III SA/Gd 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 maja 2011 r. nr [...] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia 20 stycznia 2010 r. o stwierdzeniu nieważności zezwolenia Burmistrza Miasta z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości od 4,5 % do 18% alkoholu udzielonego L. Ż. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku L. Ż. domagał się uchylenia powyższej decyzji. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie jej wykonania powołując się na "zagrożenie przez jej wykonanie po stronie skarżącego znacznej szkody przez nieprowadzenie (tylko w okresie wakacyjnym) działalności gospodarczej". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku L. Ż. domagał się uchylenia powyższej decyzji. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie jej wykonania powołując się na "zagrożenie przez jej wykonanie po stronie skarżącego znacznej szkody przez nieprowadzenie (tylko w okresie wakacyjnym) działalności gospodarczej". W odpowiedzi na skargę organ pozostawił sprawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do uznania Sądu. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2011 r. skarżący dodatkowo podniósł, że sprawa wymaga dokładnego wyjaśnienia, jeżeli chodzi o charakter budynku przy ul. [...] w Ł. W budynku tym zlokalizowany jest sklep spożywczo- monopolowy skarżącego. Podobnie w piśmie z dnia 16 sierpnia 2011 r. twierdził, że konstrukcja tego budynku nie pozwala przyjąć możliwości istnienia nawet jednego samodzielnego lokalu mieszkalnego. Zaznaczył, że 90% powierzchni budynku stanowi lokal użytkowy będący własnością skarżącego. W jego ocenie wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, baza LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, baza LEX nr 493672). Chodzi o uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Skarżący, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobnił, że wskazane przesłanki występują w rozpatrywanej sprawie. W uzasadnieniu wniosku w sposób bardzo ogólnikowy powołał się na zagrożenie znaczną szkodą przez nieprowadzenie działalności gospodarczej. Skarżący nie wskazał na żadne, nawet szacunkowe szkody, które mógłby ponieść w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, a Sąd rozmiaru szkód nie może domniemywać. Zauważyć ponadto należy, że działalność gospodarcza skarżącego polega nie tylko na prowadzeniu sprzedaży alkoholu, ale także artykułów spożywczych. Szeroka argumentacja skarżącego dotycząca budynku, w którym prowadzi on działalność gospodarczą, a co za tym idzie ocena, czy konieczna była zgoda właścicieli lokali znajdujących się w tym budynku na sprzedaż alkoholu dotyczy kwestii merytorycznych związanych z oceną zaskarżonej decyzji. Nie są to argumenty dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście podkreślić trzeba, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie odnosi się do merytorycznej zasadności skargi, a jedynie ocenia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu przesłanki te nie zostały spełnione. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.