III SA/Gd 334/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. W dniu 26 kwietnia 2010 r. B. K. zwrócił się do Starosty z prośbą o wydanie wypisów i wyrysów nieruchomości oznaczonych KW [...] karta 2 i KW [...] karta 4 w celu utworzenia nowych ksiąg wieczystych dla tych nieruchomości. Skarżący wniósł także o dołączenie aktualnego wyciągu z wykazu zmian gruntowych. Nieruchomość oznaczoną jako [...] karta 2 opisano następująco: [...], gmina [...], numery działek [...] cz., [...] cz., [...] cz., [...] cz., [...] cz. Wcześniejsze działki nr [...] - 2,53 ha, [...] - 28,66 ha, [...] - 8,94 ha, [...] - 6,53 ha, łącznie powierzchnia 46,66 ha. Drugą nieruchomość opisano [...] karta 4, położenie: obręb [...] Gm. [...], numery działek [...] cz., [...] cz., [...] cz., [...] cz., powierzchnia 11,39 ha. Następnie wnioskiem z dnia 24 maja 2010 r., skarżący zwrócił się do Starosty o sprostowanie wypisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących własności i powierzchni przedmiotowych działek. Jak oświadczył, jest ich właścicielem, tymczasem jako ich właściciel wpisany jest jego dziadek. Wcześniej w dniu 14 maja 2010 r. strona otrzymała przygotowane materiały w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie uproszczonych wypisów i wyrysów. Starosta postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...] powołując się na art. 24 ust. 3, 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 123 § 1 i 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego odmówił skarżącemu wydania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów wraz z innymi dokumentami niezbędnymi do założenia nowych ksiąg wieczystych dla nieruchomości zapisanych w dawnych księgach wieczystych jako [...] k. 4 i [...] k. 2. Organ wskazał, że na podstawie pism z dnia 6 i 21 czerwca 2013 r. oraz bezpośredniej rozmowy w dniu 24 czerwca 2013 r. z pełnomocnikiem skarżącego ustalono, że żądanie strony dotyczy sporządzenia pełnej dokumentacji ewidencyjnej niezbędnej do założenia nowych ksiąg wieczystych w miejsce dawnych ksiąg wieczystych [...] k.4 i [...] k. 2. Sprowadza się to do sporządzenia przez organ wypisów i wyrysów oraz wykazów zmian danych ewidencyjnych. Zdaniem organu oznaczenie wnioskowanych nieruchomości [...] k. 4 i [...] k.2 jest inne niż w operacie ewidencji gruntów i budynków. W wymienionych dawnych księgach wieczystych nieruchomości są oznaczone numerami parcel i działek, których granice nie pokrywają się z obecnymi numerami działek ewidencyjnych. Są ich częściami, w związku z tym nie ma możliwości sporządzenia odpowiedniej dokumentacji prawnej. Domaganie się przez skarżącego sporządzenia wypisów i wyrysów na części obecnych działek jest niemożliwe i niezgodne z § 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, z którego wynika, że numer działki może mieć postać liczby naturalnej lub postać ułamka, natomiast nie może mieć oznaczenia literowego, np. "część". Organ stwierdził ponadto, że podane przez wnioskodawcę numery działek w postaci ułamka [...],[...],[...] położone w obrębie [...]i działki nr [...],[...],[...],[...],[...] położone w obrębie [...] nie występują w ewidencji gruntów i budynków. Numery te pochodzą z opracowania sporządzonego przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego na zlecenie Nadleśnictwa [...] dla jego potrzeb. Wyniki tego opracowania nie podlegały ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków. Jedynie obecna działka nr [...] położona w obrębie geodezyjnym [...] figuruje w ewidencji gruntów i budynków. Działka ta zawarta jest w obszarze nieruchomości objętej dawną księgą wieczystą [...] k. 2, lecz granice tej działki nie pokrywają się z granicami działek znajdujących się w w/w księdze wieczystej. Podsumowując organ stwierdził, że niemożliwe jest wydanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów i budynków w celu założenia nowych ksiąg wieczystych. Żądanie strony dotyczące sporządzenia wykazu zmian danych ewidencyjnych wybiega poza zakres informacji określonych w art. 24 ust. 3 ustawy. W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie pełnomocnik skarżącego stwierdził, że organ pierwszej instancji ma wszystkie dokumenty niezbędne do rozpoznania sprawy zgodnie z wnioskiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. nr [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 24 ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie Starosty z dnia 17 lipca 2013 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Za uzasadniony uznano pogląd organu pierwszej instancji, zgodnie z którym oznaczenie wnioskowanych nieruchomości [...] k. 4 i [...] k.2 jest inne, niż w operacie ewidencji gruntów i budynków. W wyżej wskazanych dawnych księgach wieczystych nieruchomości są oznaczone numerami parcel i działek, których granice nie pokrywają się z obecnymi numerami działek ewidencyjnych. Są ich częściami, w związku z tym nie ma możliwości sporządzenia odpowiedniej dokumentacji prawnej. Wynika z tego, że nie ma możliwości sporządzenia wypisów i wyrysów na części obecnych działek, które miałyby przysłużyć się do założenia księgi wieczystej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał ponadto, że starosta wydaje wyrysy i wypisy, które są jedynie potwierdzeniem informacji aktualnie zarejestrowanych w ewidencji gruntów i budynków. Starosta prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie ma obowiązku załączania wykazu zmian gruntowych do wydawanych przez niego wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy zauważył, że niemożliwe jest sporządzenie oraz wydanie żądanych przez wnioskodawcę informacji dotyczących działek, które nie znajdują się w operacie ewidencji gruntów i budynków. Żądanie skarżącego wykracza poza przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego regulujące udostępnianie informacji z ewidencji gruntów i budynków ze względu na brak przedmiotu wniosku, gdyż w ewidencji gruntów i budynków wymienione działki nie występują. Organ ewidencyjny nie ma możliwości wydania danych z operatu ewidencji gruntów i budynków, które nie są w jego posiadaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B.K. wniósł o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W ocenie skarżącego organ pierwszej instancji dysponował wszystkimi dokumentami niezbędnymi do rozpoznania sprawy zgodnie z jego wnioskiem. Wynika to z faktu posiadania przez organ wyrysu z mapy ewidencyjnej z dnia 30 stycznia 2012 r. Dokumenty, które organ powinien wydać oprócz wypisów i wyrysów, to kopie z operatu lub uwierzytelnione kopie wykazów zmian danych ewidencyjnych i gruntowych lub wyciągi z wykazów. Wnioskodawca zarzucił bezprawne połączenie części działek z innymi nieruchomościami Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 910/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Starosty z dnia 17 lipca 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Sąd wskazał m.in., że żądanie skarżącego wyrażone we wniosku z dnia 24 maja 2010 r., w którym zwrócił się do Starosty o sprostowanie wypisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących własności i powierzchni spornych działek, nie powinno budzić wątpliwości organu. Wnioskodawca domagał się tym samym wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Takich też wątpliwości nie miały również organy obu instancji, które prowadziły długotrwałe postępowanie w niniejszej sprawie, i to w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji. Wyrazem tego było wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2010 r. Starosta zawiesił bowiem postępowanie " w sprawie [...] dotyczącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków". W uzasadnieniu postanowienia wskazano jednoznacznie, że strona domagała się wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, a wnioskowana zmiana dotyczy wpisania jako właściciela nieruchomości B. K. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ drugiej instancji. W swoim rozstrzygnięciu z dnia 18 lutego 2011 r. "dotyczącym wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powołując się, co jest ważne, na art. 22 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazał m.in., że zmiany w rejestrze gruntów i budynków wprowadza się na wniosek właściciela, po dostarczeniu przez wnioskodawcę dokumentów mających udowodnić istnienie interesu prawnego. W rozpatrywanej sprawie stosownych dokumentów wskazujących przedmiot własności wnioskodawca nie dostarczył. Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r. (sygn. akt III SA/Gd 126/11) uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie, dokonując analizy i oceny prawnej unormowań dotyczących aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków oraz charakteru ewidencji, która wyłącznie odzwierciedla aktualny stan prawny nieruchomości. W uzasadnieniu tegoż wyroku, Sąd podniósł - "Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań. Organ prowadzący postępowanie winien ocenić wniosek skarżącego i rozpoznać go merytorycznie w oparciu o obowiązujące przepisy w zakresie sposobu i trybu dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków". Jednoznaczne i wiążące wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2011 r., aby żądanie skarżącego traktować jako wniosek o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków, nie zostały w ocenie Sądu orzekającego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 910/13 wykonane. Wyrok z dnia 13 marca 2014 r. uprawomocnił się w dniu 6 maja 2014 r. Pismem z dnia 4 września 2014 r. Starosta wezwał B. K. do dostarczenia dokumentów na podstawie których możliwe byłoby wprowadzenie żądanej przez wnioskodawcę zmiany. W odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie B. K. oświadczył, że Starosta dysponuje w prowadzonym przez siebie zasobie ewidencji gruntów i budynków i powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej wszelkimi danymi umożliwiającymi wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów zgodnie z ustawą – Prawo geodezyjne i kartograficznej i ustawą o księgach wieczystych i hipotece. Decyzją z dnia 29 kwietnia 2014 r. znak [...] Starosta działając na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 pkt 2 i § 46 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - po rozpatrzeniu wniosku B. K. o sprostowanie wpisów ewidencji gruntów i budynków dotyczących własności i powierzchni działek nr cz. [...], cz. [...], cz. [...] położonych w obrębie [...] zapisanych w dawnej księdze wieczystej [...] k. 4 o powierzchni 11,39 ha oraz dla części działek nr cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...] i cz. [...] położonych w obrębie [...] zapisanych w dawnej księdze wieczystej [...] k. 2 o powierzchni 46,66 ha – odmówił dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu jako odrębnych działek ewidencyjnych działek wskazanych we wniosku. Jednocześnie organ odmówił sprostowania wpisu własności do nowo wydzielonych działek. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji przytaczając dotychczasowy przebieg postępowania oraz wydane rozstrzygnięcia organów administracji publicznej i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wskazał, że nie znalazł podstaw do dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu wyżej wskazanych części działek oraz do sprostowania wpisu własności nowo wydzielonych działek. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy Starosta nie dysponuje bowiem dokumentami, na podstawie których byłoby możliwe dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Załączony przez wnioskodawcę wyrys z mapy ewidencyjnej jest jedynie projektem wydzielenia. Wskazane działki położone w obrębie [...]i [...] powstały z opracowania sporządzonego przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego na zlecenie Nadleśnictwa [...] dla jego potrzeb. Wyniki tego opracowania nie podlegały ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków. Jedynie obecna działka nr [...] położona w obrębie [...] figuruje w ewidencji gruntów i budynków. Działka ta zawarta jest w obszarze nieruchomości objętej dawną księgą wieczystą [...] k. 2, lecz granice tej działki nie pokrywają się z granicami działek znajdujących w tej księdze wieczystej. Organ wskazał dalej, że każda zmiana w ewidencji gruntów i budynków (będącej wyłącznie zbiorem informacji o gruntach i budynkach) musi być udokumentowana. W przypadku zmiany dokonywanej na wniosek osoby zainteresowanej to wnioskodawca zobligowany jest dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia stosownych zmian. Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się bowiem w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych (§ 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Ponadto, w świetle przepisów wyżej wskazanego rozporządzenia do dokonania zmian niezbędne jest złożenie dokumentów geodezyjnych, kartograficznych bądź innych uzasadniających zmianę. Pismem z dnia 4 września 2014 r. B. K. został wezwany do złożenia takich dokumentów. Pomimo stosownego wezwania takie dokumenty nie zostały złożone. W związku z powyższym organ zobligowany był do wydania decyzji odmownej. Wyżej wskazana decyzja organu pierwszej instancji w następstwie wniesionego odwołania została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 lutego 2015 r. znak [...]. W podstawie prawnej wydanej decyzji organ odwoławczy przywołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz § 44 pkt 2 i § 46 ust. 1 – 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił cały dotychczasowy przebieg postępowania, wydane rozstrzygnięcia organów administracji publicznej i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Organ odwoławczy wskazał nadto, że odwołujący pomimo stosownego żądania nie przedstawił wymaganych do dokonania zmiany dokumentów. Oceniając zakwestionowane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji organ odwoławczy podniósł, że jest ono prawidłowe, gdyż organ ten nie dysponuje dokumentami, na podstawie których możliwe byłoby dokonanie żądanych zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w ewidencji gruntów i budynków działki wymienione przez stronę nie występują. Tym samym nie jest możliwe sprostowanie wpisów dotyczących własności tych działek. W skardze na wyżej wskazaną decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B.K. wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie rozstrzygnięć ponownie wskazując, że Starosta dysponuje wszelkimi danymi umożliwiającymi wydanie wnioskowanych wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów i budynków do celów wieczystoksięgowych wraz z załącznikami niezbędnymi do założenia nowych ksiąg wieczystych w miejsce KW Nr [...] k. 2 i [...] k. 4. W ocenie skarżącego zgodnie z mapą ewidencyjną z dnia 30 stycznia 2012 r. przedmiotem jego wniosku są następujące działki: - nr [...],[...] i [...] o łącznym obszarze 11,39 ha położone w S. i objęte księgą wieczystą KW Nr [...]karta 4; - nr [...],[...],[...],[...]i [...]i [...]o obszarze 46,66 ha położone w L. gmina [...] i objęte księgą wieczystą KW Nr [...] karta 2. Zdaniem skarżącego część z wyżej wymienionych działek zostało bezprawnie połączonych z innymi nieruchomościami. Skarżący wskazał również, że Wojewoda decyzją z dnia 4 listopada 2014 r. stwierdził, że gospodarstwo skarżącego nie podlegało pod dekret o reformie rolnej. W związku z powyższym ustała przyczyna figurowania w ewidencji Skarbu Państwa jako właściciela. Zmiana właściciela na skarżącego powinna nastąpić z urzędu z mocy prawa, gdyż wszelkie postanowienia spadkowe po J. K. znane są organowi z urzędu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryterium prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd dokonując kontroli decyzji administracyjnych w niniejszej sprawie, związany jest wytycznymi zawartymi w wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 910/13 (art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ww. sprawie sąd nakazał organom, żądanie skarżącego traktować jako wniosek o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Zobowiązanie to organy wykonały prawidłowo. Zebrany materiał oceniły na podstawie przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie. Stosownie do art. 24 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2015r. poz.520) starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie: wypisu z rejestrów, kartoteki wykazu tego operatu; wyrysów z mapy ewidencyjnej. Z kolei w myśl § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2015 poz. 542 ze zm.) do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi jak również co wynika z pkt 4 udostępnianie danych ewidencyjnych. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych [...] (§ 46 ust.1). Jak wynika z § 46 ust. 2 tego rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. 3. Wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, powinien określać: 1) identyfikatory jednostki ewidencyjnej i obrębu, 2) numer odpowiedniej jednostki rejestrowej gruntów, budynków lub lokali, 3) numer odpowiedniej pozycji kartoteki budynków lub lokali, 4) numer księgi wieczystej, 5) oznaczenie obiektu bazy danych ewidencyjnych, którego dane ewidencyjne uległy zmianie, 6) dane ewidencyjne, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych, 7) datę sporządzenia wykazu, 8) nazwisko, imię oraz podpis osoby, która sporządziła wykaz. Nadto na podstawie § 47 ust.1 aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. Skarżący niezmiennie twierdzi, że organ ewidencyjny dysponuje wszelkimi dokumentami, które nakładają na organ obowiązek aktualizacji. Jednak zebrany materiał dowodowy nie pozwala uznać zarzutów skargi za trafne. Zasadnie organ wyjaśniał skarżącemu, że wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 30 stycznia 2012 roku zawierający pieczątkę z upoważnienia starosty, "wydrukowany przez O. M." nie stanowi dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie bowiem z § 36 powołanego wyżej rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Załączony przez wnioskodawcę wyrys z mapy ewidencyjnej jest jedynie projektem wydzielenia. Wskazane działki położone w obrębie [...] i [...] powstały z opracowania sporządzonego przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego na zlecenie Nadleśnictwa [...] dla jego potrzeb. Wyniki tego opracowania nie podlegały ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków. Jak wskazał organ, jedynie obecna działka nr 310 położona w obrębie [...] figuruje w ewidencji gruntów i budynków. Działka ta zawarta jest w obszarze nieruchomości objętej dawną księgą wieczystą [...] k. 2, lecz granice tej działki nie pokrywają się z granicami działek znajdujących się w tej księdze wieczystej. Podkreślić należy, że niemożliwe jest sporządzenie oraz wydanie żądanych przez wnioskodawcę informacji dotyczących działek, które nie znajdują się w operacie ewidencji gruntów i budynków. Żądanie skarżącego nie może zostać uwzględnione na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego regulujących udostępnianie informacji z ewidencji gruntów i budynków albowiem - czego skarżący nie chce przyjąć do świadomości - w ewidencji gruntów i budynków wymienione działki nie występują. Słusznie organ ewidencyjny podnosi, że nie ma możliwości wydania danych z operatu ewidencji gruntów i budynków, które nie są w jego posiadaniu. Jak wynika z akt, w sądzie powszechnym toczą się postępowania dotyczące m.in. nieruchomości objętych wnioskiem w tej sprawie. Zatem ustalenie stosunków własnościowych stanowiących podstawę wpisów w księgach wieczystych, a tym samym dokonanie zmian w ewidencji, może nastąpić jedynie na podstawie prawomocnych orzeczeń wydanych w tych postępowaniach. W aktualnym stanie prawnym, organy prawidłowo uznały wniosek skarżącego za niezasadny, gdyż organ nie dysponuje dokumentami, na podstawie których możliwe byłoby dokonanie żądanych zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Z zaprezentowanych rozważań wynika, iż zaskarżonej decyzji nie sposób zarzucić naruszenia prawa. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.