrażone w tym piśmie nie ma charakteru przesądzającego, albowiem stanowi ono de facto podtrzymanie wydanej wcześniej opinii kryminalistycznej. Pismem z dnia 4 czerwca 2025 r. M. W., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję organu odwoławczego. Strona skarżąca podniosła następujące zarzuty: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 66 ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 66a ust. 1 p.r.d., poprzez przyjęcie, że oznaczenie identyfikacyjne VIN [...] pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze rejestracyjnym [...] zostało zamontowane niefabrycznie w miejsce pierwotnego oznaczenia pojazdu, co uniemożliwia niebudzące wątpliwości stwierdzenie co do tego, że ponownie zamontowana tabliczka z numerem VTN to ta sama, która została wcześniej zdemontowana w pojeździe oraz błędne przyjęcie, że identyfikatory znajdujące się na wskazanym pojeździe nie zostały umieszczone w nim przez producenta tylko przez nieuprawnioną osobę w nieustalonym miejscu i czasie, co uniemożliwiło organowi rejestrację wskazanego pojazdu, podczas gdy w trakcie postępowania dowodowego przeprowadzono dowody, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że wymieniona przez skarżącą w ww. pojeździe część - prawy "kielich" (osłona prawego przedniego amortyzatora) z nabitym numerem VIN [...] została wykonana przez producenta pojazdu marki Land Rover zgodnie z technologią, sztuką i procedurą przewidzianą przez producenta; b) naruszenie art. 66a ust. 1 w zw. z art. 66 ust. 3a pkt 1 p.r.d., przez błędną wykładnię pojęcia "osoby uprawnionej do nadania cechy identyfikacyjnej", poprzez uznanie, że producent nie był osobą uprawnioną do wybicia numeru VIN na części pojazdu, podczas gdy z dokumentacji wynika, że osłona amortyzatora zawierająca numer VIN została zamówiona u autoryzowanego dealera i dostarczona z fabrycznie wybitym numerem identyfikacyjnym przez producenta, zaś sam montaż przez warsztat, choć formalnie nieautoryzowany, nastąpił zgodnie z technologią producenta i nie zmienia faktu, że numer VTN został nadany przez podmiot uprawniony w rozumieniu ustawy; c) błędne przyjęcie, że brak możliwości jednoznacznego ustalenia, kto fizycznie zamontował część z numerem VIN, uniemożliwia ustalenie legalności oznaczenia. W sytuacji, w której numer VIN pochodzi od producenta i jego zgodność z dokumentacją pojazdu nie budzi wątpliwości, organ nie może odmawiać rejestracji wyłącznie z przyczyn proceduralnych, ignorując charakter i źródło dowodu. 2. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 84 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ administracji publicznej wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia przedmiotowej sprawy, podczas gdy skarżąca przedstawiła organowi wszelkie niezbędne dokumenty potwierdzające jej stanowisko, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie przez organ administracji publicznej dowodu z opinii biegłego, podczas gdy dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy wymagane jest posiadanie wiadomości specjalnych; b) art. 85 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ administracji publicznej wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia przedmiotowej sprawy, podczas gdy skarżąca przedstawił organowi wszelkie niezbędne dokumenty potwierdzające jego stanowisko, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie przez organ administracji publicznej dowodu z oględzin pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze rejestracyjnym [...] i numerze identyfikacyjnym VIN: [...], podczas gdy przeprowadzenie wskazanego dowodu było niezbędne dla rzetelnego załatwienia przedmiotowej sprawy; c) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego i nieprzeprowadzenie całokształtu dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności poprzez zignorowanie dowodów przedstawionych przez stronę, w tym faktury zakupu oryginalnej części z nabitym fabrycznie numerem VTN, dokumentację serwisową, procedurę producenta oraz korespondencję z autoryzowanym dealerem Land Rovera, które to dowody te jednoznacznie wskazują, że numer VTN znajdujący się na pojeździe został nadany fabrycznie przez producenta i zamontowany zgodnie z procedurą technologiczną, a konsekwencji ich pominięcie skutkowało błędnym ustaleniem, że pojazd nie posiada autentycznych cech identyfikacyjnych; d) art. 75 § 1, art. 75 § 2, art. 84 § 1 k.p.a., przez bezpodstawne oparcie się na opinii biegłego K. H. sporządzonej na potrzeby odrębnego postępowania karnego oraz niedopuszczenie nowego dowodu z opinii biegłego, podczas gdy opinia K. H. została sporządzona dla Prokuratury Rejonowej w Elblągu w roku 2020 i dotyczyła zupełnie innego postępowania zaś biegły jednoznacznie odmówił wydania opinii uzupełniającej w niniejszej sprawie administracyjnej, wskazując, że jako biegły sądowy działa wyłącznie na potrzeby organów procesowych, a mimo to, organ oparł się wyłącznie na tej opinii, ignorując nowe, relewantne dowody oraz wniosek strony o dopuszczenie opinii aktualnej; e) art. 10 § 1 k.p.a., przez naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, z uwagi na okoliczność, że organ nie uwzględnił wniosków dowodowych strony, nie poinformował w sposób rzetelny o skutkach odmowy ich przeprowadzenia i nie umożliwił realnego odniesienia się do kluczowych twierdzeń i opinii, które to działanie to ograniczyło możliwość strony do przedstawienia pełnej argumentacji i dowodzenia swoich racji; f) art. 6 i art. 8 k.p.a., poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej oraz arbitralność działania, bowiem organ w toku postępowania dwukrotnie wyrażał wolę przychylenia się do stanowiska strony i rozważenia uchylenia decyzji odmownej, co potwierdzono w korespondencji z Prokuraturą i biegłym, a ostateczne stanowisko jest sprzeczne z tymi deklaracjami, co rodzi uzasadnione poczucie nierzetelności i braku spójności działania organu; g) art. 12 § 1 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób opieszały, nie posługując się przy tym możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie, podczas gdy przeprowadzenie przez organ dowodu z opinii biegłego z zakresu badań mechanoskopijnych w początkowej fazie postępowania skróciłoby czas jego trwania przynajmniej o rok; h) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska, podczas gdy organ drugiej instancji powinien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty sprawy, ewentualnie uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2025 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 15 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej rejestracji pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze VIN: [...] oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 7 czerwca 2022 r. numer WK-rV.5410.1335.2022.AK; stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w toku postępowania przez organem pierwszej instancji wniosła o poddanie pojazdu oględzinom w obecności wyznaczonego do sprawy biegłego oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem wykazania, że przedmiotowy pojazd posiada fabryczne oznaczenie identyfikacyjne VTN oraz, że wymiana elementu obudowy przedniego prawego amortyzatora wraz z nabitym przez producenta numerem VTN została wykonana prawidłowo, zgodnie z procedurą przewidzianą przez producenta, a więc przez osobę uprawnioną w myśl art. 66a ust. 1 p.r.d. Niemniej w dniu 15 maja 2024 r. Prezydent Miasta Gdańska wydał decyzję w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji numer WK-IV.5410.1335.2022.AKW. W ocenie organu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie nie było podstaw do przeprowadzenia dowodu z oględzin przedmiotowego pojazdu, ponieważ wszelkie okoliczności istotne do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zostały stwierdzone innymi dowodami, jednak w żaden sposób organ nie ustosunkował się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Dalej skarżąca zaakcentowała, że w przedmiotowym postępowaniu bezsprzecznie zostało dowiedzione, że serwis M. zwrócił się do polskiego przedstawiciela marki Land Rover – B. Spółki z o.o. w W. o dostarczenie gotowej osłony prawego przedniego amortyzatora, tj. prawego kielicha do wskazanego pojazdu wraz z nabitym jego dotychczasowym numerem identyfikacyjnym VTN [...]. Sam organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uznał wskazaną okoliczność za dowiedzioną i podniósł, że materiał dowodowy odnoszący się do przedmiotowej części, w szczególności ten pochodzący od przedstawiciela marki Land Rover w Polsce dokumentuje w sposób wystarczający pochodzenie części. Niemniej, w ocenie SKO, nie jest możliwe ustalenie kto nabił numer VTN na tym elemencie. Stanowisko organu odwoławczego w tym zakresie wydaje się zupełnie niezrozumiałe i chybione, ponieważ ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wiadomości e-mail otrzymanych od polskiego przedstawiciela marki Land Rover, którym organ dał wiarę, wprost wynika, że podmiot, u którego serwis M. zamówił wymienianą w pojeździe część został dostarczony gotowy, tj. z nabitym dotychczasowym numerem identyfikacyjnym VIN. Przedstawiciel marki Land Rover dwukrotnie wskazał, że serwis nie nabija numeru VIN samodzielnie. Mimo tego, w ocenie SKO, numer identyfikacyjny pojazdu został umieszczony na pojeździe przez nieustaloną osobę w nieustalonym miejscu i czasie. Co więcej, w ocenie organu odwoławczego, wymontowanie z nadwozia pojazdu tabliczki z numerem VTN uniemożliwia niebudzące wątpliwości stwierdzenie, że zamontowana ponownie tabliczka z numerem VIN to ta sama, która wcześniej została zdemontowana. Skarżąca zaznaczyła, że serwis dokonujący naprawy pojazdu, w tym wymiany uszkodzonej części, na której znajduje się numer identyfikacyjny pojazdu nie zdemontował samej tabliczki z numerem VIN pojazdu, a wymienił całą uszkodzoną część, tj. osłonę prawego przedniego amortyzatora, którą gotową, tzn. wraz z nabitym numerem VIN zakupił bezpośrednio u polskiego przedstawiciela producenta marki Land Rover. Tym samym, zdaniem skarżącej, zupełnie niezrozumiałe wydaje się twierdzenie organu, zgodnie z którym organ powziął wątpliwości odnośnie do pochodzenia tabliczki z numerem VIN pojazdu. Wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, cechy identyfikacyjne pojazdu marki Jaguar Land Rover Limited Rangę Rover Sport o numerze rejestracyjnym [...] i numerze identyfikacyjnym VTN: [...] zostały nadane przez producenta. Skarżąca podniosła, że w ramach przeprowadzonego postępowania administracyjnego przedłożyła komplet dokumentów, które w sposób szczegółowy przedstawiają okoliczności, w jakich doszło do umieszczenia numeru VIN na pojeździe. Wobec dokonanej naprawy pojazdu trudno nie zgodzić się ze stanowiskiem organu, zgodnie z którym numer VIN pojazdu został zamontowany niefabrycznie w sytuacji, w której organ rozpoznający przedmiotową sprawę "montaż fabryczny" interpretuje wyłącznie jako wykonany pierwotnie w fabryce producenta. W sytuacji, w której pojazd uległ zdarzeniu drogowemu i wymagał naprawy oczywiste wydaje się, że w ramach przeprowadzonej naprawy wymiana uszkodzonej części, która zawiera numer VIN pojazdu oznacza zamontowanie w pojeździe nowego, nieuszkodzonego elementu pojazdu z nową tabliczką identyfikacyjną. Niemniej wymieniona część została sprowadzona przez serwis dokonujący naprawy od polskiego przedstawiciela producenta firmy Land Rover, co implikuje twierdzenie, że została ona nadana i umieszczona przez producenta. W sytuacji, w której organ tak wąsko interpretuje pojęcie fabrycznego naniesienia numeru VTN, to żadna naprawa uszkodzonej i części - nawet dokonana z użyciem elementu pochodzącego od producenta - nie będzie fabrycznym naniesieniem numeru VTN na pojazd. Powyższe, w ocenie skarżącej, nie przesądza jednak, że numer identyfikacyjny pojazdu został naniesiony przez osobę nieuprawnioną, co uniemożliwia jego rejestrację. Skarżąca, mając na uwadze orzecznictwo sądów administracyjnych, podkreśliła, że pojazd zawierający dane identyfikacje, tj. wyposażony w tabliczkę znamionową zainstalowaną na uszkodzonej części przez producenta winien zostać zarejestrowany. Dopiero nieoryginalność oznaczenia identyfikacyjnego pojazdu powoduje, że dokumenty, w oparciu o które pojazd został zarejestrowany, a w których dane te były zawarte, nie mogą stanowić podstawy do rejestracji samochodu, bowiem zawierają one dane nieautentyczne. W przedmiotowej sprawie wskazana okoliczność nie występuje, albowiem jak przyznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, materiał dowodowy odnoszący się do wymienionej części, w szczególności ten pochodzący od przedstawiciela marki Land Rover w Polsce dokumentuje w sposób wystarczający pochodzenie wymienionej części. Ponadto, zdaniem skarżącej, organ naruszył przepisy postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności przepis art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia przedmiotowej sprawy. Powyższe przejawia się przede wszystkim w nieprzeprowadzeniu przez organ dowodów z opinii biegłego oraz oględzin, które w okolicznościach przedmiotowej sprawy wydają się niezbędne do jej prawidłowego rozstrzygnięcia. Według skarżącej, oparcie decyzji przede wszystkim na piśmie K. H. z dnia 8 marca 2024 r. - niewystępującego w przedmiotowym postępowaniu w charakterze biegłego - nie zwalnia organu z obowiązku dalszego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 k.p.a. W ocenie skarżącej, w przedmiotowej sprawie organ dopuścił się naruszenia wskazanej reguły procesowej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszył zasadę bezpośredniości postępowania dowodowego, zgodnie z którą czynności przeprowadzone w ramach postępowania dowodowego winny być dokonywane bezpośrednio przez organ administracji publicznej, co winno prowadzić do ustalenia prawy materialnej. Wreszcie organ administracji publicznej prowadzący przedmiotowe postępowanie naruszył fundamentalną zasadę postępowania administracyjnego uregulowaną w treści art. 12 § 1 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. W niniejszej sprawie organ administracji publicznej prowadził postępowanie w sposób opieszały, wielokrotnie zawiadamiając stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie. W ocenie skarżącej, przeprowadzenie przez organ dowodu z oględzin oraz opinii biegłego z zakresu mechanoskopijnych w początkowej fazie postępowania skróciłoby czas jego trwania przynajmniej o rok. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Norma art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stwierdził, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się naruszeń przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutowi skargi, w postępowaniu dowodowym przed organami administracji nie obowiązuje zasada bezpośredniości a zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Organ nie może jednak ograniczać praw strony do przeprowadzenia dowodów mających zasadnicze znacznie dla rozstrzygnięcia sprawy, w sytuacji gdy strona kwestionuje dowód z opinii biegłego, przeprowadzony w innym postępowaniu a strona pozbawiona jest możliwości wnioskowania o przeprowadzenie opinii uzupełniającej lub wysłuchanie biegłego. W toku postępowania administracyjnego na organach obu instancji spoczywa wynikający z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W tym celu, uwzględniając treść przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie o określonym przedmiocie, organ administracji - jako dysponent postępowania dowodowego określa jakie okoliczności faktyczne pozostają istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i postanawia o przeprowadzeniu w sprawie określonych dowodów. Materiał dowodowy w sprawie powinien być zebrany i rozpatrzony przez organ w sposób wyczerpujący. Braki materiału dowodowego świadczą o naruszeniu przez organ obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy (art. 78 § 2 k.p.a.). Strona kwestionowała w toku postępowania treść opinii biegłego sporządzonej w innym postępowaniu, które zakończyło się umorzeniem, wnosiła o przeprowadzenie oględzin pojazdu oraz dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z normy art. 78 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania jeżeli dotyczy ono okoliczności stwierdzonych innymi dowodami. W świetle art. 78 § 1 k.p.a., gdy strona żąda przeprowadzenia dowodu obowiązkiem organu administracji publicznej jest ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania i dokonanie oceny, czy przeprowadzenie dowodu jest okolicznością mającą znaczenie dla sprawy. Przepis ten wprowadza zasadę uwzględnienia dowodów zgłaszanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym, zaś wyjątek od tej zasady określa § 2 art. 78 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 343/06) Jeżeli strona wskazuje dowód, który ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, przy czym jest zgłoszony na tezę dowodową odmienną, taki dowód powinien być przeprowadzony przez organ. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 325/09). Żądanie skarżącej nie dotyczyło okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami lecz okoliczności przeciwnych do stwierdzonych posiadanym przez organ dowodem. Organ nie mógł ograniczać prawa strony do przeprowadzenia wnioskowanych przez nią dowodów. Organ niezasadnie zatem nie uwzględnił złożonych wniosków dowodowych. Naruszenie prawa procesowego niewątpliwie mogło mieć istotne znacznie dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestią zasadniczą dla oceny prawidłowości wydanej w postępowaniu wznowieniowym decyzji uchylającej decyzję o rejestracji pojazdu oraz odmawiającej jego rejestracji była bowiem okoliczność czy pojazd posiadał autentyczny numer VIN. Skarżąca wykazała, że numer VIN na obudowie amortyzatora (kielicha prawego) został naniesiony przez producenta pojazdu, u którego zamówiono tę część w celu wymiany części uszkodzonej w wypadku komunikacyjnym. Argumentacja skarżącej w tym zakresie jest prawidłowa i znajduje oparcie w przedłożonym przez nią materiale dowodowym, potwierdzającym fakt zamówienia uszkodzonej w wypadku komunikacyjnym części z naniesionym numerem VIN u producenta. Organ odwoławczy utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy, nie kwestionował tej okoliczności. Organ wskazał, że istotne znaczne w sprawie ma nie kwestia autentyczności numeru VIN na obudowie amortyzatora lecz kwestia śladów manipulacji przy numerze VIN na innych elementach pojazdu. Ocena w tym zakresie dokonana została wyłącznie na podstawie dokumentu – opinii biegłego sporządzonej w innym postępowaniu, które zostało umorzone z uwagi na niewykrycie sprawcy czynu karalnego. Opinia ta nie była przedmiotem oceny osoby obwinionej ani sądu rozpoznającego sprawę, w sprawie nie zapadł bowiem wyrok karny. Strony postępowania administracyjnego nie można w tej sytuacji pozbawiać prawa do dopuszczenia dowodu z oględzin pojazdu, w celu stwierdzenia śladów manipulacji przy numerze VIN na podszybiu oraz słupku środkowym oraz opinii biegłego w tym zakresie dotyczącej autentyczności tego numeru. Wskazać należy, że zasada swobodnej oceny dowodów wyrażona w art. 80 k.p.a., w myśl którego to organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, nie daje podstaw do pomijania wniosków dowodowych. Odmowa uwzględnienia takiego wniosku powinna być poparta twierdzeniami wskazującymi na to, iż jego przedmiotem w istocie są okoliczności stwierdzone innymi dowodami i nie mające znaczenia dla sprawy (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 89/19). W niniejszej sprawie odmowa uwzględnienia wniosków dowodowych strony nie znajduje uzasadnienia w fakcie, że ich przedmiotem były okoliczności stwierdzone innymi dowodami lub, że okoliczności będące przedmiotem tezy dowodowej nie mają znaczenia dla sprawy. Zarzuty skargi w tym zakresie były zatem uzasadnione, podobnie jak związane z nimi zarzuty naruszenia norm art. 84 k.p.a. i 85 k.p.a., dotyczących dowodu z oględzin i dowodu z opinii biegłego. Skarżąca słusznie zarzuciła naruszenie zasad postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 6, 7 i 8 k.p.a., dotyczących działania przez organy na podstawie przepisów prawa, podejmowania czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, załatwiania spraw z uwzględnieniem słusznego interesu obywatela i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Natomiast zarzuty skargi dotyczące długiego procedowania przez organ nie miały znaczenia dla oceny prawidłowości treści zaskarżonej decyzji a stronie postępowania administracyjnego przysługuje w takim przypadku prawo wniesienia ponaglenia oraz skarga na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania (art. 37 k.p.a. i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił wydane w sprawie decyzje organów obu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę, organ uwzględni wskazania Sądu co do przeprowadzenia w sprawie zawnioskowanych przez stronę dowodów z oględzin i opinii biegłego, dokona ich oceny a następnie ustalenia stanu faktycznego i jego oceny prawnej. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 680 zł, na którą składają się wartość wpisu wniesionego od skargi w kwocie 200 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz.U. z 2023, poz.1964 ze zm.). Powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.